FacebookTwitterLinkedIn
  • VOLZIN 2019: NUMMER 1

    VOLZIN 2019: NUMMER 1

      Volzin organiseerde in samenwerking met Tilburg University een schrijfwedstrijd. Thema was: ‘Kunst
    02 januari 2019 - Lees meer
woensdag, 25 November 2015 12:24

Nieuwe rituelen (2): Een strik om je scheiding

Nieuwe rituelen (2): Een strik om je scheiding Tekst: Frieda Pruim

Vroedvrouw Isabel Lorca (51) en kunstenaar Serge de Boer (44) markeerden in december 2013 het einde van hun vijftienjarige relatie met een scheidingsritueel. Deel 2 in de serie ‘Nieuwe rituelen’.

“Ik wilde onze relatie goed afronden, zodat ik verder kon met mijn leven”, vertelt Isabel. “Hoe precies wist ik niet. Ik opperde bijvoorbeeld om nog een keer samen op vakantie te gaan, maar Serge wilde dat niet. Toen stuurde mijn moeder me een interview met Annegien Ochtman uit NRC Handelsblad. Ik kende haar nog van vroeger, toen ze jeugdkampbegeleidster was. Inmiddels bleek ze rituelen te begeleiden, ook bij scheiding. Dát is het, dacht ik meteen.”
Serge: “Ik was degene die drie jaar daarvoor was vertrokken, dus voor mij was een afsluitend ritueel minder urgent. We hadden zakelijk alles al afgewikkeld met een notaris die ook mediator was. Maar ik begreep Isabels behoefte.”
“Annegien vroeg ons om thuis op te schrijven wat de relatie voor ons betekend had, wat er nog van over was en wat we voor de toekomst wensten”, vervolgt Isabel. “Dat was wat ik wilde: tot de essentie komen, maar tijdens het schrijven liep ik vast. Het was té pijnlijk om onder ogen te zien dat het afgelopen was. Toen heb ik een halfjaar uitstel gevraagd.”
Serge: “In die tijd hebben we gesprekken gevoerd met een systeemtherapeut. Jij had dat harder nodig dan ik, maar ook voor mij was het goed om met de billen bloot te gaan.” “Ik had nog nooit zoiets spannends gedaan”, reageert Isabel. “Door mijn woede en verdriet uit te spreken kon ik weer zacht worden. Pas daarna was ik toe aan nadenken over een ritueel. Onze dochter van toen veertien vond zo’n ritueel maar raar, onze zoon van twaalf vond het confronterend om daardoor te beseffen dat onze relatie echt afgelopen was. Eén keer gingen ze mee naar Annegien. Daar liet onze zoon voor het eerst zijn boosheid zien. Ik heb gezegd dat het me ontzettend speet. Dat luchtte op.”
Ze besloten hun relatie samen met de kinderen en Isabels zus af te ronden in de tuin van het familiehuisje in Zeeland waar ze als gezin zoveel waren geweest. Zittend rondom een vuur sprak Annegien de openings- en slotwoorden; Isabel en Serge keken terug op hun relatie en spraken een belofte uit. Tussendoor klonk muziek die de kinderen hadden uitgekozen en las Isabels zus een verhaal van Toon Tellegen voor. Isabel: “We hebben haar erbij gevraagd omdat ze altijd achter ons allebei is blijven staan en omdat de kinderen dol op haar zijn.”
Serge: “Ik sprak de hoop uit dat het goed zou blijven gaan tussen ons, ook in materiële zin.” Isabel: “Ik uitte mijn dankbaarheid over hoe goed we het samen hebben gehad. Het moeilijkst vond ik het om te beloven dat ik Serge en de kinderen vrij zal laten, juist omdat ik innig van ze hou. Daarna hebben we elkaar omhelsd, samen gehuild en met z’n allen gegeten; een bevrijdend maal. Onze scheiding voelt nu als een pakket met een strik erom waarnaar ik kan kijken; ik zit er niet meer in.”
Serge: “Sindsdien is ons contact veel ontspannener, want de verhoudingen zijn duidelijk. Doordat ik de relatie had verbroken, stond Isabel op achterstand. Door onze gesprekken en het ritueel is dat gelijkgetrokken.”

De namen van Isabel en Serge zijn om privacyredenen gefingeerd.

Login om meer te lezen
Log in om reacties te plaatsen

Doorzoek de website

 

 

Agenda