FacebookTwitterLinkedIn
  • VOLZIN 2019: NUMMER 1

    VOLZIN 2019: NUMMER 1

      Volzin organiseerde in samenwerking met Tilburg University een schrijfwedstrijd. Thema was: ‘Kunst
    02 januari 2019 - Lees meer
dinsdag, 08 January 2019 16:04

Leven zonder plastic? Het kan!

Leven zonder plastic? Het kan! Tekst: Jasmijn Olk

De vijfentwintig jarige Nila Patty leeft al drie jaar zero-waste en is, naar eigen zeggen, nog nooit gelukkiger geweest. Theoloog Elisabeth Hense ziet dat wie echt duurzaam leeft, zich afvraagt wat er werkelijk toe doet in het leven. “Het gaat om een innerlijke geraaktheid, met een zeker handelen als gevolg.”

Met een meerderheid van maar liefst 92 procent stemde het Europees Parlement eind oktober voor een verbod op plastic bestek, rietjes en wattenstaafjes. Het is een eerste stap richting een definitief verbod op wegwerpplastic. Ook grootgrutter Albert Heijn, niet direct bekend om zijn duurzame overtuigingen, kondigde begin afgelopen herfst ambities aan om minder en recyclebaar verpakkingsmateriaal te gaan gebruiken. Toeval is het niet. Plasticvrij leven lijkt de nieuwste trend voor wie duurzaam wil leven. De ‘geitenwollensokken’ uit de jaren ’70 vestigden al eerder aandacht op de noodzaak voor biologisch en lokaal voedsel. De afgelopen jaren stonden duurzame energie, vegetarisch eten en minder vliegen in de belangstelling. En nu de impact van afval op de omgeving.

Kringlopen sluiten
Drie jaar geleden maakte Nila Patty (25), student medische biologie in Nijmegen, een radicale keus: zij besloot om te leven zonder afval te produceren. Daarin is ze niet de enige. Wereldwijd kiezen steeds meer jonge activisten voor een zero-waste levensstijl. “Elke nacht ging ik met een schuldgevoel naar bed. Overal om mij heen zag ik vervuiling. In landen zonder goed afvalverwerkingssysteem, zoals Indonesië, waar ik vandaan kom, komt al het afval direct in de natuur of oceaan terecht.” Patty realiseerde zich dat er iets moest veranderen en besluit bewust naar haar eigen consumptiegedrag te kijken. “De eerste stap is om je bewust te worden van wat er te verbeteren valt. Bij alles wat ik kocht, stelde ik mezelf de vraag: is het gezond voor mij, goed voor mijn omgeving en levert het veel afval op? Ik schrok van de hoeveelheid plastic die ik gebruikte. Groenten, chips, mijn favoriete noedels, allemaal in plastic verpakt.”
Patty benadrukt dat zero-waste niet betekent dat ze geen afval produceert. Producten die zij kan recyclen of composteren gebruikt ze nog steeds. “Het gaat om bewustwording over wat je weggooit, over manieren waarop we afval gebruiken. Ik produceer nog steeds afval, maar ik behandel het anders. Van plastic zie ik volledig af, dat is onmogelijk te recyclen zonder dat het als grondstof in waarde verliest.”
Elisabeth Hense, theoloog aan de Radboud Universiteit in Nijmegen en specialist op het gebied van spiritualiteit, bezocht verschillende duurzame initiatieven in land- en tuinbouw. Naar aanleiding van deze bezoeken verscheen in 2016 het boek Volle Oogst, over ‘creatieve tuinders, eigenzinnige boeren en initiatiefrijke burgers’. “Ik onderzoek initiatieven die regeneratief zijn, een woord dat wij naast ‘duurzaam’ veel gebruiken”, legt Hense uit. “Het gaat niet om nét iets beter, net iets minder afval, maar om initiatieven die de natuur echt willen herstellen, willen doen herleven.” Veel van deze initiatieven proberen kringlopen te sluiten. “Traditioneel is dit: het afval dat wordt geproduceerd bij groente of fruit en de resten gaat als voedsel naar de dieren, en hun mest gaat weer naar de groenten toe. Het gaat er om dat dingen niet overblijven of weggegooid hoeven te worden, dat alles een waarde blijft behouden.” Op deze manier speelt het vermijden van afval, net als in de zero-waste beweging, ook in agrarische initiatieven een belangrijke rol. “Samen delen is in deze bewegingen belangrijk. Iedereen kan aanhaken, kan meehelpen weer zeggenschap te krijgen over wat we eten en hoe we dat verbouwen. Resten worden niet weggegooid, maar bijvoorbeeld weggegeven aan voedselbanken. Centrale waarden zijn respect voor elkaar, luisteren naar elkaar en met elkaar in gesprek blijven. Om te kunnen overleven is een gezamenlijke verantwoordelijkheid noodzakelijk. De boer zet zich in voor goed, eerlijk voedsel, en de community staat garant als er bijvoorbeeld een slechte oogst is. Ook dan moet de boer een boterham kunnen verdienen.”Login om meer te lezen

Log in om reacties te plaatsen

Doorzoek de website

 

 

Agenda