FacebookTwitterLinkedIn
  • VOLZIN 2019: NUMMER 1

    VOLZIN 2019: NUMMER 1

      Volzin organiseerde in samenwerking met Tilburg University een schrijfwedstrijd. Thema was: ‘Kunst
    02 januari 2019 - Lees meer
donderdag, 05 July 2018 15:12

De blanke blik overheerst

Tekst: Jurgen Tiekstra Tekst: Jurgen Tiekstra Sporenjager Cory Lambert (rechts) met een FBI-agente, in speelfilm Wind River.

In de filmrubriek deze maand aandacht voor de Amerikaanse thriller Wind River, die in 2017 uitkwam en nu op dvd is uitgebracht. Het is een moreel project van regisseur Taylor Sheridan: hij wil aandacht voor het verwaarloosde lot van de inheemse bevolking in de Verenigde Staten. Tegelijkertijd wordt zijn film ‘immoreel’ genoemd. Hoe kan dat nou?

Het is winter in Wyoming, in het noorden van de Verenigde Staten. In de bergen vriest het in de nacht tientallen graden. Midden in een storm komt FBI-agent Jane Banner aangereden, de ramen van haar SUV door sneeuw verblind. Als ze de auto uitstapt, slaat ze haar geopende FBI-jack stevig om zich heen. Dat helpt weinig tegen de jagende koud, maar warmere kleding heeft ze niet. Ze komt uit Las Vegas. Toen ze het bericht hoorde, is ze meteen op het vliegtuig gestapt.
Jager Cory Lambert heeft in de besneeuwde bergen namelijk het lijk gevonden van een jonge vrouw. Hij herkende haar direct als Natalie. Ze is een hem bekende uit de plaatselijke gemeenschap van native Americans, levend in de Wind River Indian Reservation in het midden van Wyoming. Aan haar sporen te zien is ze van ver aan komen rennen, blootsvoets, midden in de ijzingwekkende nacht.

Kleerscheuren
Met zijn speelfilm Wind River verfilmde de Amerikaanse regisseur Taylor Sheridan een scenario van eigen hand, waarin hij een verbeelding wilde vinden voor rouwverwerking en de menselijke zucht naar rechtvaardigheid. Het zijn beiden abstracte begrippen, die een kijker alleen in vaste vorm zou kunnen verteren. Dus koos Sheridan ervoor om een speelfilm te maken in het genre van de thriller: een jonge vrouw wordt ontzield gevonden, de louterende jacht op de dader is geopend. Zoals de regisseur het zelf uitlegt: “Als het er op aan komt, moet cinema allereerst vermakelijk zijn. Dus zoek ik een manier om een film te maken die het publiek meesleept, en op hetzelfde moment iets te zeggen heeft.”
Tot het einde toe is Wind River daarom een tamelijk conventionele genrefilm, met een weliswaar indrukwekkende geweldsepisode in het tweede uur. Toch blijft de film intrigeren. Dat komt doordat Taylor Sheridan een moralistisch verhaal wil vertellen maar, gedwongen door de genrewetten van de thriller, zelf als filmmaker immoreel uitkomt. Zijn film toont hoe het idealisme van een filmmaker niet zonder kleerscheuren de fabriekshallen van Hollywood kan passeren.

"Taylor Sheridan heeft een genrefilm gemaakt, maar hij wilde tegelijkertijd iets persoonlijkers doen, iets met meer maatschappelijke weerklank." Het laatste deel van de filmbespreking is te lezen in Volzin of door in te loggen op de website. 

Login om meer te lezen
Log in om reacties te plaatsen

Doorzoek de website

 

 

Agenda