FacebookTwitterLinkedIn
donderdag, 10 March 2016 15:20

Een trilogie over het tragikomische menselijke bestaan

Een trilogie over het tragikomische menselijke bestaan Tekst: Jurgen Tiekstra Beeld: Film 'A pigeon sat on a branch reflecting on existence'

Jurgen Tiekstra belicht in de rubriek ‘Film’ hedendaagse filmregisseurs die in hun speelfilms een eigenzinnige kijk op de mens en de wereld naar voren brengen. De Zweedse filmmaker Roy Andersson maakte van 2000 tot en met 2014 een absurdistische filmtrilogie over het tragikomische menselijke bestaan. Maar vooral ook is hij een ‘schuldfilmer’, die ons pijnlijk medeplichtig maakt.

In 1990 maakte de Zweedse filmer Roy Andersson een kortfilm van vijftien minuten: Härlig är Jorden. In het Engels vertaald als: World of Glory. Het openingsshot toont een truck volgestouwd met zwijgende, naakte mensen. Een al even naakt meisje hurkt echter op de stalen oprijplaat. Ze krijst. Rond de vrachtwagen staat een groep toekijkende mensen. Veel van hen zijn mannen in grijze pakken: sommigen met een lange jas over de arm geslagen, anderen met een koffer aan de hand. Een zwaarlijvige man in een slecht zittend kostuum schopt geagiteerd tegen de plaat. Een blote vrouw zakt door de knieën en leidt het meisje mee naar binnen. Meteen worden de deuren gesloten. Een slang wordt aan de uitlaat gekoppeld en doorgeleid naar een gat in de truck. Terwijl een veelkoppig geschreeuw gedempt opklinkt, begint de vrachtwagen rondjes te rijden over de open vlakte. Een man op de voorgrond draait zijn hoofd naar de camera en kijkt de geschokte filmkijker heel even in de ogen, als een deel van de omstanders naar een stapel kledingstukken loopt om die aan te passen.
In al zijn nietsontziendheid is het een veelzeggende scène uit het volstrekt afwijkende oeuvre van Roy Andersson, de in 1943 in Göteborg geboren filmer die sinds 2000 opvalt met zijn absurdistische speelfilmtrilogie over het volgens hem tragikomische menselijke bestaan: Songs from the second floor (2000), You, the living (2007) en A pigeon sat on a branch reflecting on existence (2014). Het zijn speelfilms die in hun vormgeving uitzonderlijk zijn: ze bestaan elk uit zo’n vijftig tot zestig tableaux vivants, die vele minuten kunnen duren en waarbij de camera nagenoeg nooit een beweging maakt. Alles filmde hij in zijn grote studioloods in Stockholm. Elke set, hoe groot ook, werd daar gebouwd.

 

Login om meer te lezen
Log in om reacties te plaatsen

Doorzoek de website

 

 

Agenda