Kliederkerk schept vanuit de chaos iets moois

‹ Terug naar overzicht
Geplaatst op:
Met je blote voeten in een bak met verf gaan staan om een kleurrijk spoor over de vloer van de kerk te trekken: tijdens de Kliederkerk kan het. Sinds 2015 verspreidt deze nieuwe vorm van kerkzijn zich in rap tempo door Nederland. Jong en oud ontdekken samen wat een bijbelverhaal hen te vertellen heeft. Volzin maakte het mee, in de Schenkelkerk in Capelle aan den IJssel.

Tekst: Elleke Bal Beeld: Frank Penders

“Hebben jullie thuis regels?” Dominee Nellie van Voornveld vraagt het aan haar jonge publiek, in de kerkzaal van de Schenkelkerk in Capelle aan den IJssel. Het is een zondagmiddag in maart en zo’n dertig kinderen en tieners zitten te wiebelen op de houten stoelen voorin de kerkzaal. Sommigen zijn met hun vader of moeder gekomen, anderen met oma of met de buurvrouw. Ja, regels zijn er, knikken ze. “Ik mag maar twee keer per dag op de iPad”, roept een meisje. “En ik moet altijd buiten spelen,” zegt een ander. Van Voornveld vervolgt: “Vandaag hebben we een bijzondere kerkdienst. We gaan de gouden regels van God ontdekken. Ga maar gauw kijken wat jullie allemaal kunnen doen.”
Die boodschap is niet aan dovemansoren gericht. De kinderen stuiven uiteen, op zoek naar een raadsel, spel of knutselwerk, die eerder vandaag zijn klaargezet in verschillende hoeken en kamers van de kerk. Luna, Amber en Anne rennen naar de tafel waar geknutseld kan worden. De opdracht: maak een poster met daarop ‘Gods top tien’. Van ‘God = 1’ tot ‘Gebruik Gods naam niet zomaar’, ‘Beschadig niemand’ en ‘Spreek de Waarheid’. Wat betekent dat eigenlijk, God = 1? “Dat weet ik niet zo goed”, zegt Luna, terwijl ze de G van God met blauwe verf inkleurt. Één van de moeders aan tafel pakt de Bijbel er maar eens bij. Waar staan ze ook alweer, de tien geboden?
In een kerkzaaltje verderop trekken een paar kinderen net hun schoenen uit. Ze stappen met hun blote voeten in bakken met gele, oranje en blauwe verf en lopen al joelend over een doolhof getekend op witte papieren. “Het is glibberig!” roept een jongen. Zijn vader leest de opdracht van het spel op een A4-tje. “De regels die God geeft lijken vaak zwaar, maar ze zijn er om te kunnen leven in vrijheid en liefde. Ze geven kleur aan het leven, ook al lijkt het soms een doolhof.” Op de grond verschijnt een steeds langer pad van kleine gekleurde voetjes.

Werken met de chaos

Vandaag is er in Capelle een zogeheten ‘Doe-Mee-Kerk’. Vijf keer per jaar worden de vlaggetjes opgehangen voor een feestelijke bijeenkomst in de Schenkelkerk. Deze vorm van vieren – meestal Kliederkerk genoemd – verspreidt zich sinds 2015 in rap tempo door Nederland. “Kliederkerk begint bij chaos”, vertelt Nelleke Plomp, projectleider Kliederkerk bij Jong Protestant (JOP), de jeugdorganisatie van de Protestantse Kerk Nederland. “Je ziet verschillende activiteiten en materialen en je denkt: waar gaat dit over? En vervolgens ontdek je dat er een bijbelverhaal centraal staat.”

De volledige tekst lezen? Abonnees van Volzin ontvangen bij verschijning van de nieuwe Volzin een e-mail met een link naar de digitale editie. Nog geen abonnee? Klik dan hier.