FacebookTwitterLinkedIn
donderdag, 16 June 2016 09:19

Boeddha heeft ook lelijk gezicht

Boeddha heeft ook lelijk gezicht Tekst: Ate Hoekstra

In het Westen heerst vaak het beeld dat het boeddhisme een vreedzame, serene en welhaast ideale religie is. In Thailand, Cambodja en Myanmar echter, landen waar het boeddhisme al generatieslang domineert, kent het boeddhisme juist verschillende gezichten. Van haatdragend tot vredelievend. En van grote welvaart tot pure verlichting. “Er zijn compromissen gesloten. Het is een schande voor de Boeddha.”

Door Ate Hoekstra

Bij de Samaki Rainsypagode in de Cambodjaanse hoofdstad Phnom Penh slenteren in rode en oranje gewaden geklede monniken over het terrein. Een motortaxichauffeur luiert in de schaduw van het tempelgebouw. Joelende kinderen spelen bij de poort die het boeddhistische gebedshuis scheidt van de buitenwereld.
In het hoofdgebouw, waarvan de poort is opgesierd met de beeltenis van een draak, zit Loun Sovath in kleermakerszit op een rood kleed. Een kwarteeuw geleden werd Sovath – 36, blote voeten, kaal hoofd, oranje pij – door zijn ouders naar de lokale pagode gestuurd om hem te beschermen tegen de burgeroorlog die destijds in Cambodja woedde. Sovath werd monnik, een functie die hij tegenwoordig gebruikt om zich te verzetten tegen het autoritaire optreden van zijn overheid. “Ik wil een einde maken aan geweld en een begin aan goede politiek”, vertelt Sovath in de tempel. “Ik denk dat de Boeddha het daar wel mee eens is.”
Net als in Myanmar (het voormalige Birma) en buurland Thailand volgt 89 procent van de Cambodjaanse bevolking het boeddhisme. In het Westen heerst vaak een sereen en vreedzaam beeld van deze religie, maar in deze Aziatische landen kent het verschillende gezichten. Van radicale monniken die oproepen tot haat tot geestelijken die zich inzetten voor mensenrechten. En van boeddhisten die met gemak duizenden euro’s aan een tempel doneren tot aanhangers die een bescheiden weg naar verlichting volgen.

Goede politiek
Sovath is een monnik die op sociaal en politiek terrein actief is. Samen met andere monniken verzet hij zich onder meer tegen ontbossing en speelt hij een vooraanstaande rol in het protest tegen de Cambodjaanse regering die al dertig jaar het land met ijzeren vuist bestuurt. Ook in Myanmar, dat decennialang onder leiding stond van een militaire junta, zijn het de monniken die protesten tegen onrecht leiden.
Zowel monniken in Cambodja als in Myanmar zeggen zich geroepen te voelen door het lijden van de mensen om hen heen. “We treden daarmee in de voetsporen van de Boeddha,” vertelt Sovath. “De Boeddha was een verdediger van de mensenrechten. Hij leidt de protesten voor verandering. Als hij mensen ziet lijden, staat hij op om hen te helpen. Wij volgen hem.”
Waar het de monniken om gaat, is het streven naar een hart van vrede, vervolgt Sovath. Zelf een rein leven leiden en goed zijn voor mens en natuur is dan niet genoeg. De monniken hebben een voorbeeldfunctie en zien het als hun taak de samenleving naar een betere toekomst te leiden. “De mensen volgen ons”, zegt Sovath. “Wij moedigen hen aan om op te staan voor hun rechten. Zelf ben ik niet meer dan een symbool. Ik ben één monnik die een begin wil maken aan goede politiek.”
In het Shwe Taungklooster, in Myanmars grootste stad Yangon, heeft U Awbasa (46) een zelfde boodschap. Hier werd de basis gelegd voor de Saffraanrevolutie, een wekenlang protest waarbij duizenden mensen tegen de toenmalige militaire junta demonstreerden. “In 2006 waren de prijzen zo hoog dat de overheid het land onmogelijk nog kon besturen”, herinnert de monnik zich. “We hadden geen andere keuze dan in actie te komen. We moesten opkomen voor het volk. We moesten hervormingen eisen. Toen de overheid daar niet op reageerde, zijn we het protest gestart.”

Login om meer te lezen

Log in om reacties te plaatsen

Doorzoek de website

 

 

Agenda