FacebookTwitterLinkedIn
donderdag, 03 January 2019 12:06

Stefan Paas: 'Ik hoef niet vrijzinnig over te komen'

Stefan Paas: 'Ik hoef niet vrijzinnig over te komen' Tekst: Ellleke Bal Beeld: Hollandse Hoogte

“De wereld is geen plek waar verloren zielen ronddolen die zo snel mogelijk de kerk in geholpen moeten worden. Het is een wereld waar God werkt en waar de Geest je op onverwachte manieren tegemoet komt.” Theoloog des Vaderlands Stefan Paas over zending, vrijzinnigheid en orthodoxie en kerkplanting.
Daags na de bekendmaking dat Stefan Paas de nieuwe Theoloog des Vaderlands is, speelt hij een rol in de Trouw-strip Anton Dingeman. Daarin wordt de draak gestoken met het idee dat de Theoloog des Vaderlands ieder jaar een ander religieus genootschap moet vertegenwoordigen. Met de van huis uit christelijk-gereformeerde Paas is het feest bij de orthodoxen. “Eindelijk een theoloog die de ware God kent!” roept een gelovige in de strip.
Stefan Paas (49) kon er goed om lachen, vertelt hij enkele weken later, in zijn kantoor aan de Vrije Universiteit in Amsterdam. “Maar het is wel een beetje vorige generatie-denken hè. De frustraties die in zo’n strip naar voren komen, zijn niet de mijne hoor.” Hij heeft niet zoveel op met het denken in christelijke zuilen. Maar dat hij zichzelf orthodox noemt, dat klopt. “Ik ben er niet op uit om vrijzinnig over te komen.” Toch spreekt hij een breed publiek aan. “Lezingen over mijn boeken brengen me van de SGP tot de Remonstrantse Broederschap. Dat vind ik een voorrecht.”
In tegenstelling tot de vorige jaren werd de Theoloog des Vaderlands deze keer niet verkozen door een jury of door het publiek, maar aangewezen door de uitgevers, hogescholen, universiteiten, omroepen en kerken die de Nacht van de Theologie organiseren. Zij roemden de wijze waarop de hoogleraar missiologie uit Baambrugge zich als theoloog mengt in het publieke debat, onder meer via zijn boeken, essays en zijn scherpe en inhoudelijke bijdragen op sociale media als Twitter.
In die bijdragen hoopt Paas altijd “zoveel mogelijk van de christelijke traditie op tafel te houden”. Hij wil geen eigenzinnige theologie ontwerpen, maar theologiseren “in lijn met de credo’s en de grote theologen als Augustinus, Calvijn en Luther”. Als het om moderne christelijke schrijvers gaat verdiept hij zich ook graag in C.S. Lewis, Chesterton, Taylor en Halik. Maar een postmoderne theoloog als de Amerikaan John Caputo is niet zijn cup of tea. Hij begon onlangs in zijn boek Hopeloos Hoopvol – waarin Caputo zijn spirituele reis door het leven omschrijft. “Daar kom ik niet doorheen.”

Waar zit ‘m dat in?
“Ik wil snappen wat er staat als ik iets lees. Dat lukt me niet in dit boek. Bovendien stoor ik me aan auteurs die je voortdurend willen verzekeren dat orthodoxen het héél erg zullen vinden hoe zij over iets denken. Dat priesters en nonnen de brandstapel al voor je klaar hebben gezet. Maak je niet zo druk zeg. Ik kan weinig contact krijgen met zo’n toon. En bovendien moet wat je beweert, eigenlijk op zichzelf kunnen staan. Als je dat soort retoriek nodig hebt om je verhaal te verkopen, dan word ik bij voorbaat argwanend.”

Heeft u als Theoloog des Vaderlands het gevoel dat u de orthodoxe belangen moet vertegenwoordigen?
“Nee daar ben ik niet gevoelig voor. Vrijzinnigheid en orthodoxie worden sterk institutioneel uitgespeeld. Alle vleugels moeten zich steeds weer laten gelden. Of je nu Gereformeerde Bond heet of Op Goed Gerucht. Terwijl, als je op het niveau van geloof en hart met elkaar te spreken komt, vind je vaak verrassende overeenkomsten. Als je samen Psalmen leest dan kun je allebei diep geraakt zijn en je door God aangesproken voelen. Ik wil het niet romantiseren, er zijn verschillen. Maar ik ben ervan overtuigd dat de ontmoeting en het samen aan de missie werken voor verbinding zorgt. Samen zoeken naar hoe het evangelie kan klinken in onze tijd, kan veel van de oude tegenstellingen nuanceren.”Login om meer te lezen

Log in om reacties te plaatsen

Doorzoek de website

 

 

Agenda