FacebookTwitterLinkedIn
donderdag, 20 December 2018 11:36

Amber Arcades: 'Ons leven is een verhaal'

Tekst: Tom Engelshoven Tekst: Tom Engelshoven Beeld: Nick Helderman

Onder de artiestennaam Amber Arcades bracht de Utrechtse Annelotte de Graaf (29) onlangs haar tweede album uit, European Heartbreak. In het dagelijks leven beoordeelt ze als juriste bij de IND aanvragen voor gezinshereniging van vluchtelingen. “Ik voer alleen maar beleid uit.”

Haar nieuwe album, European Heartbreak, nationaal en internationaal zeer goed ontvangen, staat vol alternatieve, maar toegankelijke popliedjes, met intelligente teksten over liefde en de mensheid anno nu. Het overkoepelende thema? Daarover hoeft zangeres Amber Arcades (artiestennaam van Annelotte de Graaf niet lang na te denken. Onomwonden: “Verhalen vertellen. Hoe we ons verleden en onze toekomst romantiseren.” Ze begon deze liedjes te schrijven toen ze in de put zat, bezig met het verwerken van een verdrietige, heftige privégebeurtenis. “Ik dacht: hoe kom ik hier weer uit? Ik was bang dat ik een stukje van mezelf was kwijtgeraakt. Het was een vorm van rouwen. Ik was me erg bewust van het proces. Hoe ga je er mee om als er iets ergs gebeurt in je leven? Vroeger zeiden we dan, zeker in de christelijke traditie: ‘God heeft het zo gewild.’ Of: ‘Alles heeft een reden, maar je komt er sterker uit.’ Die gedachten zitten nog steeds bij ons ingebakken, maar kloppen ze wel? Is het niet eerder zo dat moeilijke dingen gebeuren zonder dat je daar iets mee kan? Eigenlijk ben je de hele tijd bezig om ze in te passen in het grote epos van je levensverhaal. Neem het begrip kindertijd, dat is met veel romantiek omgeven. Ik was bij m’n vader, hij woonde in een caravan bij het meer en in de zomer gingen we kanoën. Waarschijnlijk zat ik me negentig procent van de tijd te vervelen, had ik ruzie met de buurjongen en was ik chagrijnig omdat ik niet op de computer mocht. De saaie, alledaagse dingen vergeten we. Wat is er nou ‘echt’ van wat je ervaart? In hoeverre kun je vertrouwen op je eigen herinnering? Maar romantiseren heeft natuurlijk ook een duidelijke functie. Terugblikkend constateer je: Ik ben de hoofdpersoon in mijn eigen leven, alles wat gebeurd is heeft mij gemaakt tot ben ik wie ik nu ben.”

Geloof jij in voorbestemming?
“Mijn ouders zijn ontzettende hippies. In mijn kindertijd hebben zij het magisch realisme heel diep in mijn brein verankerd. Tot mijn twaalfde geloofde ik nog in elfjes en kabouters. Ik verkeer in een voortdurende tweestrijd. Aan de ene kant ben ik een romantische dromer, die uit allerlei tekens in het universum denkt te kunnen afleiden dat wat er gebeurt een bepaalde zin heeft. Anderzijds ben ik sceptisch. Ik denk: Is liefde niet genoeg? Als we daar voor kiezen en er hard aan werken? Waarom is dat niet genoeg?”

Op je cd beschrijf je de liefde als iets wat je zomaar ineens kwijt kunt raken. Is liefde maakbaar? Of juist helemaal niet?
‘Het is de klassieke discussie. Enerzijds heb je mature love, dat is een keuze, je besluit je liefdevol te gedragen naar iemand. Zoals bijvoorbeeld in gearrangeerde huwelijken. In mijn werk bij de IND (Immigratie- en Naturalisatiedienst, TE) zie ik niet anders dan mensen die zo familieconstructies hebben gecreëerd en daar vaak best gelukkig mee zijn. Anderzijds heb je de passie. Het hele universum lijkt samen te spannen om jou samen te brengen bij die ander. Dat soort relaties gaat vaak in golfbewegingen. Vaak zijn die heftige gevoelens een projectie. In de ander zie je eigenschappen van jezelf waar je zelf voor vlucht of die je niet kunt plaatsen. Eigenlijk is het vorm van zelfacceptatie die niet per se veel met die ander te maken hoeft te hebben. Relaties zijn sowieso gewoon hard werken. M'n vriend en ik zijn nu negen jaar samen. Met ups en downs. Tussendoor is het ook een jaar uit geweest. Nou ja, ook dat gaat in golven.”Login om meer te lezen

Log in om reacties te plaatsen

Doorzoek de website

 

 

Agenda