FacebookTwitterLinkedIn
donderdag, 22 June 2017 10:09

Wat Bijbel en Koran leren over Jezus

Wat Bijbel en Koran leren over Jezus Tekst: Eduard Verhoef

‘Voor christenen is Jezus de zoon van God, voor moslims is hij dat niet.’ Onder christenen is dat een populair standpunt. Maar klopt deze stelling wel? Eduard Verhoef meent van niet. De visie van de Koran op Jezus vertoont volgens hem grote overeenkomsten met de visie van de eerste jodenchristenen. “Christenen, joden en moslims kunnen op basis van gelijkwaardigheid met elkaar het gesprek voeren.”

De Koran en de Bijbel worden vaak met elkaar vergeleken. Dat ligt ook voor de hand. Zowel de Bijbel als de Koran heten immers een heilig boek te zijn en beide boeken functioneren als de basis voor respectievelijk de islam en het christendom. Toch zijn er ook verschillen.
Een opvallend verschil is bijvoorbeeld dat de Koran binnen de islam veel meer dan de Bijbel binnen het christendom een liturgische rol heeft. Moslims reciteren de Koran bijna steeds in het Arabisch, ook als de toehoorders niet altijd begrijpen wat de Arabische tekst betekent. Ook dan wordt de Koran geacht bij te dragen aan de band tussen de gelovige en God. Sommige moslims hebben het Arabische schrift alleen geleerd om tenminste eenmaal per jaar, in de maand Ramadan, de gehele Koran te lezen. Dat zij niet weten wat de gelezen tekst inhoudelijk betekent, deert hen niet.

Liefde de rode draad
Dat leidt weer tot een ander verschil. Christenen gebruiken de Bijbel weliswaar dikwijls als handvat aan de hand waarvan zij ‘de weg van God’ proberen te gaan, maar om allerlei redenen gaan velen van hen daar creatief mee om. In onze tijd spelen andere vragen dan in de tijd, zo’n tweeduizend jaar geleden, dat de Bijbel ontstond. Dus zoeken veel christenen, uitgaande van de vragen van nu, steeds weer nieuwe interpretaties van de oude tekst. Moslims achten vanouds de uitleg van de Koran van veel minder belang dan christenen de uitleg van de Bijbel.
Dit verschil mag ons niettemin niet de ogen doen sluiten voor veranderingen binnen de islam die ook zichtbaar zijn. Ook binnen de islam zien we een ontwikkeling waarin de vraag om uitleg steeds sterker word. Er komt meer ruimte voor bezinning op de wortels van de eigen traditie, wortels die gedeeld worden met jodendom en christendom. Door die bezinning voelt men ook binnen de islam de behoefte aan uitleg waarin een brug wordt geslagen naar de vragen van deze tijd. Een goed voorbeeld daarvan is het boek De Koran. Uitleg voor kinderen (Parthenon, 2017). Auteur Abdulwahid van Bommel streeft ernaar om op een voor kinderen begrijpelijke manier te vertellen waarom het nu eigenlijk gaat in de verhalen van de Koran. Zo’n boek betekent een doorbraak.
Een ander recent voorbeeld van een ‘moderne’ omgang met de Koran vinden we bij de vermaarde moslimfilosoof Souleymane Bachir Diagne. In zijn boek Filosoferen in de islam? (Vantilt, 2016) wijst hij heel nadrukkelijk een rode draad binnen de islam aan die allerlei uitspraken over wraak en geweld overstijgt. Op de laatste bladzijde van zijn boek citeert Diagne in antwoord op de vraag of God ook van de ongelovigen houdt, een wijze uit vroeger tijd: “‘Ja’, is opnieuw het antwoord van de meester, voorbijgaand aan alle verschillen die heilig zijn voor hen die hij ‘de aan de letter klevenden’ noemt, en die op deze wijze Hem verraden in wiens naam ze pretenderen te spreken.” Liefde is voor Diagne de rode draad in het doen en laten van God.
Dit laatste geldt ook voor Mohamed El Bachiri, auteur van het indrukwekkende boek Een jihad van liefde (De Bezige Bij, 2017). Bachiri is een Marokkaanse Belg wiens vrouw vorig jaar op 22 maart omkwam bij een terroristische aanslag in Brussel. David Van Reybroekck tekende zijn verhaal op. El Bachiri blijft ondanks zijn verlies haat afwijzen. Op grond van wat hij van de wijzen van zijn godsdienst, de islam, heeft geleerd noemt hij liefde de enige begaanbare weg.

Login om meer te lezen
Log in om reacties te plaatsen

Doorzoek de website

 

 

Agenda