FacebookTwitterLinkedIn
vrijdag, 26 February 2016 10:14

De gereformeerde gezindte tussen traditie en tijdgeest

De gereformeerde gezindte tussen traditie en tijdgeest Tekst: Willem van der Meiden Beeld ANP Foto

 ‘Heere, wijst Gij ons de weg’

 

Zo’n 300.000 gelovigen telt in Nederland de gereformeerde gezindte; hun aantal groeit licht. Vanouds gaat onder hen een groot zondesef gepaard aan heilige ernst, bevindelijkheid, wereldmijding en hechte sociale verbondenheid. Maar ook de refo’s kennen de verlokkingen van de moderne tijd. Sommige websites zijn op zondag uit de lucht, maar de digitale snelweg wordt zeker niet gemeden. Willem van der Meiden schetst de kleurrijke wereld van de ‘zwartekousen’.

’In deze tijd worden vele grenzen uitgewist. Er is veel vervlakking, ook als het gaat om seksualiteit voor het huwelijk. Velen leven met elkaar als man en vrouw zonder het al te zijn. Je moet wel kies en schuchter zijn – het aanstaande bruidspaar hoeft echt niet bij mij te biecht – maar je mag dit thema niet laten liggen. Ik zeg wel eens: Wat is er mooier dan dat je als bruid een man krijgt die weet wat zelfverloochening is, en omgekeerd.” Het veelgelezen ‘reformatorische familieblad’ Terdege besteedt in oktober 2015 aandacht aan het huwelijk. De predikant die aan het woord is en veel trouwgesprekken heeft gevoerd, denkt daar niet gering over, want “je mag genieten van het huwelijk, maar het huwelijk staat in het licht van de eeuwigheid”.  De jonggehuwden moeten beseffen dat het in het huwelijk niet altijd vanzelf gaat en dat er tegenslagen kunnen zijn. “Dan nog mogen ze in hun harten verzekerd zijn van de gewisse hulp van God. Het huwelijk is een instelling van God. Daarom wil Hij de getrouwden zegenen en bijstaan. Naar wie zouden we anders moeten met alles wat ons overkomt? Het geluk ligt niet in het huwelijk, maar in de Heere.”

Zwarte kousen
Zulke kwesties zijn niet ieders probleem, maar vormen belangrijke gespreksstof in kringen voor wie de verzamelnaam de ‘gereformeerde gezindte’ wel wordt gebruikt, grofweg aan te duiden als de reformatorische achterban van de SGP. Toen mijn vader, Anne van der Meiden, zijn onderzoek naar deze groep mensen in 1968 afrondde met het boek De zwartekousenkerken, had hij bladzijden lang nodig om de kerkelijke stamboom en theologische wortels van deze groep te schetsen. Daarvoor zou een halve eeuw later vrijwel niemand van buiten de groep nog belangstelling hebben. Maar voor een korte begripsaanduiding het volgende.
Het gaat om een groep van zo’n 300.000 mensen. Zij behoren tot de Gereformeerde Gemeenten in Nederland en Noord-Amerika (GG), oftewel de Gergemmers, de grootste groep met ongeveer 100.000 leden, en tot kleinere kerkgenootschappen als de Oud-Gereformeerde Gemeenten, de Gereformeerde Gemeenten in Nederland en de Hersteld Hervormde Kerk. Dan zijn er nog mensen van de rechterflank van de Gereformeerde Bond (PKN) en van de Christelijke Gereformeerde Kerken (‘Bewaar het pand’). Er zijn ook mensen uit andere kerkgenootschappen en uit losse, ‘vrije’ gemeenten buiten elk kerkelijk verband. Zij lezen het Reformatorisch Dagblad, stemmen veelal SGP, hechten aan de aloude gereformeerde traditie, maken zich sterk voor de zondagsrust, gaan soms drie keer in de week naar de kerk, kijken meestal geen tv en zijn in ethische kwesties conservatief.

 

Login om meer te lezen
Log in om reacties te plaatsen

Doorzoek de website

 

 

Agenda