FacebookTwitterLinkedIn
vrijdag, 24 June 2016 11:35

Gods eigen motormuizen

Bikers for Christ Bikers for Christ Tekst/Beeld: Aya Musa

Motorclubs genieten, om het zacht uit te drukken, een niet al te beste faam. Outlaw bikers worden ze wel genoemd, de stoere mannen op ruigronkende motorfietsen die  het nieuws halen met gewelddadigheden. Hoe ver dit beeld bezijden de waarheid kan zijn, blijkt al gauw zodra de leden van het Bikers For Christ Motorcycle Ministry (BFC) aan komen rijden. BFC noemt zich dan ook nadrukkelijk geen motorclub maar een motor ministry – een ‘dienstwerk’ of ‘bediening’ dus. Sinds de start, in 1990 in de Verenigde Staten, ontstonden in twintig landen afdelingen. De Nederlandse afdeling dateert van 2003.

De meeste motorclubs kennen een duidelijke hiërarchie waarbinnen leden plek moeten kennen op straffe van sancties. Het lidmaatschap is nagenoeg altijd exclusief voorbehouden aan mannen. BFC kent alleen een zogeheten elder (‘ouderling’), die als spin in het web de groep draaiend houdt. In de ogen van God is iedereen elkaars gelijke, zo geloven deze bikers, en dus beschouwen ook zij elkaar als gelijke. De enige voorwaarden die aan het lidmaatschap worden gesteld, zijn dat men lid is van een christelijke kerk, gelooft in de Drie-eenheid en beschikt over een motorfiets met minimaal een vermogen van 500 cc. Een ander groot verschil met niet-christelijke clubs is dat vrouwen van harte welkom zijn.

De gedeelde liefde voor de motorfiets brengt de Bikers for Christ ook in contact met andere motorclubs. Men streeft naar een goede verstandhouding met andere motorrijders. BFC ‘rijden voor de  Heer’: zij houden zich al rijdend exclusief bezig met evangeliseren. Mensen buiten de motorwereld kijken soms wel verschrikt op wanneer  ze ergens binnenkomen, zeggen de bikers, maar een tweede blik op hun outfit nodigt vaak uit tot een gesprek over motoren en over de liefde van en voor Jezus Christus.

Gevraagd naar hun diepste intentie verwijzen de Bikers for Christ naar de gevleugelde woorden van de zendeling C.T. Studd (1860-1931) die zij tot hun motto hebben verheven: “Sommige mensen leven het liefst binnen gehoorsafstand van kerkklokken; wij runnen een reddingspost binnen het bereik van de hel.”

 

 

Login om meer te lezen
Log in om reacties te plaatsen

Doorzoek de website

 

 

Agenda