FacebookTwitterLinkedIn
  • VOLZIN 2019: NUMMER 1

    VOLZIN 2019: NUMMER 1

      Volzin organiseerde in samenwerking met Tilburg University een schrijfwedstrijd. Thema was: ‘Kunst
    02 januari 2019 - Lees meer
woensdag, 08 April 2015 10:14

'Leven met God heeft een open einde'

'Leven met God heeft een open einde' Tekst: Theo van de Kerkhof Beeld: Corbino

Dat de dood een harde realiteit is, wist exegeet Wim Weren al op jonge leeftijd. De Bijbel spreekt dat niet per se tegen. Maar de Bijbel is gelaagd en meerstemmig, zo weet hij ook en nog steeds ontdekt hij nieuwe wijsheid. "Ik ben vrolijker gaan denken over de dood."

Als 21-jarige leest hij Sartre. “Ik voelde hoe mijn kinderlijk geloof onderuit werd gehaald. Ik kon wel janken. In diezelfde tijd verongelukte mijn broer, 17 jaar oud. Ik had het daar ontzettend moeilijk mee. Niet alleen omdat hij weg was. Maar ook… ik studeerde theologie, wilde zelfs priester worden. Dat stond allemaal op losse schroeven. Niet meteen, maar na een jaar. Met de dood van mijn broer was ook een geloofswereld aan flarden gescheurd.”
Sindsdien weet Wim Weren (68), emeritus hoogleraar exegese aan de Universiteit van Tilburg: “De dood is een keiharde realiteit, een echte crisis. De dood is een zwart gat waarin je met heel je hebben en houden verdwijnt. En bij het verlies van een naaste kan het nodig zijn om een tijdlang bij dat zwarte gat te blijven zitten, dat heb ik ook later wel van pastores geleerd. Je moet niet te snel naar een verzachtend hiernamaalsgeloof grijpen. Alle ‘leven-na-de-dood-geloof’ ten spijt: we zijn gemaakt van stof en as. Dat is één kant van de medaille, die ik ten volle serieus wil nemen.”
Dat de medaille ook een andere kant heeft, kwam pas jaren later weer goed op zijn netvlies. Het priesterschapsideaal had hij inmiddels laten varen. Wim Weren werd bijbelwetenschapper. Vanaf 2007 – de Theologische Faculteit Tilburg is dan ten dele opgegaan in de Faculteit Geesteswetenschappen – treedt er een nieuwe lichting studenten aan. Het thema ‘dood in de Bijbel’ staat op het programma. “Je begint dan waar je toehoorders staan. Dat is de moderne cultuur. We begonnen hedendaagse cultuuruitingen te onderzoeken: films, songteksten, beeldende kunst, poëzie. Het is verrijkend om die moderne voorstellingen en de Bijbel op elkaar te betrekken: een pendelbeweging. Ik had geen idee wat Eric Clapton bedoelde met Tears in Heaven. Dat wisten mijn studenten beter. En ik kon weer wijzen op bijbelse invloeden. Daar waren die studenten weer niet in thuis. En niet gehinderd door enige geloofsopvoeding wilden zij álles van de Bijbel weten.” Het resulteerde in 2010 in het boek Dood en dan? Stemmen uit de Bijbel, echo’s in onze cultuur.

Login om meer te lezen
Log in om reacties te plaatsen

Doorzoek de website

 

 

Agenda