'Het donker maakt veel goed'

‹ Terug naar overzicht
Geplaatst op:
Geloof is niet alleen zichtbaar op zondag, maar ook op maandag, dinsdag enzovoort. Onder de titel 'Geloof elke dag' doen journalist Kees Posthumus en fotograaf Stijn Rademaker iedere maand verslag van een opmerkelijke activiteit van een plaatselijke geloofsgemeenschap. Aflevering 1: Zinwandeling in Houten, vijf zwijgende mensen die wandelend een mystieke tekst overdenken. En onder een lantaarnpaal de zegen ontvangen.

Tekst: Kees Posthumus Beeld: Stijn Rademaker

Het is droog en koud, een donkere dinsdagavond, prima wandelweer. Buiten is het zes graden, binnen vergadert een raadscommissie over de privatisering van Nieuw Wulven, een stuk bos in de gemeente Houten.

Even voor half acht verzamelen zich vijf mensen voor het stadhuis. Friedeke Marijne (65) leidt de Zinwandeling, waar vanavond Jantine van Nek-Trapman (40), Vrouke Weijers (74), John Weijers (73) en uw verslaggever aan meedoen.

Elke maand, het hele jaar door, zijn er in Houten vier Zinwandelingen. Op de dinsdagen in de oneven weken voor Houten-Noord, op de maandagen in de even weken voor Houten-Zuid. Aanmelden is niet nodig, doe je wandelschoenen aan en kom als je zin hebt. Dat verlaagt de drempel om mee te doen. De grootte en de samenstelling van de groep variëren. Soms komt er niemand. ’s Zomers is het drukker dan ‘s winters. Toch verschenen er onlangs op een avond waarop het stortregende vier mensen.

De Zinwandelingen zijn een initiatief van de Protestantse Gemeente Houten, die haar kerkdiensten houdt in de Opstandingskerk. De gemeente, met drieduizend leden uit Houten en omgeving, ontwikkelt een scala aan doordeweekse activiteiten. Van peuter-kleutervieringen tot minimaal drie koren waarin je kunt meezingen. Er zijn zeshonderd actieve vrijwilligers, drie predikanten en een seniorenpastor.

De opzet van de wandelingen is even simpel als doeltreffend. Elke avond staat een tekst centraal, die uitnodigt tot nadenken. Per twee maanden zoekt een predikant een serie samenhangende teksten uit. Het eerste deel van de wandeling verloopt in stilte. Tijdens het tweede deel wordt in tweetallen gesproken over wat men tijdens die stilte op het spoor gekomen is. Aan het einde volgt een zegen, waarna er wordt nagepraat bij koffie en thee. Twee teams van drie vrijwilligers begeleiden de wandelingen.

Reis naar binnen

Friedeke Marijne deelt de tekst voor vanavond uit en leest hem twee keer hardop voor. Het is een citaat van de Zweedse diplomaat en mysticus Dag Hammarskjöld: ‘De weg, je zult hem volgen. Het geluk, je zult het vergeten. De kelk, je zult hem ledigen. De smart, je zult haar verbergen. Het antwoord, je zult het leren. Het einde, je zult het dragen.’ Hammarskjöld was secretaris-generaal van de Verenigde Naties toen hij in 1961 tijdens een vredesmissie in Congo bij een vliegtuigongeluk om het leven kwam. De aantekeningen in zijn spirituele dagboek verschenen in 1963 onder de titel Merkstenen. In Zweden is er een naar hem vernoemde meerdaagse wandelroute, tijdens welke je bij citaten uit zijn werk kunt mediteren. Een van zijn beroemdste uitspraken is: ‘De langste reis is de reis naar binnen.’

Marijne spoort ons aan: “Luister en laat de tekst tot je spreken, voel wat er in je omgaat.” Dat kan in het eerste half uur, als er in stilte wordt gewandeld. Wij stappen stevig door. De route gaat vanavond door de groenzone, die dwars door Houten loopt, over trottoirs, fietspaden en wandelwegen. Als je onder een lantaarnpaal door loopt, kun je even naar de tekst kijken.

Al na honderd meter denk ik: Nee toch! Mijn berenbelletje… Ik kocht het in Canada om tijdens wandelingen de beren op een afstand te houden. Sinds die tijd zit het standaard in mijn rugzak en tinkelt het vrolijk, onbewust van de diepte van Hammarskjölds woorden. Ik neem het belletje in mijn vuist, dat dempt het geluid.

Erg inspirerend is de omgeving niet, maar het donker maakt veel goed. Er ontstaat een spel van licht en donker, silhouetten van struiken en bomen tegen de nachtelijke hemel. De avond kent haar eigen schoonheid. Er heerst een zekere stilte, al klinken in de verte passerende treinen en auto’s op de A27. Fietsers rijden ons zwijgend tegemoet of voorbij.

Buitenwereld

Het heeft iets onwezenlijks: vijf zwijgende mensen die wandelend een mystieke tekst overdenken. In een half uur is er veel om over na te denken. De tekst roept genoeg op en het is verrijkend om je ervaringen en gevoelens te verbinden met de woorden uit het citaat.

Na ongeveer een half uur komen we bij speeltuin en kinderboerderij De Buitenwereld. Daar eindigt de stilte en gaan we even in een kring staan.→

De volledige tekst lezen? Abonnees van Volzin ontvangen bij verschijning van de nieuwe Volzin een e-mail met een link naar de digitale editie. Nog geen abonnee? Klik dan hier.

 

Zie ook de website van Protestantse Gemeente Houten voor meer info over de zinwandelingen.