FacebookTwitterLinkedIn
  • VOLZIN 2019: NUMMER 1

    VOLZIN 2019: NUMMER 1

      Volzin organiseerde in samenwerking met Tilburg University een schrijfwedstrijd. Thema was: ‘Kunst
    02 januari 2019 - Lees meer
maandag, 20 August 2018 10:00

'God is mens geworden, waarom wij niet?'

Tekst: Enis Odaci Tekst: Enis Odaci Beeld: Stijn Rademaker

Vrienden Enis Odaci, voorzitter van de stichting Humanislam, en Herman Koetsveld, predikant van de Protestantse Kerk, gaan voor Volzin op ‘spiegelreis’. Moslim Odaci bezoekt christelijke gemeenschappen van zeer uiteenlopende snit, christen Koetsveld ontmoet moslims van verschillende signatuur. Fotograaf Stijn Rademaker vergezelt hen. Deze maand  aflevering 5: Enis Odaci te gast bij de evangelische pinkstergemeente Jesus Christ Foundation Church in Amsterdam: “Wees niet gierig met jouw religie!”

Na de ingetogen ontmoetingen bij de zusters benedictinessen in Oosterhout en de doorsnee-PKN-gemeente in Rolde besluit mijn vriend Herman Koetsveld dat ik een grootschalige evangelische kerkdienst moet meemaken. De zogenaamde ‘megakerken’ in de Biblebelt vinden het echter te spannend om mij te ontvangen. En enkele gereformeerde gemeenten hebben dusdanig veel theologische bedenkingen bij moslims dat ik ook daar geen dienst kan meemaken. In eerste instantie reageer ik gefrustreerd. Waarom is het zo moeilijk om een gesprek te beginnen met andersgelovigen? Daarna volgt boosheid: waar is de naastenliefde? En tot slot volgt berusting: dit is zó herkenbaar. Ook in mijn eigen traditie zijn er gradaties van waarheidsdenken en uitsluiting. Maar juist vanwege deze realiteit zijn we dit schrijfproject begonnen.
Ik schakel een bevriende hoogleraar in. Na zijn bemiddeling kom ik uit bij de Jesus Christ Foundation Church (JCFC) in de Amsterdamse Bijlmer. Een evangelische pinkstergemeente én een migrantenkerk ineen. De kerkgangers zijn voornamelijk Ghanezen, Nigerianen en Filipino’s, maar ook Surinamers en een kleine groep Nederlanders zijn lid. In Nederland bezoeken gemiddeld een miljoen christelijke migranten een internationale dienst. Deze kerkgangers vertegenwoordigen meer dan 75 verschillende nationaliteiten. De meeste van de 1200 migrantenkerken staan in de vier grote steden. De pinksterbeweging, ook wel pentecostalisme genoemd, is wereldwijd een zeer grote stroming die sterk de nadruk legt op de Heilige Geest, die de discipelen van Jezus Christus volgens de Bijbel op de Pinksterdag ontvingen. Ik ben bekend met de onderlinge spanningen tussen katholieke, reformatorische en evangelische christenen, maar ik wil het daar nu bewust niet over hebben.

Stem van Jezus
Onderweg naar Amsterdam-Zuidoost komen er beelden in mij op. Mijn eerste herinnering aan de Bijlmer is de neergestorte El-Al Boeing in 1992. Brandende gebouwen en oud-nieuwslezer Gijs Wanders die alles rustig op televisie presenteert. Vele nieuwsberichten en televisieprogramma’s later is mijn beeld van de Bijlmer nu: achterstandswijken, hoge werkloosheids- en criminaliteitscijfers. Maar nu ik langs de diverse wijken rijd, zie ik een enorm opgeruimde ruimte met veel groen en natuurlijk nog steeds de hoge, langgerekte flatgebouwen.
Pastor van de JCFC in de Bijlmer is de in het Midden-Oosten geboren Samuel Lee. Ik ontmoet hem in de entreehal van een modern kerkgebouw, waar maar liefst vijftien (!) kerken gesitueerd zijn. Elke denominatie heeft een eigen ruimte en iedereen deelt in de kosten. Er is in de entreehal een gezamenlijk doopbassin en wekelijks zijn er beneden gezamenlijke activiteiten. Het valt meteen op hoe goed Lee zijn talen spreekt. Hij groet mij in het Turks en groet de kerkgangers in diverse Afrikaanse talen. “Men noemt mij African Pastor,” lacht Lee. Ik vertel hem over mijn eerste indrukken van de Bijlmer. “Ja,” zegt Lee, “het ziet er fantastisch uit, maar achter de muren gebeurt er nog van alles.”
In de jaren tachtig kwam Samuel samen met zijn ouders naar Nederland. Hij was 14. Later studeert hij ontwikkelingssociologie in Leiden en dankzij zijn Zuid-Koreaanse vriendin, kerkganger in hart en nieren, krijgt hij toch weer een relatie met het christelijk geloof. Maar hij zet zich er sterk tegen af. Toch wint de liefde het en ze besluiten te trouwen, ondanks tegendruk vanuit beide gezinnen. Tijdens hun huwelijksreis hoort Lee midden in de nacht in zijn hotelkamer de stem van Jezus. “Jezus zei tegen mij dat ik de deur van mijn hart moest opendoen, zodat hij kon binnenkomen. Het was een pinksterervaring. Ik moest van Jezus terug naar Amsterdam om te getuigen van het feit dat hij leeft.”
Wanneer de pastor van de lokale kerk naar het buitenland verhuist, wordt Samuel Lee gevraagd om zijn rol in te nemen. Hij wordt opgeleid tot voorganger. Nu is hij migrantenpastor en gepromoveerd aan de Vrije Universiteit in Amsterdam. Hij heeft tegenover zijn kerk in de Bijlmer een eigen academie opgezet: Foundation Academy of Amsterdam. Daarover zegt hij: “Wij geven bijna gratis academisch onderwijs aan migranten, vluchtelingen en kansarme mensen. Soms hebben mensen nog geen visum, wachten ze op de papieren of wordt hun diploma niet erkend en dan geven wij hen de kans verder te studeren. Naast de kerk verdeel ik mijn tijd tussen mijn academie en mijn werk bij de Vrije Universiteit, als docent en coördinator bij de Center for Theology of Migration.”

"In de lift bereidt Lee me alvast voor op wat ik ga zien en vooral op wat ik ga horen." Benieuwd naar de rest van het bezoek en de kritische beschouwing die Samuel Lee over het christendom geeft? Lees het volledige artikel in Volzin of door in te loggen op de website. 

 

Login om meer te lezen
Log in om reacties te plaatsen

Doorzoek de website

 

 

Agenda