Klauteren naar goddelijk uitzicht

‹ Terug naar overzicht
Geplaatst op:
Waar ben je dicht bij de hemel? Boven op een berg. Waar kun je de aarde goed achter je laten? Inderdaad, boven op een berg. Niet zo vreemd dat veel religies en culturen hun heilige bergen hebben. Voor de Ieren is dat Croagh Patrick, de berg waar hun patroonheilige de afzondering zocht. Bert van der Kruk trad in zijn voetsporen. “Op de top krijg je altijd zo’n vredig gevoel.”

Tekst: Bert van der Kruk

Meer dan vijfduizend mensen beklommen – traditiegetrouw – op de laatste zondag van juli Croagh Patrick, Ierlands heilige berg in county Mayo. Andere berichten maken er een paar duizend meer van. Ook het aantal gewonden wordt gemeld: 23 mensen kwamen er niet ongeschonden af. Zelfs de helikopter moest eraan te pas komen. De berg van de heilige Patrick is namelijk een gevaarlijk ding, zeker als er regen in het spel is – en dat is vaak het geval op het groene eiland.

Anderhalve maand eerder rijd ik zelf richting de voet van de heilige berg. Het is een zonnige zaterdagmiddag in juni. Een zondag leek mij passender om Croagh Patrick te betreden, maar het weerbericht is onverbiddelijk: on Sunday heavy showers. Dus besluit ik een dag eerder te gaan, rekenend op een rustige klim, met een enkele medepelgrim die ook in de voetsporen van Patrick wil treden. Volgens de overlevering verbleef de heilige in het jaar 441 veertig dagen boven op de berg om te vasten en te bidden.

Goede doel
Croagh Patrick is een kale, wat grimmige berg die als een soort piramide oprijst uit het groene land aan de westkust van Ierland. Erg hoog is hij met z’n bijna achthonderd meter niet, maar hij oogt steil. De berg ligt aan Clew Bay, waarin een groot aantal groene eilandjes ligt. Vanaf de berg schijnt het uitzicht op deze baai fantastisch te zijn. Maar zover is het nog niet.

Als ik Croagh Patrick nader, neemt de drukte toe. De grote parkeerplaats is vol en ook langs de toegangsweg is weinig plek meer. Wat is er aan de hand? Een verkeersregelaar legt uit dat vandaag vele honderden mensen de berg beklimmen voor het goede doel: een hospice in Galway. De deelnemers zijn allemaal gekleed in een geel T-shirt.

In de zomer is er op zaterdag heel vaak zo’n event, vervolgt de vrouw. Kennelijk wil iedereen deze berg op, niet alleen de rooms-katholieke gelovige die dat al sinds eeuwen doet, maar ook de sportieveling, die zich graag voor het goede doel laat uitdagen. Met een beetje goede wil kun je dat een nieuwe vorm van pelgrimeren noemen, dat je ook op Alpe d’Huez, Mont Ventoux en andere ‘heilige’ bergen ziet. Dus vooruit jongen, niet zeuren, naar boven.

Zwarte vogels
Wat zocht de Ierse patroonheilige daarboven? Het Book of Armagh uit 670 geeft het antwoord: “Toen Patrick de berg Aigli (Croagh Patrick) was genaderd, had hij de bedoeling er veertig dagen te vasten. Hij volgde het voorbeeld van Mozes, Elias en Christus. Patrick ging naar de top van de berg en bleef daar veertig dagen en nachten. Zwarte vogels waren hem tot last en slangen belaagden hem; hij kon de hemel niet zien, maar ook niet het land en de zee.”

Het was een soort test, zo wil het verhaal. Patrick wilde het christendom doen landen in het Keltische Ierland, maar de druïden of heidense priesters zaten daar niet op te wachten. Zij daagden hem uit: de missionaris zou het boven op de kale berg nooit vol kunnen houden. Maar dat liep anders. Met de steun van zijn God hield Patrick het natuurlijk wel uit. Hij weerstond de duivels en verjoeg de slangen uit Ierland, zoals de meeste schoolkinderen ook nu nog leren.

De volledige tekst lezen? Abonnees van Volzin ontvangen bij verschijning van de nieuwe Volzin een e-mail met een link naar de digitale editie. Nog geen abonnee? Klik dan hier.