FacebookTwitterLinkedIn
maandag, 30 March 2015 10:02

'Ware schoonheid zit in kleine dingen'

'Ware schoonheid zit in kleine dingen' Tekst: Anton de Wit Beeld: Dieter Telemans

Zijn scherpe kritiek op de moderne seculiere samenleving vindt veel bijval, ook in gelovige kringen. Maar de Vlaamse psychiater Dirk De Wachter wil zich niet in de christelijke hoek laten duwen. "Ik word liever versleten voor een overjaarse rockster dan voor een dorpspastoor." Een gesprek over geloof en liefde in borderlinetijden.

Grote zwarte kapitalen zijn op de witte muur van zijn vestibule geschilderd: een tekst van filosoof Ludwig Wittgenstein. Inderdaad, die van de beroemde uitspraak ‘Waarover men niet spreken kan, daarover moet men zwijgen’. Maar dan een ander citaat, uit diens Tractatus Logico-Philosophicus. Met grote armgebaren draagt psychiater Dirk De Wachter het voor: ‘Die Welt ist alles, was der Fall ist…’ Een sleuteltekst voor zijn eigen denken, bezweert hij, maar belangrijker nog dan de inhoud van het citaat: de vreemde afbrekingen die ontstaan door de grote voegen tussen de stenen van de muur. ‘Ach’, roept één steen klagend uit, waar eigenlijk ‘Tatsachen’ staat. “Zo krijgt de tekst nieuwe betekenissen door de toevallige, alledaagse materialiteit van de muur”, doceert De Wachter haast lyrisch.

Overrompeld
Het is Dirk De Wachter ten voeten uit: bevlogen, enthousiast juist over kleine dingen, erudiet. Hij spreekt in gedragen volzinnen, eloquent formulerend, kleurrijk en speels als de vele kunstvoorwerpen die zijn Antwerpse herenhuis sieren. Hij belijdt een voorliefde voor creatieve verbasteringen en neologismen, zoals zal blijken in het gesprek. Geleerd van een andere favoriete filosoof, Emmanuel Levinas. “Zo kan ik aan versleten begrippen een nieuwe lading geven”, legt hij uit.
Ondanks zijn enthousiasme oogt De Wachter wat vermoeid. Hij begint er direct over: het succes van zijn boeken Borderline Times en recenter Liefde. Een onmogelijk verlangen hebben hem overrompeld. Media-optredens, lezingen, tientallen e-mails per dag die hij allemaal poogt te lezen en beantwoorden. Gekkenhuis, excusez le mot. Zijn gewone werkzaamheden als psychiater en psychotherapeut gaan ook door; sterker nog, worden intensiever, want tal van mensen willen maar al te graag door de beroemde psychiater geholpen worden. Als hij hen wil doorverwijzen naar een geschikte collega, wordt dat hem vaak niet in dank afgenomen.

Raakt dat u, als u mensen moet teleurstellen?
De Wachter: “Ik vind dat moeilijk, ja. Ik ben van nature iemand die niet goed nee kan zeggen. Dus dit is een dagelijkse oefening voor mij. Leed van mensen trek ik mij erg aan, zeker wanneer ze bij mij zijn geweest. De telefoon kan ik laten rinkelen, van mail kan ik nog zeggen dat ik het niet gezien heb. Maar als mensen persoonlijk voor mij staan en hun verhaal vertellen – wat altijd verhalen van grote miserie en onrechtvaardigheid zijn – dan ben ik erg geneigd om hen te helpen, hoe druk ik het ook heb. Ik vind het heel moeilijk om nee te zeggen tegen menselijk verdriet. Anders zat ik hier niet, als psychiater.
Door mijn plotse faam koesteren mensen vaak grote, onrealistische verwachtingen van mij. Dan lopen ze al twintig jaar bij een psychiater, maar verwachten ze dat ik ze er binnen een paar weken bovenop kan helpen. Dat is natuurlijk niet zo. Of nou ja, het rare is: soms is het wél zo. Ik doe dan heus niets anders dan normaal, ik luister gewoon naar ze, zoals ik dat al jaren doe. Maar dan zeggen ze: ‘Wat ik vandaag heb meegemaakt, heb ik nog nooit gevoeld. Dank u dokter, u bent de enige die mij begrijpt.’ Prima natuurlijk als mensen zich beter voelen, maar het is ook een beetje gek. Ik denk dat het pure projectie is.”

Login om meer te lezen
Log in om reacties te plaatsen

Doorzoek de website

 

 

Agenda