FacebookTwitterLinkedIn
  • VOLZIN 2019: NUMMER 1

    VOLZIN 2019: NUMMER 1

      Volzin organiseerde in samenwerking met Tilburg University een schrijfwedstrijd. Thema was: ‘Kunst
    02 januari 2019 - Lees meer
vrijdag, 12 October 2018 10:00

Verzoeking, verlossing en een beetje verloren

Tekst: Enis Odaci Tekst: Enis Odaci Beeld: Stijn Rademaker

Vrienden Enis Odaci, voorzitter van de stichting Humanislam, en Herman Koetsveld, predikant van de Protestantse Kerk, gaan voor Volzin op ‘spiegelreis’. Moslim Odaci bezoekt christelijke gemeenschappen van zeer uiteenlopende snit, christen Koetsveld ontmoet moslims van verschillende signatuur. Fotograaf Stijn Rademaker vergezelt hen. Deze maand
aflevering 7: Enis Odaci te gast bij de Gereformeerde Gemeente in Dordrecht. “Ik bid dat God Zich ook aan jou wil openbaren.”

De laatste halte in mijn reis door christelijk Nederland is de meest spannende: een gesprek met een gereformeerde gemeente. Deze gemeenten worden in de volksmond ook wel GerGem genoemd, de zogeheten zwartekousenkerken dus die je vooral vindt in de Biblebelt. Allemaal verwijzingen naar de orthodoxe geloofsopvatting die binnen deze reformatorische kerken beleden wordt. Ik ben te gast bij de bevindelijke Gereformeerde Gemeente van de Julianakerk in Dordrecht. Het belooft een bijzondere zondag te worden.
In het dagelijks leven onderscheiden bevindelijk gereformeerden zich door in een bijna volledig ontzuilde samenleving gebruik te blijven maken van eigen reformatorische organisaties. Zo zijn er eigen scholen, verzorgings- en verpleeghuizen, een werkgevers- en werknemersverbond (Reformatorisch Maatschappelijke Unie), een krant (Reformatorisch Dagblad). In de politiek vindt men elkaar in de Staatkundig Gereformeerde Partij. In kerkelijk opzicht bestaat er echter verdeeldheid, mede als gevolg van een strikte naleving van het geloof en het grote belang van persoonlijke geloofsbeleving. De gemeenteleden huldigen orthodox-christelijke standpunten over leer en levenswandel. Die standpunten zijn geformuleerd in de Drie Formulieren van Enigheid, te weten de Heidelbergse Catechismus, de Nederlandse Geloofsbelijdenis en de Dordtse Leerregels. Bevindelijk wil zeggen dat de waarheid van de Bijbel, de geloofsleer, niet alleen begrepen moet worden met het verstand maar ook aanvaard moet worden met het hart.

Daad van overgave
Ik parkeer mijn auto naast de Julianakerk, die op de hoek van een druk kruispunt ligt. Omdat er weinig parkeerplaatsen zijn, komen de meeste mensen op de fiets. Het lijkt op de eerste schooldag na de zomervakantie: ouders en kinderen zoeken in een prettige chaos naar een plekje om de fiets te stallen. Ik tel op het eerste oog al bijna honderd mensen op het pleintje voor de kerk. Ik word vriendelijk opgevangen door een gemeentelid; ik val natuurlijk gelijk op. We lopen de kerkzaal binnen die helemaal vol zit. Ik mag midden in de kerk zitten en neem de architectuur in mij op. Circa duizend mensen zitten verspreid over twee etages, op de galerij boven en in de kerkzaal zelf. Jong en oud, vrouw en man, zitten naast elkaar. De meisjes en de vrouwen hebben hun hoofd bedekt. Geen hoofddoeken, zoals in de moskee, maar wel hoeden en mutsjes en andere modieuze varianten. Om klokslag tien gaan de deuren van de kerk dicht en is het tijd voor maximale toewijding. Na inleidende orgelmuziek gaat de deur open: aan de linkerzijde zetten zich de ouderlingen en aan de rechterzijde de diakenen. In de kerkzaal staan alleen de mannen op, de vrouwen blijven zitten. Fotograferen in de kerk is overigens niet toegestaan.
De predikant van dienst is ds. Jan van der Net. In Dordrecht heeft de gereformeerde gemeente geen vaste predikant en dat heeft een reden. Predikanten worden beroepen, er is geen dwang, en het is God die het harten van een predikant moet inspireren om vaste voorganger te worden van een gereformeerde gemeente. Tot op heden heeft die predikant zich nog niet in Dordrecht gemeld, omdat God er nog geen gekozen heeft. Zo is men dus aangewezen op gastpredikanten. De eredienst is niet veel anders dan bij een ‘reguliere’ protestantse kerkdienst, maar er worden meer psalmen gezongen. Ook wordt er twee keer gecollecteerd. Iedereen koopt vooraf plastic muntjes die men in de rondgaande collectezak stopt. Wanneer de collecte onder luide orgelmuziek wordt opgehaald, klinkt door de hele zaal het geluid van klinkende muntjes, een voor mij bijzondere geluidservaring. De toon van de preek en van de gebeden is wel anders. Dominee Van der Net bidt dat mensen zich mogen bekeren tot de weg van Jezus; zij die dwalen, en ook de heidenen. Het past in de geloofsbelijdenis van de kerk.
De preek gaat over de beginpassage van Handelingen 21, waarin de apostel Paulus zich opmaakt voor een reis naar Jeruzalem, maar bezoek krijgt van een profeet uit Judea, genaamd Agabus. De profeet waarschuwt Paulus dat hem in Jeruzalem hetzelfde lot staat te wachten als Jezus: hij neemt de gesp van Paulus en bindt zijn eigen handen en voeten ermee vast: ‘Dit staat je te wachten in Jeruzalem!’ Een stevige waarschuwing. De discipelen zijn verdrietig en wensen dat Paulus bij hen blijft, maar Paulus antwoordt dat hij niet alleen maar gebonden wenst te worden voor de naam van de Heere Jezus, maar ook zou willen sterven. De toelichting vanaf de kansel is: de liefde van de discipelen is voor Paulus een verzoeking. Zélfs in de liefde voor je medemens schuilt gevaar. Het geven van je leven, zoals Paulus stelt, is een ultieme daad van overgave, een die leidt tot het heil.

"Moslims zijn niet de favoriete doelgroep van reformatorische christenen, maar toch ben ik gastvrij opgevangen", schrijft Enis Odaci. Lees het volledige artikel in Volzin of door in te loggen op de website.

 

Login om meer te lezen
Log in om reacties te plaatsen

Doorzoek de website

 

 

Agenda