FacebookTwitterLinkedIn
  • VOLZIN 2019: NUMMER 1

    VOLZIN 2019: NUMMER 1

      Volzin organiseerde in samenwerking met Tilburg University een schrijfwedstrijd. Thema was: ‘Kunst
    02 januari 2019 - Lees meer
woensdag, 15 June 2016 08:13

'God vergeeft je, vergeef dan ook jezelf'

'God vergeeft je, vergeef dan ook jezelf' Tekst: Willem van der Meiden Beeld: Jedi noordegraaf

Enkele jaren geleden pleitte hij in dagblad Trouw voor een herwaardering van de biecht – in de protestantse kerk. “Dat is hét teken dat God mensen niet afrekent op fouten, maar hun telkens de kans geeft opnieuw te beginnen”. Het ging over de discussies in de Protestantse Kerk in Nederland over overdopen, over mensen die hun doop uit zondebesef willen ‘overdoen’ in dezelfde of een andere geloofsgemeenschap. Hij is er niet voor: “Het doopsel is eenmalig en de basis van de oecumene. Als je opnieuw wilt beginnen, kun je beter kiezen voor een vorm van biecht. Het protestantse Dienstboek voorziet daar namelijk in.”
Victor Bulthuis (46) is rooms-katholiek priester. Na een opleiding in journalistiek en filosofie besluit hij op zijn dertigste theologie te gaan studeren. Zes jaar later wordt hij priester gewijd. Hij was pastoor op de Veluwe en in Noordoost-Twente. Sinds drie jaar werkt hij in de St. Benedictusparochie in de Overbetuwe. We praten over de vergeving van zonden in de ruime pastorie waar hij woont, naast de kerk in Herveld. Wat heeft Bulthuis met de geloofsbelijdenis, met die oeroude woorden?
“Het credo klinkt in de katholieke kerk op zon- en feestdagen. Het is toch geweldig dat er zulke teksten zijn die ons als wereldkerk met elkaar verbinden? Wel is het een marmeren monument waarin je steeds weer moet bikken. Soms struikel je erover, omdat je iets hebt meegemaakt waarin die tekst meeklinkt. Maar ik houd wel van weerbarstige teksten, net als sommige bijbelpassages, waarop je je tanden kunt stukbijten. Ik vind het een uitdaging om ze met steeds weer verschillende mensen te bespreken in verkondiging en pastoraat. Ze moeten steeds opnieuw uitgelegd worden, dat geldt ook voor mezelf. Het zijn woorden waar ik me blijvend toe verhoud, om te overdenken in steeds veranderende situaties.”

Maar dan deze woorden: de vergeving van zonden. Als er nou één woord is waar kerkverlaters met afschuw op terugkijken, is het dat woord: zonde. Kunt u er nog mee werken?
“Het is inderdaad een beladen woord. Mensen koppelen het aan schuldgevoel en denken: zo kwalijk leef ik toch niet? Nee, maar als je eerlijk naar jezelf kijkt, merk je dat je niet met jezelf samenvalt, zo maakt Paulus duidelijk. Ik hield eens in een theologisch café een inleiding over de bekende tekst uit Romeinen 7 over de wet en de zonde. Dat herkent iedereen: dat je wat je niet wilt toch doet en wat je echt wilt niet doet. Die innerlijke breuk zou je het drama van de vrijheid kunnen noemen. De theoloog André Zegveld zegt dat als je het niet meer over zonde hebt, je de kern van het christendom mist. Het christendom gaat namelijk over het verlangen naar verlossing van die innerlijke breuk. We zijn geroepen om te worden wat God is, aldus Zegveld, dat wil zeggen uitstromende liefde. Maar in plaats daarvan leven we vaak teruggebogen naar onszelf, in plaats van ons te openen voor anderen. Dat moeten we eerlijk onder ogen zien, dan kan er vergeving plaatsvinden.
Zonde kun je koppelen aan schuld voorzover mensen de kans laten lopen om een kanaaltje van Gods liefde te zijn. Met die innerlijke breuk ben je nooit klaar, hoewel God ons die uiteindelijk niet aanrekent. De biecht is een van de tekenen van die vergeving. Schuldbesef is een, schuldgevoel  is twee: dat kan namelijk ook misplaatst zijn. In deze tijd van geloof in maakbaarheid en eigen verantwoordelijkheid denken mensen dat ze hun leven in de greep hebben. Daardoor voelen ze zich vaak schuldig over dingen waaraan ze in feite geen schuld hebben. Ik word fel als het gaat over schuldgevoel dat ons van alle kanten wordt aangepraat, zo van: dit of dat is toch aan mezelf te wijten. Er is veel wat mensen simpelweg overkomt. Helaas reproduceren ze dat soms in hun eigen handelen. Neem nou mensen die in een sfeer van gewelddadigheid thuis zijn opgegroeid en dat gedrag herhalen naar hun eigen kinderen. Dan heb je misschien wel vergeving nodig, maar de bron van het kwaad ligt eigenlijk bij wat jou is overkomen.”

Login om meer te lezen

Log in om reacties te plaatsen

Doorzoek de website

 

 

Agenda