FacebookTwitterLinkedIn
vrijdag, 29 January 2016 15:02

Jonas Slaats: 'Islamofobie is racisme van nu'

Jonas Slaats: 'Islamofobie is racisme van nu' Tekst: Anton de Wit

Zogeheten islamitische terreurdaden hebben met de islam weinig te maken, meent theoloog Jonas Slaats. Ze zijn het militaire antwoord op westerse inmenging. De meeste moslims hangen een religie aan die bol staat van mystiek, ritueel en extase.

Wie van het centraal station naar de universiteitswijk in Antwerpen loopt, kan er niet omheen: in België zit de schrik er in. Antwerpen is nog net geen Brussel, dat na de aanslagen in Parijs dagenlang lam lag, een war zone was. Maar ook hier is de terreurdreiging volop zichtbaar in het straatbeeld. Militairen met mitrailleurs mengen zich onder de orthodoxe joden in de Diamantbuurt en het winkelend publiek op de Keyserlei. Wie voelt zich er daadwerkelijk veiliger door? De sfeer is des te grimmiger.

In de oude buurt rond de universiteit is geen militair te bekennen, en is de sfeer meteen Vlaams gemoedelijk. In een studentencafé aan de Ossenmarkt worden de pinten geheven. Niemand die acht slaat op de man in de hoek die rustig een kop thee drinkt en een boek leest. De militairen zouden hem vast met meer argwaan bekijken. Kaal hoofd, baardgroei op kin en kaken, een Arabisch aandoende blouse.

Wie hem voor een geradicaliseerde moslim houdt, slaat de plank mis – maar toch ook niet heel ver. Hij is de Belgische christelijke theoloog Jonas Slaats (35). Door studie en reizen een geëngageerde islamkenner van groeiende naam en faam – hij is vandaag in Antwerpen om een bijdrage te leveren aan een academisch symposium over christelijke en islamitische mystiek. Hij zal zich daar een bevlogen spreker tonen, die met kennis van zaken, humor en passie spreekt over de islam en de vele misverstanden en vooroordelen daaromtrent.

Is hij radicaal? “In zekere zin”, zegt hij. Maar op een andere manier dan de jihadist. Slaats staat voor een vreedzaam, “levengevend radicalisme”, dat “de vicieuze cirkel van geweld dat geweld oproept” doorbreekt. Een activist, noemt hij zichzelf. Hij is geen moslim, al heeft zijn intensieve bemoeienis met de islam zijn geloofsleven verrijkt en verdiept. Hij vertelt honderduit over zijn enorme bewondering voor het sterke Godsgeloof in de islam, voor het consequent volharden in religieuze plichten als vasten en gebed en de grote eerbied voor heilige figuren.

Wat weerhoudt je ervan om moslim te worden?

Jonas Slaats: “Ik voel de noodzaak niet, ik ben door mijn contact met moslims juist zelfbewuster christen geworden. De islam heeft een zeer sterke juridische component in zijn theologie. Dat is altijd zo geweest en dat is nog steeds zo. Daar heb ik moeite mee. Ik vind dat er vandaag de dag zo gemuggezift kan worden over wat halal en haram is. Ik ben blij dat het christendom daar wat aan voorbij gaat, zoals Jezus ook leerde losser om te gaan met de vele regeltjes van de joodse Tora. Dat wil ik bewaren, juist nu het salafisme terrein wint, waarin die regeltjes nog veel strikter worden nageleefd dan ooit te voren. ‘De profeet z’n baard was zo lang, dus dan moet onze baard ook zo lang zijn’, dat idee. Om daar tegenwicht aan te bieden is een christelijke beleving van religie zeer relevant voor de islamitische wereld.”

Heb je dan niet het gevoel dat je een soort apologeet van andermans geloof bent, wanneer je in het publieke debat opkomt voor de islam?

“Nee, ik ben veel met de islam bezig, omdat ik zie dat islamofobie een maatschappelijk probleem is, niet zozeer omdat ik moslims wil verdedigen. Ik verdedig religie in het algemeen. Toevallig zijn moslims kop van jut, maar ik had dat evengoed aan christelijke kant kunnen doen. Er wordt alleen niet zoveel op christenen gefoeterd als er op moslims gefoeterd wordt. Islamofobie is het racisme van vandaag.”

Slaats’ interesse in de islam ontstond toen hij in 2006 een tijdje in Istanbul kwam te wonen. Later reisde hij nog uitgebreider door de islamitische wereld en sprak er met allerlei toonaangevende kunstenaars, intellectuelen en geestelijk leiders. Onder de noemer Halal Monk begon hij te bloggen over deze ontmoetingen. Dat resulteerde uiteindelijk ook in een Engelstalig boek met diezelfde titel, in het Nederlands verschenen als Soefi’s, Punkers & Profeten.Login om meer te lezen

Log in om reacties te plaatsen

Doorzoek de website

 

 

Agenda