FacebookTwitterLinkedIn
  • VOLZIN 2019: NUMMER 1

    VOLZIN 2019: NUMMER 1

      Volzin organiseerde in samenwerking met Tilburg University een schrijfwedstrijd. Thema was: ‘Kunst
    02 januari 2019 - Lees meer
woensdag, 21 September 2016 17:57

Als het je boeit, bid je

Tekst: David Roelofs Tekst: David Roelofs Beeld: Hollandse Hoogte

Via sociale media worden nieuwe manieren gevonden om na een aanslag massaal steun te betuigen. Sinds een tijdje bestaat de #prayfor-beweging. De oproep om te bidden voor slachtoffers slaat enorm aan. 'Praying' blijkt anders dan het traditionele gebed. Dat je bidt, is belangrijker dan wat je bidt. 

‘Erg hè?’ zegt een vrouw in de trein tegen haar vriendin. ‘Wat is erg?’ vraagt de ander afwezig. ‘Nou, die aanslagen’. De vrouw denkt even na en zegt: ‘Welke bedoel je? Die van Orlando? Of zijn er al weer nieuwe?’ Dit gesprek hoor ik de afgelopen tijd vaak voorbij komen. De een zegt tegen de ander dat er weer iets ergs in de wereld is gebeurd, waarop de ander met een lichte achteloosheid en tegenzin informeert naar nadere details. Het feit dat een man met vrachtwagen op een mensenmassa inrijdt, een ander het vuur opent in een gay club, een derde zichzelf opblaast in een stadscentrum wordt schokkend bevonden, maar is voor de buitenstaander meestal te verwerken. De specifieke gebeurtenis is onverwacht, maar van algehele verbazing is zelden nog sprake. Het incident is in lijn met voorgaande aanslagen. De bloedige blauwdruk is vaak dezelfde. De etiketten ‘aanslag’, ‘terreur’, ‘extremisme’ geven de gebeurtenis een plaats in het menselijk brein. De denkbeeldige map met informatie over de aanslagen moet steeds vaker worden opengeslagen om nieuw materiaal toe te voegen. Dit zorgt ervoor dat het abstracte concept ‘terreuraanslag’ een realiteit wordt.

Emotie-etalage

Het verwerkingsproces kent een rationele en emotionele component. Enerzijds wordt de kale informatie verwerkt, opgeslagen en in kaders geplaatst. Door de vele aanslagen van de afgelopen maanden en jaren kan men beschikken over een duidelijk beeld van het idee ‘aanslag’. We zijn gewend geraakt aan de media-aandacht, het oplopende dodental, politieke gevolgen en maandenlange onderzoeken. De nasleep van een aanslag volgt een vast patroon.
Anderzijds moet er op het emotionele vlak mee worden omgegaan. Dat blijkt vaak een stuk moeilijker. Wat voel je eigenlijk als je hoort van slachtoffers en terroristisch geweld? Hoe moet je dat uiten? Bestaan daar wellicht kaders voor?
Het antwoord is ja, voor het omgaan met wereld-ellende bestaan patronen die mensen, bewust of onbewust, blijven volgen. De rouwtocht, de bloemenzee, de vele kaarsjes, zulke uitingen van verdriet en pijn zijn bekend. Maar omdat de mens tegenwoordig ook het digitale ‘ik’ als onderdeel van de identiteit ziet, worden ook op sociale media emoties geuit. Zo kunnen al snel na berichten van terreur, op Facebook vlaggenfilters over je profielfoto plakken. De foto van jezelf blijft intact maar wordt bedekt met een licht doorschijnende afbeelding van een Franse, Libanese, of Belgische vlag. Inmiddels wordt de vlaggendatabase na nieuwe incidenten steeds verder uitgebreid. Op Twitter kan van de bekende hashtags gebruik worden gemaakt. Door #JesuisCharlie, #PrayforParis #Prayfor Orlando #Prayfor…, etc. te gebruiken, laat je zien dat de gewelddadige gebeurtenissen je aan het hart gaan.

Hondenshirt

Ook na de aanslagen blijft de wet van het kapitalisme van kracht. Is er vraag naar manieren om medeleven te betuigen, dan is er aanbod in manieren dit te doen. In de offline wereld konden, in het geval van de aanslagen in Parijs, al een paar uur na het incident allerlei rouwspullen worden aangeschaft. De merchandise rondom de #PrayforParis-beweging bleek enorm divers. Een pet, een T-shirt, een tas maar ook een kort rokje met kaarsenprint, een golfbal, een hondenshirt, een rompertje en zelfs een dartbord (allen bedrukt met bovengenoemde hashtag) behoorden tot het keuzemenu. Wellicht lijken sommige objecten wel wat onzinnig of overbodig. Moet mijn hond werkelijk een #Prayforparis-T-shirt dragen? Dat kun je jezelf afvragen. Hoe dan ook laat de marketing zien hoe zeer de behoefte openlijk steun te betuigen aan de slachtoffers en nabestaanden, aanwezig is.

Login om meer te lezen
Log in om reacties te plaatsen

Doorzoek de website

 

 

Agenda