FacebookTwitterLinkedIn
  • VOLZIN 2019: NUMMER 1

    VOLZIN 2019: NUMMER 1

      Volzin organiseerde in samenwerking met Tilburg University een schrijfwedstrijd. Thema was: ‘Kunst
    02 januari 2019 - Lees meer
dinsdag, 24 November 2015 10:52

Nieuwe rituelen (1): Humanisten trouwen in bos

BruidspaarTomas Zwinkels en Felicity Turner BruidspaarTomas Zwinkels en Felicity Turner Tekst: Frieda Pruim Beeld: Cobus van der Poel

Politicoloog Tomas Zwinkels (30) en de Britse psychologe Felicity Turner (29) – beiden aan het promoveren − trouwden in september 2014 tijdens een humanistische relatieviering in de Brabantse open lucht. Een week eerder huwden ze in Engeland voor de wet. Deel 1 in de serie ‘Nieuwe rituelen’.

“Door het huwelijk van mijn zus realiseerden we ons dat je op je eigen manier kunt trouwen mét een ceremonie, maar zónder focus op God”, vertelt Felicity. “Tomas ontdekte op internet dat je voor zoiets een humanistische begeleider kunt inschakelen. Met Ivonne van Akkeren klikte het meteen.” Tomas vult aan: “Zij stelde ons goede vragen, waardoor we helderder kregen waarom we precies wilden trouwen. Het was een unieke kans om daarnaar zelfonderzoek te doen. Ze deed ook suggesties voor rituelen, maar stelde vooral vragen: welke muziek spreekt jullie aan, welke teksten raken jullie?”
Als locatie kozen ze voor een open plek in het bos in Uden, een kwartier lopen van het huis van Tomas’ ouders. “We voelen ons meer verbonden met de natuur dan met een anoniem gebouw”, zegt Felicity daarover. “We wandelen hier veel en sindsdien roept deze plek mooie herinneringen op.” Vanuit het ouderlijk huis liepen zo’n zestig dierbare vrienden en familieleden met Ivonne naar de plek van de ceremonie, waar Felicity’s broer ze ontving met gitaarmuziek. Tomas en Felicity namen andere routes en ontmoetten elkaar op een heuvel. Samen daalden ze vervolgens naar het gezelschap af.
Tijdens de ceremonie klonken boek- en filmfragmenten en werden favoriete nummers van het stel gedraaid. “We hadden Ivonne ook verteld over hoe verschillende vrienden ons gevormd hebben. Zij bedankte hen daarvoor namens ons”, vertelt Felicity. “Onze ouders bedankten we door ter plekke een vijgenboompje te stekken en hen elk een stek te overhandigen. Ondertussen kregen alle aanwezigen een halve vijg te eten. Daarmee symboliseerden we dat we elkaar willen voeden.”
“Voor mij waren onze persoonlijke woorden aan het slot het hoogtepunt”, vervolgt Tomas. “Eerst hebben we elkaar verteld wat we voor de ander voelen, daarna hebben we de belofte uitgesproken dat we samen willen groeien en ook buiten onze relatie om zorgzaam voor anderen willen zijn. Felicity heeft veel daarvan op papier gezet; mijn hart smolt bij haar formuleringen.”
Beiden waren het meest geraakt door het delen van deze belangrijke gebeurtenis met de mensen om hen heen. Tomas: “Veel mensen pinkten een traantje weg. Ik voelde dat ze zich met ons verbonden voelden en onze keuze begrepen. Ook mijn ouders, die zelf niet zijn getrouwd, omdat dat in hun tijd stond voor conformisme.” Felicity: “Vrienden met een aversie tegen trouwen hebben we laten zien hoe het ook kan. Eén van hen zei zelfs dat deze viering het meest betekenisvolle was dat hij ooit had meegemaakt. Het gevoel van verbondenheid hield aan tijdens de maaltijd aan lange tafels en het dansen.”
Ook nu nog werkt de ceremonie door. Tomas: “Door hardop en in aanwezigheid van anderen uit te spreken hoe we in het leven staan, voelen we ons daaraan gebonden. In een conflict met een collega zijn we nu bijvoorbeeld vergevingsgezinder.”

Login om meer te lezen
Log in om reacties te plaatsen

Doorzoek de website

 

 

Agenda