FacebookTwitterLinkedIn
  • VOLZIN 2019: NUMMER 1

    VOLZIN 2019: NUMMER 1

      Volzin organiseerde in samenwerking met Tilburg University een schrijfwedstrijd. Thema was: ‘Kunst
    02 januari 2019 - Lees meer
zondag, 12 July 2015 10:22

'Het is absoluut een familiegevoel'

Tekst: José Vorstenbosch Beeld: Joep van Aert Tekst: José Vorstenbosch Beeld: Joep van Aert

Festival de Parade, 25 jaar geleden bedacht door Terts Brinkhoff, blijkt al jaren een gouden vondst. De combinatie van theater en zomers vermaak slaat aan bij artiesten en publiek. Een tijdelijk dorp in een grote stad, waar artiesten kunnen experimenteren en bezoekers worden verrast. De laatste tijd is de formule enigszins aangescherpt. Zakelijk leider Ray van Santen: “Wat meer inhoud en wat minder kermis. Het leven is niet alleen een feest.”

Iedereen kent de Parade: een vrolijk theaterfestival met circustenten, gezellige terrassen en een zweefmolen, dat in de zomer neerstrijkt in lommerrijke parken van de grote steden. Ooit, in de jaren tachtig, begon het allemaal in Amersfoort. Daar volgde Terts Brinkhoff (62) een opleiding aan de Akademie voor Beeldende Vorming. Hij had het snel gezien. “Ik ging kunstactiviteiten organiseren op bijzondere plekken. Het was allemaal hartstikke leuk.”
Hij woont al lang niet meer in Amersfoort. Maar Mobile Arts, een organisatie voor theaterprojecten als de Parade, is er nog steeds gevestigd. In het Rietveldpaviljoen, door Brinkhoff omgedoopt tot Huis van de Idee, vertelt hij over die bevlogen jaren. “Ik ben begonnen met Traktor Tournee. Later kon ik oude tenten overnemen van Circus Strassburger. De artiesten die optraden zeiden: mag ik volgend jaar weer mee? Als er zoveel energie is, ga je gewoon door. Je weet niet wat je aan het doen bent, maar op een gegeven moment denk je: wauw, dit is echt goed. Dat zijn wonderlijke momenten.”

Mobiele straat
Voor de kiem van de Parade moeten we nog verder terug. “Ik heb een geweldige opvoeding gehad bij de jezuïeten. Ze wilden de wereld verbeteren in plaats van in een religieuze vissenkom zwemmen. Je kreeg het idee dat je er iets van moest maken.” We praten over een tijd waarin de ontkerkelijking in volle gang was en er ook op het Canisiuscollege van de jezuïeten in Nijmegen een vrijere wind begon te waaien. “Je mocht sporten, muziek maken, toneel spelen. De eerste film die ik er zag was Jour de Fête van Jacques Tati. Als je daar een foto van de Parade naast zet, zie je hetzelfde.”
Na de Boulevard of Broken Dreams, dat niet rendabel bleek, ontwikkelde Brinkhoff de Parade: een reizend theaterfestival met tientallen tenten en verschillende korte voorstellingen per avond. “In de winter ga je naar het theater voor een bepaalde voorstelling. Op de Parade kun je eten en drinken, een beetje snuffelen en ter plekke beslissen waar je heen gaat. Het is heel open en vrij. Een mooie combinatie van ontmoeting, verrassing en kwaliteit.” Hij noemt het festival een mobiele straat, die tijdelijk onderdeel uitmaakt van een stad. Een concept dat eeuwen teruggaat op het fenomeen jaarmarkt. “Daar had de kerk geen vat op het volk. Naast het drijven van handel was zo’n markt een vrijplaats voor wetenschappelijke experimenten, tovenarij en amusement als kermis en circus.”

Login om meer te lezen
Log in om reacties te plaatsen

Doorzoek de website

 

 

Agenda