FacebookTwitterLinkedIn
  • VOLZIN 2019: NUMMER 1

    VOLZIN 2019: NUMMER 1

      Volzin organiseerde in samenwerking met Tilburg University een schrijfwedstrijd. Thema was: ‘Kunst
    02 januari 2019 - Lees meer
donderdag, 26 May 2016 10:41

'O verrader! Ga voorbij het huis'

'O verrader! Ga voorbij het huis' Tekst: Asghar Seyed-Gohrab

De magische driehoek: poëzie, politiek en religie

Tijdens de recente onderhandelingen tussen Iran het Westen over het Iraanse nucleaire programma communiceerde minister van Buitenlandse Zaken communiceerde Javad Zarif regelmatig met de Iraanse bevolking via Facebook. Hij plaatste op zijn Facebookpagina korte rapportages en telkens een nieuwe foto met poëzie. Opvallend was dat die teksten uit de klassieke Perzische poëzie afkomstig waren. Zoals het volgende couplet uit het Perzische nationale koningsepos, de Sjâh-nâme, voltooid in 1010 door de dichter Ferdowsi:

Span je in om het goede tot bloei te brengen;

als je de kou ziet, span je in om de lente te brengen.

De boodschap van dit versje, dat oorspronkelijk uit een totaal andere context stamt, is dat Zarif zich inspant om iets goeds tot bloei te brengen en het koude winterseizoen achter zich te laten. Het hierbij afgebeelde hoge Alborzgebergte, bedekt door sneeuw, is voor Iraniërs een symbool van macht.
Naarmate de onderhandelingen vorderden, publiceerde Zarif steeds meer coupletten en zinnebeeldige foto’s. Dikwijls citeert hij de grote Perzische mysticus Rumi (1207-1273). Ook hierbij plaatst hij vaak een foto van het Alborzgebergte, maar dan als zomerlandschap met groen gras en rode klaprozen. De toepasselijke dichtregel luidt:

Als er duizenden valstrikken op de weg zijn,

heb ik geen zorgen, zolang je bij me bent.

Zulke poëtische regels in de internationale politieke context raken de ziel van Zarifs Iraanse achterban.

Literaire diplomatie

Het gebruik van klassieke Perzische poëzie beperkt zich overigens niet tot de Iraanse politici. De Amerikaanse president Jimmy Carter gebruikte poëzie in zijn diplomatieke relaties met Iran. Bij zijn laatste bezoek aan Iran, tijdens het Iraans Nieuwjaar in 1977, was hij te gast bij de sjah. Mensenrechten vormden een van de speerpunten van Carters beleid. Hoewel hij het dictatoriale regime van de sjah in Iran steunde, was hij kritisch over de mensenrechtenschendingen in dat land. Na het diner hield Carter een toespraak waarin hij zijn zorgen uitte over de mensenrechten door de volgende regels van de Perzische dertiende -eeuwse dichter Saadi uit Shiraz te citeren:

De mensen zijn als leden van één lijf,
geschapen zijn zij uit dezelfde kern.
Als één lid door het leven wordt gekwetst,
laat dit de anderen niet onberoerd.
Word je door andermans leed niet geraak,
je bent de naam van mensheid niet waard.

(Vertaling J.T.P. de Bruijn)

Ook president Obama gebruikte poëzie in zijn toespraken, eveneens bij gelegenheid van het Perzisch Nieuwjaar. Een van zijn toespraken over het Iraanse nucleaire programma sloot hij af met een couplet van Hafez:
Plant de boom van vriendschap want hij brengt de vruchten van voldoening in je hart;
ontwortel de loot van vijandschap want hij brengt eindeloze zorgen
.

Deze metaforen duidden duidelijk op de Amerikaanse bereidheid tot toenadering tot Iran. Zij maken onderdeel uit van wat we ‘literaire diplomatie’ zouden kunnen noemen.

 

Login om meer te lezen
Log in om reacties te plaatsen

Doorzoek de website

 

 

Agenda