FacebookTwitterLinkedIn
woensdag, 28 December 2016 08:38

'Om de Bijbel zelf kun je al lachen'

Tekst: Erik Jan Tillema Tekst: Erik Jan Tillema Beeld: Leo Veger

Na tien bladzijdes in de Bijbel te hebben gelezen, dacht cabaretier Remco Veldhuis: ‘Dit moet leuker kunnen’. Het idee voor een solovoorstelling werd geboren en nu toert hij door Nederland met de ‘ongeautoriseerde’ bijbelsamenvatting in Lang Verhaal Kort.

Wie Remco Veldhuis zegt, denkt aan de helft van het cabaretduo Veldhuis & Kemper. De twee mannen spelen al veertien jaar voor volle zalen. Daarnaast scoorden ze ook nog een paar hits zoals ‘Ik wou dat ik jou was’ en timmeren ze aan de weg als columnisten. In 2016 besloten ze om het helemaal over een andere boeg te gooien: beide heren gingen los van elkaar het theater in. Richard Kemper met de theaterkomedie Hart tegen Hart en Remco Veldhuis waagde zich aan het best verkocht maar eveneens slechtst gelezen boek ter wereld: de Bijbel.

‘Ik ben 43 en mijn leven is wel zo’n beetje wat het is en ik heb altijd al eens de tijd en rust willen hebben om iets te vinden van de Bijbel’, aldus Veldhuis. ‘Noem het een gevalletje van midlifecrisis’. Als je ergens een mening over wilt hebben, moet je er minstens verstand van hebben, vond hij. Hij waagde zich aan de vele honderden bladzijdes die al eeuwenlang mensen troosten, inspireren en motiveren. Zo niet Veldhuis: na tien bladzijdes Genesis was hij er eigenlijk al klaar mee. ‘Die opgekropte woede, die schuld- en boeteverhouding. Het paradijs is allemaal leuk en aardig maar iedereen weet dat daar snel een eind aan komt. Daarna begint het gedonder en het veelvuldig vloeien van bloed’. Toch ging hij door.

Waarom wilde je een voorstelling over de Bijbel maken?
’Ik behoor tot de religieuze patatgeneratie: onze ouders moesten nog van alles in de kerk; wij hoefden niks meer. Ik ben dus ook helemaal niet opgegroeid met de Bijbel, maar hij blijft een aantrekkingskracht op mij en anderen hebben. Dat boek zit als het ware in het DNA van onze cultuur verweven. Al vele honderden jaren hebben we er op een positieve én een negatieve manier mee te maken. Dat heeft zijn invloed op het heden, al heb je dat soms niet door. De Bijbel is als het ware een grootouder van iedereen.
Je ziet dat er steeds meer nieuwsgierigheid komt naar religie. Dat komt door de actualiteit. We worden geconfronteerd met de duistere kant van religie. Anderzijds onthouden we dat er in de vorm van liefdadigheid veel goeds is verricht vanuit het geloof. Veel mensen zijn dus nieuwsgierig en ik kom nu met deze show voor al die mensen die nog nooit de Bijbel hebben gelezen maar het ooit wel eens zouden willen doen’.

Het idee was er. Maar hoe maak je het concreet? Het was voor Veldhuis al snel duidelijk dat het geen droge samenvatting van alle 66 bijbelverhalen moest worden. ‘Het moest respectvol, maar ook kritisch zijn. Komisch, maar niet plat. Nuchter en reëel, zonder dingen af te kraken. Geen preek, maar een komische en kritische boekrecensie met een persoonlijke ondertoon’.
Via het Nederlands Bijbelgenootschap kwam hij in contact met theatermaker en bijbelkenner Maarten van Voornveld. Het bleek een ideale combinatie te zijn, het klikte meteen. De rolverdeling was ook duidelijk: Maarten ging zich bezig houden met de bijbelse samenvatting, Veldhuis met het komische en persoonlijke deel.

’Ik wilde de samenvatting van de Bijbel verbinden met de geschiedenis van mijn familie’. De kerk heeft nogal haar impact gehad op de familie Veldhuis.

Op wat voor manier?
‘Ik wil niet te veel over de show verklappen. Dat mogen de mensen zelf horen in het theater’.

In de voorstelling vertelt Veldhuis hoe hij in zijn jeugd met zijn vader steeds langs een bijbelkiosk liep. De jonge Veldhuis wilde er graag naar binnen; zijn vader trok hem stevig mee. De jonge Veldhuis was nieuwsgierig naar het onbekende, de vader droeg een last met zich mee en had een haat tegen de kerk ontwikkeld. Dat thema komt steeds terug in de voorstelling.

’Als ik het Oude Testament zou moeten samenvatten met één woord, dan zou dat ‘donker’ zijn. Natuurlijk zit er een symbolische waarde achter de verhalen over de verlossing uit de slavernij en de band die God houdt met zijn volk. Toch blijf ik er moeite mee hebben dat er één groep is die wordt uitgekozen en die zelfs de goddelijke opdracht krijgt om andere stammen uit te roeien.
De meest verschrikkelijke passages uit de Bijbel vind ik in Jozua als er opdracht wordt gegeven om complete steden uit te moorden met daarbij het exacte aantal slachtoffers, inclusief kinderen. Ik weiger te accepteren dat die opdracht is gegeven voor iets wat staat voor liefde. Dat is mensenwerk geweest. Ik noem mijzelf niet gelovig. Maar als ik af en toe het gevoel heb dat er meer is, dan associeer ik dat met iets moois, met iets liefs. Niet met steden platbranden.’

 

Login om meer te lezen
Log in om reacties te plaatsen

Doorzoek de website

 

 

Agenda