FacebookTwitterLinkedIn
  • VOLZIN 2019: NUMMER 1

    VOLZIN 2019: NUMMER 1

      Volzin organiseerde in samenwerking met Tilburg University een schrijfwedstrijd. Thema was: ‘Kunst
    02 januari 2019 - Lees meer
donderdag, 18 August 2016 09:06

'Ik geef geen concert, maar ik aanbid'

Tekst: Tom Engelshoven Tekst: Tom Engelshoven Beeld: Geert de Jong/CheeseWorks.nl

De Zweedse zanger en aanbiddingsleider David Åhlén vertolkt monastieke folkmuziek waarmee hij 'Gods aanwezigheid' wil eren. Ook bij het buitenkerkelijke en seculiere publiek heeft hij daarmee succes. "Als aanbiddingsleider ben ik natuurlijk ook een entertainer."

Drie en een half jaar geleden verhuisde de inmiddels negenendertigjarige singer-songwriter David Åhlén met zijn gezin (vrouw en vijf kinderen) van Stockholm naar Gotland, een eiland met zestigduizend inwoners voor de Zweedse kust, op een half uur vliegen van Stockholm. Niet alleen om zich beter te kunnen concentreren op hun creatieve arbeid (zijn vrouw Emily is ook singer-songwriter), maar ook om daar in het dorpje Stenkumla (51 zielen) een pension te openen met retraites op christelijke grondslag. Åhlén: “Mensen komen hier voor bezinning en rust. We bieden speciale aanbiddingsretraites, met bijbehorende dagindeling voor gebed en samenzang. Natuurlijk serveren we ook maaltijden, allemaal heel simpel. De meeste mensen realiseren zich hier na een dag of twee hoe ongezond en stressvol hun leven thuis is.”

Pastorale rust

Pastorale rust is het kenmerk van Åhléns muziek, die we het beste kunnen omschrijven als monastieke folk. De louter geestelijke teksten zijn weliswaar Engelstalig, maar in het verstilde werk klinkt onmiskenbaar de echo van het Scandinavische platteland door. Zijn oeuvre bestaat uit drie albums: We Sprout In Thy Soil uit 2009, Selah uit 2015 en, zojuist uitgekomen, Hidden Light. Indringende muziek, maar gespeend van enige stress. De minimalistische aanpak, waarbij smaakvol gebruik wordt gemaakt van onder andere akoestische gitaar, cello, harmonium, staande bas en hoorn, plaatst Åhléns prachtige falsetstem op de voorgrond en geeft zijn muziek een bezielde gloed mee. Hidden Light werd bij hem thuis in de pastorie opgenomen, deels ook in een naburige kapel. Selah in een klooster op Gotland. Wie goed luistert, hoort de wind, de zee en de spelende kinderen op de achtergrond. En stilte. Åhlén: “Voor mij is de stilte in muziek heel belangrijk”, legt hij uit. “Eigentijdse muziek zit vaak zo volgepropt en heeft zo’n vette sound, dat ik er geen adem bij kan halen. Ik heb stilte nodig.” Songtitels als Jesuselectricity, New Jerusalem, Psalm 27, Morning Prayer of Whisper His Name schrikken trouwens ook de seculiere popliefhebbers niet af. Ook in buitenkerkelijke kringen dwingt de alternatieve folkzanger respect af. Zijn werk verschijnt overigens op het Nederlandse VOLKOREN-label. Åhlén: “Als zoon van een baptistenpredikant groeide ik op in de kerk, omringd met geestelijke muziek. We hoorden alleen maar hymnes en aanbiddingsliederen. Als kind wist ik niet eens dat er seculiere muziek bestond. Toen ik een tiener was, werd me verteld dat van sommige muziek een slechte invloed uit kon gaan, maar ik mocht luisteren naar wat ik wilde. Ik ontdekte in die periode heel veel seculiere muziek. Mijn vader bekeek de cd’s die ik kocht kritisch, maar zei nooit: gooi ze weg. De sfeer bij ons thuis was open. We konden daar gewoon over praten.”  Åhlén bleef muziek altijd associëren met gebed. “De eerste liedjes die ik schreef, vanaf mijn dertiende, veertiende, gingen over meisjes, maar rond mijn zeventiende realiseerde ik me dat ik alleen maar over geestelijke onderwerpen wilde schrijven. Het voelt veilig om aanbiddingsliederen te schrijven. Alsof ik thuis kom.” Hij nam zijn nieuwe album Hidden Light op met jazzpianist en geloofsgenoot Andreaz Hedén. Hij beschrijft het opnameproces als een kerkdienst. “Dat is al zo toen we samen aan mijn eerste album We Sprout In Thy Soil werkten. Die namen wij op in een kapel. Telkens om en om: gebed, nummer opnemen, gebed, opnemen. Dat geeft een heel speciaal gevoel aan een plaat mee. Mede daarom is het voor mij belangrijk om Andreaz erbij te hebben als we de basisopnamen maken. Maar verder vind ik het niet zo belangrijk of de andere muzikanten al dan niet gelovig zijn. Ik koos gastvocalisten als Nicolai Dunger of Sofia Jernberg gewoon omdat ik hun stemmen zo fabelachtig mooi vind.”

Twijfel je wel eens aan je geloof?

Diepe zucht. “Als tiener heb ik even geworsteld met het geloof, maar sindsdien twijfel ik eigenlijk nooit aan het bestaan van God. Ik heb spirituele ervaringen gehad die mijn geloof heel erg verdiept hebben. Gods aanwezigheid is voor mij heel echt. Voor mij is een optreden een kerkdienst waarin ik God aanbid, daar doe ik niet geheimzinnig over. Eigenlijk geef ik geen concert. Ik aanbid. En ik hoop dat luisteraars daardoor iets voelen of ervaren.”

Login om meer te lezen
Log in om reacties te plaatsen

Doorzoek de website

 

 

Agenda