De nieuwe gezichten van Volzin

‹ Terug naar overzicht
Geplaatst op:
Na een indrukwekkende carrière is Volzin-redacteur Jan van Hooydonk met pensioen. Tijd voor een uitgebreide kennismaking met zijn opvolgers: Greco Idema en Enis Odaci. Ze hebben veel gemeenschappelijk: beide heren zijn 45 jaar, werkzaam als reli-ondernemer, gelovig en ze hebben hart voor goede reli-journalistiek. Ze spreken met elkaar over hun plannen voor Volzin.

Tekst: Greco Idema, Enis Odaci
Beeld: Enis Odaci

‘Een oud-collega vroeg onlangs aan me: ‘Is het wel verstandig om aan een nieuwe uitdaging bij Volzin te beginnen?”, opent Greco het gesprek. “Hij bedoelde: is het wel zo slim om tijdens de grootste crisis van na de Tweede Wereldoorlog te beginnen aan de zeer uitdagende opdracht bij Volzin? Het kan in alle opzichten alleen maar slechter gaan met de tijdschriftenbranche, volgens hem.”

Enis: “Nou, wat heb je geantwoord?”

Greco: “Ik wilde een eerlijk antwoord geven, en dus moest ik meteen tot de kern komen. Ik antwoordde hem dat ik inmiddels vijftien jaar ervaring heb in de wereld van religiejournalistiek en mezelf steeds meer als een ‘reli-ondernemer’ ben gaan zien. Dat ik iemand ben van juist in moeilijke tijden er helemaal voor willen gaan en altijd weer kansen zien. En dat ik op de een of andere manier altijd positief ben geweest en nog steeds ben over de mogelijkheden voor goede religiejournalistiek, zeker bij Volzin. Hoe zit dat bij jou?”

Enis: “Ik sta er eigenlijk net zo in. Voor mij is Volzin – net als voor jou – geen onbekend terrein, omdat ik met veel plezier drie jaar lang columns heb geschreven voor het blad. Dat we voor een uitdaging staan staat buiten kijf, maar als ik kijk naar onze samenwerking door de jaren heen hebben we wel voor hetere vuren gestaan. We denken allebei in potentieel, niet in risico’s. Die risico’s weten we meestal wel een goede plek te geven in onze manier van werken, en dat komt natuurlijk ook door de krassen op onze ziel, onze levenservaring. Gelijktijdig is het voor mij persoonlijk een kleine jongensdroom die in vervulling gaat: in mijn middelbare schooljaren in Hengelo schreef ik al driftig columns voor de schoolkrant. Al snel was ik hoofdredacteur en schreef ik maandelijks een redactioneel. Ik herinner me mijn blijdschap wanneer de scholieren op het schoolplein bij het verschijnen van de krant mijn nieuwste creatie lazen. Elke maand weer kon ik van dat moment intens genieten. Met Volzin heb ik die emoties wederom. Jij hebt ook behoorlijk veel ervaring met het scheppen van nieuwe creaties. Wat wil jij met Volzin straks neerzetten?”

Greco: “Herkenbaar wat je zegt over je middelbareschooltijd. Ik wilde in mijn tienertijd ook altijd heel graag een verhaal vertellen, liefst over iets volstrekt onbekends. En dat in combinatie met wezenlijke zaken, want alledaagse zaken vond ik niet boeiend. Niet voor niets wilde ik op een gegeven moment predikant worden. Al vrij snel tijdens mijn theologiestudie kwam ik erachter dat het beroep van predikant echter niets voor mij was, hoewel de studie mateloos interessant was. Inmiddels ben ik ervan overtuigd dat ik als reli-ondernemer eigenlijk alsnog predikant ben. Ik ben bij veel projecten betrokken waar ik zo enthousiast over ben, waar ik zo in geloof, dat ik het wel van de daken kan schreeuwen soms.”

Enis: “Maar dat is nog geen antwoord op mijn vraag! Vertel eens over het potentieel van Volzin.”

Greco: “Ik wil heel graag met jou en al die andere journalisten, auteurs en betrokkenen gaan bouwen aan een magazine dat over een paar jaar toonaangevend is in de wereld van kerk, religie en zingeving in Nederland en liefst ook in Vlaanderen. Volzin moet zowel offline als online een magazine gaan worden waar mensen graag abonnee of vriend van willen worden omdat ze weten dat ze met hun steun of abonnementsgeld veel waardevolle dingen mogelijk maken: goedgeschreven artikelen, vernieuwende projecten, succesvolle bijeenkomsten over interessante onderwerpen, interessante publicaties naar aanleiding van artikelen, en ga zo maar door. Wat mij betreft is Volzin over een paar jaar dus veel meer dan een papieren magazine. Volzin moet ergens voor staan, moet een ‘community’ gaan worden waar je graag onderdeel van wilt zijn. En ja, die ‘community’ mag wat mij betreft heel divers worden qua leeftijd, religieuze en culturele achtergrond én voorkeur voor thema’s. Die diversiteit moet jou als Turkse Nederlander aanspreken. Of vergis ik me?

Greco Idema, hoofdredacteur

Enis: “Daar raak je aan een belangrijk punt. Toen ‘nine-eleven’ gebeurde en het islamdebat in alle hevigheid losbarstte, volgde ik de media op nauwe voet. Al snel viel mij op dat deze media bijzonder eenzijdig over moslims en migranten schreven. Dat is niet altijd kwade wil, maar meer een kwestie van blinde vlekken hebben. Als je op de redactie geen mensen met een andere etnische achtergrond of een andere religieuze overtuiging hebt rondlopen, is het niet vreemd dat dan vooral de vaak witte, christelijke bril wordt opgezet bij het schrijven van journalistieke verhalen. Ik geloof in levensbeschouwelijke diversiteit, ook bij Volzin. Er gaan ontegenzeggelijk meer luikjes open in je geest dan als je je alleen beweegt binnen de eigen kringen. Dat geldt ook voor mij. Vorig jaar ging ik met een bevriende predikant op reis door christelijk en islamitisch Nederland en bij ons gingen er over en weer veel beelden aan diggelen, kan ik je vertellen. Die reisverslagen waren te lezen in Volzin in de serie Spiegelreis. Daarna zijn ze in boekvorm gepubliceerd. Daar speelt natuurlijk de vraag: hoe breed mag Volzin worden, gezien de christelijke signatuur?”

Greco: “Jullie boek is een goed voorbeeld van de gewenste breedte. En wat voor mij belangrijker is: jullie schreven vanuit een ‘grondtoon’ van oprechte interesse in elkaars religies, van ook kritisch mogen en moeten zijn, van het menselijke nooit uit het oog verliezen en van hoop en optimisme. Daar hoort ook humor bij! Ik hoop dat we die grondtoon nog meer in de artikelen van Volzin weten te krijgen. Jarenlang heb ik meegedaan aan de ‘interreligieuze dialoog’ in Nederland. Dat heeft me als ‘nuchtere Gereformeerde Drent’ veel waardevolle inzichten opgeleverd – ook tijdens mijn journalistieke werkzaamheden voor onder andere Reliflex en Nieuw Wij. Tegelijkertijd ben ik altijd kritisch gebleven op die dialoog, want mijns inziens werd en wordt die amper écht gevoerd. Zoals je weet vind ik dat de interreligieuze dialoog in Nederland zo goed als dood is. Want: te braaf, te wereldvreemd, te academisch, te veilig en te politiek correct. Ontzettend jammer vind ik dat. Maar goed, zeker de laatste jaren wordt er in andere verbanden op belangrijke thema’s als racisme en gender wel vooruitgang geboekt.”

Enis: “Is Volzin over een paar jaar een ‘interreligieus magazine’?”

Greco: “Volzin heeft christelijke roots, heeft vooral abonnees die een christelijke achtergrond hebben, die naar de kerk gaan of gingen en die de christelijke traditie waardevol vinden. Dit zijn belangrijke uitgangspunten voor de verdere ontwikkeling van Volzin, zeker als het gaat om het papieren magazine. Wat mij betreft blijft ‘het christelijke’ van Volzin dus ook de komende jaren goed zichtbaar. Online kunnen we veel meer variëren. De website die we gaan ontwikkelen mag meer richting een ‘breed religieuze’ website gaan waarop zeker ook aandacht is voor nieuwe vormen van religie en zingeving, waaronder duurzaamheid. Op de nieuwe site kunnen we een breder en jonger publiek bereiken. Die site zou dan ook door moslims, joden en vele andere zinzoekers als zeer waardevol ervaren moeten gaan worden. Denk je dat we dat voor elkaar gaan krijgen?”

Enis Odaci, hoofd online

Enis: “Zeker! Ik vind het mooi dat je zegt dat op sommige onderdelen die verbreding niet ten koste mag gaan van de wortels van Volzin. We zeggen regelmatig gekscherend tegen elkaar dat het magazine de kroon is op al het andere werk dat ook onder Volzin gaat vallen. Online zijn er vele kansen om abonnees meer waar voor hun geld te geven. Een magazine heeft nu eenmaal een ander ritme dan een website, waar elke dag nieuws is en de actualiteit meer leidend is voor de gepubliceerde verhalen. Die combinatie van magazine en onlineplatform is goud waard. Het magazine is er voor achtergrond en verdieping. Het onlineplatform van Volzin geeft de lezer straks de mogelijkheid om dagelijks aan te haken op nieuws uit religieus Nederland. Nieuws dat niet per se het magazine haalt. We zullen veel meer nieuwe stemmen een podium kunnen bieden en zo het maatschappelijke debat online mede vorm kunnen geven. Dat is een technische vernieuwing, maar ik weet ook dat jij op een andere manier naar ‘vernieuwing’ kijkt.”

Greco: “Ja, dat klopt. Voor mij is vernieuwing een belangrijk woord als ik aan de toekomst van Volzin denk. Ik denk dan inderdaad niet zozeer aan de nieuwe website of een ander ontwerp voor het magazine. Ik denk vooral aan nieuwe thema’s. We zullen meer onderscheidend moeten denken en meer focussen op thema’s waarvan je weet dat die urgent zijn of gaan worden. En misschien kunnen we ook zelf meer thema’s agenderen. Zo vind ik het thema ‘post-christendom’ bijvoorbeeld een mooi thema voor Volzin. We weten allemaal dat de kerken leeglopen en dat steeds minder mensen ‘iets’ met het christendom hebben. Maar is er een ‘nieuw christendom’ mogelijk en een ‘nieuwe kerk’? Kunnen we op een geheel nieuwe manier naar ‘het christelijk geloof’ kijken? Dat zijn fascinerende vragen. Zeker, die vragen worden al een tijdje gesteld, maar ik vind de antwoorden nog magertjes. Misschien kunnen we al veel meer zeggen dan we denken. Van welk thema word jij enthousiast?”

Enis: “Ik denk dat ik – net als jij – nu al zeker vijftien jaar actief meedoe aan wat zo mooi de interreligieuze dialoog wordt genoemd. Het is een dialoog die niet onderschat mag worden, maar door mijn ervaring met christenen en joden weet ik dat sommige thema’s gevoelig liggen en we draaien er als dialoogprofessionals vakkundig omheen. Dan is mijn vraag: is dat nog wel een dialoog of is het meer een hoffelijke omgangsvorm? ‘Interreligieuze dialoog 2.0’ is wel mijn ding, haha! Vragen over onze identiteit vind ik ook erg belangrijk, zeker omdat zoveel politieke partijen naar rechts opschuiven en daarbij een stevige religieuze of culturele identiteit gebruiken. Daarnaast ben ik erg nieuwsgierig naar hoe jongeren onze eeuwenoude tradities nieuw leven inblazen. Ontkerkelijking wil voor mij niet zeggen dat er minder religie is. Hoe uit zich dat dan? Ik houd van dit soort thema’s waarbij we woorden vinden voor thema’s die mensen onderhuids heel goed aanvoelen. Bij uitstek thema’s die we ook kunnen agenderen tijdens Volzin-lezingen!”

Greco: “Ja, mee eens. Zoals we in ons redactioneel hebben vermeld, waren we van plan om in oktober weer een Volzin-lezing te organiseren, maar die kan niet doorgaan vanwege het coronavirus. Ik heb goede hoop dat die lezing later dit jaar of begin volgend jaar alsnog georganiseerd kan worden. Overigens hoop ik ook dat we de komende periode op andere manieren meer in contact kunnen komen met onze lezers. Denk aan bijvoorbeeld thema avonden, boekprojecten en grotere wedstrijdachtige activiteiten naast onze jaarlijkse schrijfwedstrijd. We hadden het er al eerder over in dit gesprek. Misschien kunnen we ook eens een poëziewedstrijd ontwikkelen of winacties. Met de nieuwe website hebben we hier meer mogelijkheden voor. Goed… je merkt het, ik zie veel mogelijkheden voor Volzin, ook in deze coronacrisis. Ik hoop dat onze lezers dat met me eens zijn en dat ze ons blijven steunen. Zonder hun steun zijn we nergens.”


Lezer, laat van u horen!

We willen graag van u horen. De komende maanden gaan we Volzin uitbouwen en daarbij staan onze lezers natuurlijk centraal. U vindt bovenaan de homepage het kopje Enquête’. Als u daarop klikt, stellen wij u een aantal vragen die gaan over diverse onderdelen van Volzin. Uw antwoorden helpen ons om van Volzin een nog beter magazine te maken.


 

Nog geen abonnee of het Volzin-nummer met dit artikel apart bestellen? Klik dan hier.