FacebookTwitterLinkedIn
woensdag, 13 February 2019 11:05

Liefde heb je niet, liefde ben je

Liefde heb je niet, liefde ben je Tekst: Liesbeth Jansen

‘Als ik de liefde niet had...’ Die tekst doet het goed op bruiloften, maar wat wil Paulus ons werkelijk zeggen? Paulus geeft geen tips en trucs om in moeilijke tijden toch het hoofd boven water te houden zegt Liesbeth Jansen. Sterker nog, hij raadt ons aan om volledig kopje onder te gaan,
‘Als ik de liefde niet had... klonk alles wat ik zei volkomen inhoudsloos... zou ik voor niemand iets betekenen, hoezeer ik me ook inspande... waren al mijn kennis en talenten waardeloos.” Het zijn fragmenten uit het dertiende hoofdstuk van de eerste brief die de apostel Paulus schrijft aan de jonge christelijke gemeente in Korinte, die hij een aantal jaren eerder gesticht heeft.

Anders-zijn
De tekst is ook nu nog vrij bekend en wordt graag voorgedragen tijdens bruiloften, omdat de betekenis van de liefde er zo krachtig geformuleerd staat. Maar het is evengoed een tekst die niet zou misstaan bij echtscheidingen, als er voor dat soort gebeurtenissen ook een plechtige ceremonie bestond. Want net zoals de tekst uitdrukking geeft aan de kracht van de liefde wanneer zij bloeit, geeft zij food for thought voor de momenten waarop de liefde verdwenen lijkt. Immers, de afwezigheid van liefde en het gevoel van gemis zijn vaak bijna nog intenser dan de ervaring van haar aanwezigheid. Zeker wanneer de fase van verliefdheid voorbij is en plaats heeft gemaakt voor een prettige, vanzelfsprekende alledaagsheid.
“Toen ik de liefde niet meer had...”, wordt dan de formulering. Maar de angel zit in beide gevallen in het woordje ‘hebben’. Want wat hebben we nu eigenlijk in handen? Wat bezitten we nu werkelijk als het om de liefde gaat? Niets. Op ieder moment kunnen we haar kwijtraken, kan zij ons ontglippen, zonder dat we enige macht hebben om haar vast te houden of terug te roepen. Een beangstigend idee.
Daarom is het misschien belangrijk om te beseffen dat we de liefde niet hebben, maar zijn. Als we van iemand houden, wordt diegene deel van mij, van wie ik ben. En wie ik ben is niet statisch, maar fluctueert. Elke dag ben ik een beetje anders, afhankelijk van mijn omgeving, mijn stemming en de gebeurtenissen die er op mijn pad komen. Dat maakt ook de geliefde anders, en de betekenis die hij of zij voor mij heeft. Zo kan ik ‘s ochtends grootmoedig denken dat het vast allemaal wel weer goed komt na die ruzie, en ‘s avonds wanneer ik moe ben vertwijfeld vrezen dat mijn geliefde toch niet echt meer van mij houdt.
Als we de liefde tot ‘hebben’ reduceren, verliest ze haar kracht. Zoals je een vogel kunt opensnijden om het mechaniek van zijn vleugels te analyseren. Zodra je dat dan begrepen hebt en hem opnieuw de lucht in gooit, vliegt hij niet meer. We weten dan, we hebben – maar dat wat de vogel tot vogel maakte, is verdwenen. Zo stelt de joodse denker Levinas dat de ander volledig willen begrijpen gelijk staat aan zijn anders-zijn uitschakelen. En dat is niet verstandig, want zijn anders-zijn is nu juist hetgeen dat de ander boeiend en aantrekkelijk (en bij tijden verschrikkelijk irritant) maakt. Zodra we de ander begrijpen, en als het ware inlijven bij onszelf, ‘verdwijnt’ hij of zij. Zo blijf ik opnieuw achter in mijn eigen eenzaamheid, omdat er niemand meer is die voor wrijving zorgt.Login om meer te lezen

Log in om reacties te plaatsen

Doorzoek de website

 

 

Agenda