FacebookTwitterLinkedIn
woensdag, 15 August 2018 10:00

Ode aan het niet-reizen

Karlijn Bunnig & Jette van Ravesteyn Karlijn Bunnig & Jette van Ravesteyn

Reizen, wat levert dat allemaal niet op? Reizen maakt je open, heet het, nieuwsgierig en spontaan. Reizen is avontuur en brengt rust. Reizen helpt je om oude patronen doorbreken. Door weg te zijn beseffen we wat we thuis hebben en gaan we dat meer waarderen. Kan allemaal waar zijn, menen Karlijn Bunnig en Jette van Ravesteyn. Maar dat alles is net zo goed voor de thuisblijver weggelegd.

Samen met een vriendin zit ik (Karlijn Bunnig) op een terras in Rotterdam. Twee jongens zitten naast ons. Ze zijn verzonken in een Lonely Planet over Japan. Het is een mooie zonnige dag, het terras is druk, waardoor we heel dicht op elkaar zitten. Mijn interesse in de medemens is gewekt en mijn hart maakt een sprongetje. Ik vraag ze: “Wat voor reis gaan jullie maken?” Ze houden het gesprek duidelijk af. Reageren kort en duiken weer met hun hoofden in hun boek. Een biertje later probeer ik het nogmaals. Dit keer grijp ik mijn kans om de onbekende medelander te leren kennen als de ander naar het toilet gaat: “Reis je veel?” “Nee, dit wordt mijn eerste keer.” Hij verschuilt zich opnieuw achter zijn boek. Na enkele uren vraag ik aan ze: “Wat vinden jullie zo mooi aan reizen?” Waarop ze samen zeggen: “Dat je nieuwe mensen leert kennen, bijvoorbeeld ook mensen die je anders nooit spreekt.”
Iemand die meer zin heeft om met mij te praten, ontmoet ik als ik met Manon van Driel een avond over niet-reizen in stiltecafé Adem Inn in Rotterdam voorbereid. We zitten samen in een park, een ijscoman komt bij ons staan. Hij vraagt ons wat we aan het doen zijn. Wat blijkt; de ijscoman is een reiziger en hij vindt niks mooiers dan reizen (en zichzelf erover te horen praten). We nodigen hem uit als eregast. Hij kan alleen niet komen want hij werkt alle dagen overdag én ‘s avonds zodat hij drie maanden per jaar op reis kan. Een cliché wordt daarmee bevestigd. Dat van de reiziger die zoveel bezig is met weggaan dat hij geen tijd overhoudt om hier te leven. Zien we, nu reizen zo'n hype is en onze mogelijkheid om de hele wereld over te reizen bijna onbeperkt lijkt te zijn, nog wel wat er dichtbij ons gebeurt? De laatste jaren heb ik de mensheid – lees: mijn hoogopgeleide linkse bubbel – bestudeerd. Reizen lijkt de norm, het weggaan om het weggaan. Een deel van mij snapt het, ook ik vind reizen fijn. Maar volgens mij kunnen we ook kwaliteiten van op reis gaan ervaren in ons dagelijks leven zonder ver weg te hoeven gaan. Waardoor we tegelijkertijd afrekenen met de negatieve impact die toerisme kan hebben.

Roze bril
Mensen hebben het gevoel dat ze zich moeten verantwoorden als ze zeggen niet van reizen te houden. Hun omgeving reageert bevreemd. Jong zijn en niet van reizen houden? Dan moet er iets mis met je zijn. Dat reizen of werken in het buitenland geromantiseerd en geïdealiseerd wordt, raakt me. Als ik vertel dat ik in Zuid-Afrika heb gewoond vinden mensen dat doorgaans direct bewonderenswaardig, zonder te weten of ik daar iets heb gedaan wat bewonderenswaardig is. De roze bril waardoor we kijken als het om reizen gaat beperkt ons vermogen om er kritisch naar te kunnen kijken. En sociale druk legt ons op dat we er eigenlijk niet kritisch naar mogen kijken.
Als reiziger neem je bijna van nature een houding aan die als ideaal wordt ervaren. Op reis zijn maakt je open, nieuwsgierig en spontaan. De reiziger wordt gezien als avontuurlijk. Op reis vind je rust. Reizen helpt oude patronen doorbreken. Door weg te zijn beseffen we wat we thuis hebben en gaan we dat meer waarderen. De gebruikelijke verplichtingen vallen weg. Een onbekende plek nodigt uit om buiten je comfortzone te stappen.
Als modern mens herken al ik deze behoeften. Als weldenkend mens zie ik ook dat deze behoeften niet maar eens of een paar keer per jaar bestaan. En al helemaal niet alleen in het buitenland. Hoe kunnen we ons leven zo inrichten dat deze aspecten meer voorkomen in ons dagelijks leven? Hoe zorgen we ervoor dat we niet meer onze koffer hoeven te pakken om ons vrij te voelen? Hoe integreren we de dingen die we fijn vinden van op reis zijn zonder een transitie van thuis- naar op reis zijn door te hoeven maken? Hierbij denk ik dat het antwoord is: bewust zijn.

Hoe doe je het: je grenzen verleggen zonder op reis te gaan? Log in op de website of pak een exemplaar van Volzin om het volledige artikel te lezen. 

Login om meer te lezen
Log in om reacties te plaatsen

Doorzoek de website

 

 

Agenda