FacebookTwitterLinkedIn
donderdag, 11 May 2017 11:13

Tunesische christenen willen meer toeristen

Tunesiërs wachten op toeristen. Tunesiërs wachten op toeristen. Tekst: Koen Vossen & Max Andela Beeld: ANP Foto

“In elke jonge democratie waar er een economische crisis is, komen er antidemocratische krachten op. Dat is in Europa in het verleden ook zo geweest. En op zo’n moment komt ook de positie van christenen vaak in het gedrang. Willen de democratie en de rechtsstaat in Tunesië overeind blijven, dan is het echt noodzakelijk dat de toeristen terugkomen.” Aartsbisschop Ilario Antoniazzi van Tunis slaakt een hartenkreet.

Het is stil in Sousse. De hotels aan de rand van het strand zijn vrijwel leeg: slechts een handjevol oudere toeristen is afgelopen winter naar de Tunesische badplaats afgereisd. Op het strand slenteren wat lokale jongeren rond, de strandtentjes zijn dicht. Taxichauffeurs staan verveeld te wachten op klanten. In de restaurants in het centrum zitten vrijwel alleen Tunesiërs. “Normaal is het hier altijd behoorlijk druk rond deze tijd van het jaar”, zo verzekert een Duits echtpaar ons. “Je moest echt tijdig een hotel boeken, anders was er geen plek meer. Op het strand lag het vol zonaanbidders. ’s Avonds was er van alles te doen in de stad.” De vrouw schudt een paar keer haar hoofd en zucht: “Ik vind het vooral zo zielig voor de mensen hier. Iedereen hier leefde van de toeristen. En dat allemaal vanwege één zo’n gek.”

Christelijke minderheid
Die gek was Seifeddine Rezgui Yacoubi. Op 25 juni 2015 opende deze 23-jarige student met een kalasjnikov het vuur op het strand van Sousse. 38 mensen kwamen daarbij om het leven, voor het overgrote deel toeristen. Het was de tweede grote aanslag van moslimextremisten in korte tijd in Tunesië: drie maanden eerder hadden twee terroristen reeds een zelfde soort aanslag gepleegd bij het Bardo Museum in de hoofdstad Tunis. Daarbij kwamen toen 17 toeristen om het leven.
Tijdens de topjaren, 2009-2014, waren er tussen de 6 en 7 miljoen bezoekers per jaar die samen voor een omzet van 1,5 tot 2 miljard euro zorgden. Het toerisme vormde toen na de export van grondstoffen en landbouwproducten (olijven) de op twee na grootste inkomstenbron van het land. Hieraan kwam een abrupt einde na de aanslagen van 2015. Ook de burgeroorlog in het naburige Libië en berichten over wanhopige vluchtelingen aan de kust maakten dat velen maar liever voor een vakantie in Spanje of Griekenland kozen. In de populaire badplaatsen aan de oostkust daalde het aantal bezoekers met vijftig tot zeventig procent. De hotels en restaurants die wel open bleven draaien al twee jaren met verlies en staan nu op het punt om te vallen.
De treurige staat van het toerisme is niet de voornaamste reden waarom we naar Tunesië zijn afgereisd. We willen nagaan wat de positie van de kleine christelijke minderheid in Tunesië – meer dan 99 procent van de ruim 11 miljoen inwoners is moslim – is. Is deze verslechterd na de afzetting van dictator Ben Ali en de invoering van de democratie en nieuwe grondwet? In veel andere islamitische landen, zoals in Egypte, lijkt de situatie van christenen sinds de Arabische Lente niet te zijn verbeterd. Op internet kost het weinig tijd om enkele incidenten op te sporen. Om die reden maken we een afspraak met de rooms-katholieke aartsbisschop van Tunis, Ilario Antoniazzi. Als iemand ons iets kan vertellen over de positie van christenen in Tunesië was hij het. De kerkleider is een oudgediende in het Midden-Oosten. Geboren in 1948 in Italië, volgde hij de opleiding tot priester in Jeruzalem. Na zijn priesterwijding, in 1972, werkte hij in Israël, de Palestijnse gebieden en Jordanië. Hij leerde vloeiend Arabisch spreken. Begin 2013 zond paus Benedictus XVI hem als aartsbisschop naar Tunis. Het was een van de laatste daden van de vorige paus voordat hij besloot terug te treden.
Aartsbisschop Ilario Antoniazzi ontvangt ons op een zondagochtend in zijn ambtswoning, gelegen achter de kathedraal St. Vincent de Paul aan de mondaine Avenue Habib Bourguiba in Tunis. Al na enkele minuten komt het gesprek op het toerisme in Tunesië en hoezeer de levensvatbaarheid van de jonge democratie en rechtsstaat en daarmee ook de positie van de christenen samenhangt met deze economische sector.

In Nederland bereiken ons dikwijls zorgelijke berichten over de verhoudingen tussen moslims en christenen in Arabische landen. Hoe is deze verhouding in Tunesië?
“De verhouding is eigenlijk goed te noemen. Er zijn voor de kerk hier wel enkele restricties: we mogen geen publieke manifestaties of processies houden bijvoorbeeld. Maar in de nieuwe grondwet is er wel uitdrukkelijk de vrijheid van geweten opgenomen, wat een hele verbetering is in vergelijking met de oude grondwet. Ook de relatie met de lokale autoriteiten is steeds goed en harmonieus. We werken op gebied van liefdadigheid goed samen met moslimorganisaties. Tunesië is wat dat betreft een voorbeeld van dat harmonieus samenleven heel goed kan.”

Login om meer te lezen
Log in om reacties te plaatsen

Doorzoek de website

 

 

Agenda