FacebookTwitterLinkedIn
woensdag, 22 February 2017 09:46

'Men wil van alles een systeem maken'

Assetina Kolani: "Iedereen is bezig met zichzelf." Assetina Kolani: "Iedereen is bezig met zichzelf." Tekst: Jonathan Bergmann

Assetina Kolani (23), opgegroeid in Togo en Ivoorkust, kwam in 2011 naar Nederland. De taal leerde ze snel en inmiddels studeert ze al drie jaar maatschappelijk werk en dienstverlening in Ede. Soms botsten de culturen. In Afrika heeft men een vertekend beeld van Europa, en andersom. Om dat beeld te veranderen deed ze onder andere mee aan een Miss Africa-verkiezing.

Je startte drie jaar geleden met je studie aan de Christelijke Hogeschool Ede, hoe was dat?
“Het eerste jaar was moeilijk. Mijn Nederlands was nog niet zo goed en de druk om te presteren was hoog. Iedereen was Nederlander en ik had niemand om me mee te identificeren. Bij het samenwerken werd over me heen gepraat, ze deden net alsof ze me niet hoorden. Toen ik daarover begon, zeiden ze: ‘Je kunt niet zo goed Nederlands, we kunnen je niet verstaan.’ Ik reageerde: ‘Maar hoe kan het dan dat jullie me nu wel verstaan?’ Ik kan me voorstellen dat het voor hen misschien wat meer moeite kostte om mij te verstaan. Maar andersom kost het voor mij ook veel concentratie om het Nederlands te begrijpen.
Een meisje vroeg me of ze in Afrika ook koffie dronken. Ik reageerde toen best fel: ‘Wat een domme vraag, waar komt koffie vandaan denk je?’. Dat viel niet goed, mijn reactie was te agressief. Dat kwam ook doordat ik het beeld had dat Europeanen veel kennis hadden, ik had een heel positief beeld van Europa. Dat heb ik aan moeten passen. Maar veel Afrikanen denken zo over Europa, daardoor vallen sommige zaken niet goed. Ze denken: ‘Europeanen zeggen dingen bewust, om ons pijn te doen,’ Terwijl het niet bewust gebeurt, maar door een gebrek aan kennis komt.
Inmiddels gaat het goed op school en met de stage. Je leert elkaar kennen en mijn Nederlands is ook beter geworden. ”

Zijn er andere dingen waar je aan moest wennen?
“Dat in de trein mensen je niet aanspreken. Als ik op een bushalte kom en ‘hallo’ zeg, reageren mensen niet. Dat was in Afrika heel anders. Mensen hier zijn heel haastig en druk met zichzelf bezig. Maar ik heb wel gemerkt dat Nederlanders behulpzaam zijn. Als je iets moet regelen, helpen ze graag. Dat had ik niet verwacht, iedereen is zo bezig met zichzelf. Maar, als je iemand durft te onderbreken, heeft die wel tijd voor je. Dat waardeer ik heel erg.”

Voel je je een Nederlandse?
“Dat vind ik een heel moeilijke vraag. Ik ben hier niet opgegroeid, ik heb de reis naar hier heel bewust meegemaakt. Bovendien is Nederlander zijn zo’n groot thema. Soms hoor je iemand zeggen: ‘Wij Nederlanders’, maar dan denk ik: iemand uit Limburg is heel anders dan jij.
Ik heb het idee dat in Nederland men overal een systeem van wil maken, een theorie, maar dat kan niet. Ik krijg op school les over andere culturen, maar het is onmogelijk álle culturen te leren kennen. Bovendien, als iemand les geeft over een andere cultuur, dan zal die de dingen die hij niet normaal vindt of waar hij anders over denkt, toch op een andere manier overbrengen.
In Afrika gaat dat heel anders. Het is het meest multiculturele continent van de wereld en toch kregen we op school geen les over de verschillende culturen. De docent gaf gewoon een opdracht aan iedereen om zelf iets over zijn eigen cultuur te vertellen. Dat werkt veel beter.”

Je zegt dat Afrikanen een verkeerd beeld van Europa hebben, maar andersom zal dat ook gelden?
“Ja, hier heerst het beeld dat er veel armoede is in Afrika. Dat het altijd oorlog is en dat vrouwen onderdrukt worden, het is allemaal negatief. In een kerk waar ik kwam lieten ze elke week beelden zien van Afrikaanse kinderen, om geld in te zamelen. In de beelden herkende ik mezelf van vroeger, toen speelde ik ook in het zand. Ik droeg ook geen schoenen of een broek. Maar dat was niet omdat ik arm was, maar gewoon omdat ik dat lekker vond. Het deed mij pijn elke week die beelden te zien, het leven wat ik had werd negatief geïnterpreteerd. Als je elke zondag die beelden krijgt te zien, dan snap ik dat er discriminatie en stereotypen ontstaan over donkere mensen.
Als tegengeluid heb ik vorig jaar meegedaan aan een Miss Africa-verkiezing in Nederland. In Afrika liep ik al als model mee op modeshows, mijn moeder is styliste, en ik deed daar ook mee aan missverkiezingen op school. Door hier mee te doen aan die wedstrijd kon ik een deel van mijn cultuur en een ander beeld van Afrika laten zien.”

Login om meer te lezen
Log in om reacties te plaatsen

Doorzoek de website

 

 

Agenda