FacebookTwitterLinkedIn
donderdag, 19 March 2015 09:26

'God zet geen kopjes thee'

'God zet geen kopjes thee' Tekst: Theo van de Kerkhof Beeld: Vincent van Gaalen

Jos Moons (34) is priester, jezuïet en studentenpastor aan de Tilburg School of Catholic Theology. Aan diezelfde instelling werkt hij aan een proefschirft over de Heilige Geest. Moons pleit voor meer verinnerlijking in de kerk: "Op het vlak van de innerlijkheid is God verrassend makkelijk te vinden." Deel 8 in de Volzin-interviewserie 'Jonge Denkers'.

"Kardinaal Eijk is op een bepaalde manier heel modern”, schrijft Jos Moons op een blog over Eijks reorganisatie van de parochies in het aartsbisdom Utrecht. En over progressieve critici van die plannen merkt hij op: komt de weerstand tegen de noodzakelijke veranderingen niet voort uit het conservatisme dat de mens nu eenmaal van nature eigen is?
Jezuïet Jos Moons houdt wel van een kleine Umwertung aller Werten, of toch minstens van een wat eigenzinnige kijk op de dingen. Maar daarmee valt hij nog niet zomaar in het kamp der conservatieven in te delen. Moons: “Wat mij opvalt aan de kampen in de r.-k. kerk is dat zowel onder progressieve als ‘rechtse’ gelovigen veel dogmatisme en oppervlakkig denken voorkomt. Beide kampen zouden het eigen gelijk wat meer moeten relativeren. Dat komt het nadenken ten goede. Daarbij hoort dat afwijkende meningen geuit en besproken kunnen worden. Hoe kun je anders onderscheiden wat goed is? Binnen de jezuïetenorde voel ik me daar meer toe uitgenodigd dan in de cultuur van het bisdom, die ik ken uit de tijd dat ik werkte als parochiepastor. Daarnaast ben ik natuurlijk bereid gezag te erkennen, dat is ook deel van hoe het bij de jezuïeten gaat. Iemand moet het laatste woord hebben.
Neem het hete hangijzer homoseksualiteit. Wat er nu in de catechismus staat, roept bij mij wel vragen op. Enerzijds wordt daar gesteld dat de kerk ieder mens liefdevol omarmt en accepteert in zijn eigenheid, terwijl even verderop allerlei voorwaarden worden gesteld; dat homo’s celibatair moeten leven en zo. Het is alsof je tegen je kind zegt: we houden onvoorwaardelijk van je, maar alleen als je zus of zo doet. Daar zit toch minstens een spanning. Daarbij komt dat in het kerkelijk spreken over homoseksualiteit, het barmhartige deel vaak door het voorwaardelijke deel wordt overschaduwd. Ik vind het belangrijk dat hier vragen gesteld kunnen worden. De kerk moet niet alleen spreken maar ook luisteren naar wat mensen zelf beleven en de gedachtewisseling daarover op gang brengen. Ik denk dat dat ook de inzet is van paus Franciscus met de synode over huwelijk en gezin.”

Login om meer te lezen
Log in om reacties te plaatsen

Doorzoek de website

 

 

Agenda