FacebookTwitterLinkedIn
  • VOLZIN 2019: NUMMER 2

    VOLZIN 2019: NUMMER 2

    Volzin-special: In de ban van Paulus ‘Paulus was een rusteloze religieuze zoeker’Selfmade theoloog
    30 januari 2019 - Lees meer
woensdag, 23 January 2019 10:49

Wachten: een kunst

'Wachten op Godot', Edinburgh International Festival 2018 'Wachten op Godot', Edinburgh International Festival 2018 Tekst: Frits Hendriks Beeld: Hollandse Hoogte

“Wachten is een kunst. Het is op zich niets. Wachten is wat je verklaart te doen tijdens een andere activiteit. Wat die activiteit is, dat is belangrijk. Lezen of zien en steeds weer terugkeren naar de tekst of het beeld. Dan kan de Geest geduldig haar werk doen. Elke keer opnieuw.” Frits Hendriks over het toneelstuk Wachten op Godot van Samuel Becket en het schilderij Het wachten van Pyke Koch.
De inzending van Frits Hendriks ontving van de jury van de Volzin-schrijfwedstrijd een eervolle vermelding.

Wachten op Godot van Samuel Becket is een van de grote toneelstukken van onze cultuur. Echte kunst is altijd multi-interpretabel, maar deze tekst voegt daar een dimensie aan toe. Sinds de eerste uitvoering in 1952 wordt er over de mogelijke betekenis gesproken. Elke keer opnieuw.
Het stuk zelf is vaag, maar vooral het onderwerp maakt het lastig. Het wachten bemoeilijkt een eenduidige interpretatie. Wachten is namelijk geen zichtbare activiteit. Een mens kan eigenlijk niet wachten. Een mens doet iets en betitelt dat als wachten, maar als activiteit rolt hij een sjekkie, speelt met zijn smartphone of staart naar de wolken. De personages in Wachten op Godot zien we dan ook niet wachten. Ze doen andere dingen, vooral praten en dat interpreteren we als wachten. Al is het zelfs dat niet. Ze lummelen eigenlijk maar wat. Ze kijken niet vooruit, ze verwachten niet, maar wachten af. En als er verteld wordt dat Godot vandaag niet komt, verandert dat niet veel in hun houding.

Afwezig of aanwezig
Wat betekent Wachten op Godot? Sommige mensen zeggen dat Godot staat voor God of the Old Testament. Beiden zijn ze grote afwezigen. Ik ga in deze interpretatie graag mee; Becket zelf niet. Maar ja, er is zoiets als het recht op interpretatie voor iedere mens, niet alleen voor de schrijver. En voor mij is het stuk een duidelijke variant op de christelijke pa-rabel van de tien jonge vrouwen. De komst van de bruidegom is aangekondigd. Tien meisjes wachten op hem. Vijf slapen terwijl ze dat doen. Vijf maken olielampen in orde om de brui-degom ook in het donker te kunnen verwelkomen. En zie, hij komt in de nacht. Vijf zien dat vanwege hun activiteit. De slaapsters hebben pech, voor hen blijft de bruidegom de grote afwezige. Alle tien de vrouwen verwachten de bruidegom; dat is het verschil niet. Het hoe doet ertoe.
Het wachten op Godot is tevergeefs. Hij blijft afwezig. Of zien ze hem niet? Ontgaat hen zijn aanwezigheid? Monnikenvader Benedictus geeft zijn broeders de opdracht iedere gast te ontvangen als de Zoon van God zelf, om God maar niet te missen. En ook de Emmaüsgan-gers zagen in een vreemdeling God.
Als wachten op Godot weinig zin heeft, omdat hij altijd morgen pas komt, dan hangt van het ‘hoe wachten wij’ de zin van ons leven af. Doe je dat vol verwachting, dan is er al iets van de verwachte te zien. Wie zingt Vol verwachting klopt ons hart ziet Sinterklaas al voor zich staan. Of wacht je ongeduldig? Dan valt het nog-niet op. In het wachten kán de ver-wachte altijd al aanwezig zijn.Login om meer te lezen

Log in om reacties te plaatsen

Doorzoek de website

 

 

Agenda