FacebookTwitterLinkedIn
  • VOLZIN 2019: NUMMER 1

    VOLZIN 2019: NUMMER 1

      Volzin organiseerde in samenwerking met Tilburg University een schrijfwedstrijd. Thema was: ‘Kunst
    02 januari 2019 - Lees meer
woensdag, 11 March 2015 09:43

Leven in overvloed met weinig geld

Mannes (l.) en Piet halen op de markt eten dat niet meer wordt verkocht. Mannes (l.) en Piet halen op de markt eten dat niet meer wordt verkocht. Tekst: Frieda Pruim Beeld: Cees Elzenga

De Wonne is een woongemeenschap in hartje Enschede, waar negen kerngroepleden samenleven met zo’n 25 tijdelijke bewoners die in moeilijke omstandigheden verkeren. Ze krijgen overtollig eten van winkels en de markt en tweedehands spullen van stadgenoten. “Ik zit in de bijstand, maar leid hier een prinsenleven.”

Op steenworp afstand van station Enschede piept een oud torentje uit boven het moderne winkelcentrum. De Wonne huist in een voormalig klooster uit de negentiende eeuw. In de gemeenschappelijke huiskamer zitten een aantal vaste en tijdelijke bewoners op tweedehands stoelen aan de koffie met koek, geschonken door een basisschool die deze van een feestelijke lunch over had. Onder hen kapucijn Arnulf Sibbing (77), bewoner van het eerste uur, met indrukwekkende baard. Hij bekijkt de wensen die zijn medebewoners aan een kartonnen boompje op tafel hebben gehangen. Een huisgenote showt een jurk die ze net in de kringloopwinkel aan huis heeft gekocht.

Appelmoes
Anke Theissen (37) is de jongste vaste bewoner. Zij woont sinds twee jaar in De Wonne. “Ik zocht een vorm van religieus gemeenschapsleven, op een niet-traditionele manier”, vertelt ze. “In Nijmegen was ik betrokken bij een ecologisch woonproject, maar het was me te gemakkelijk dat we allemaal ongeveer even oud waren en hetzelfde in het leven stonden. Ik verlangde naar meer diversiteit, en wilde graag samen met anderen een geestelijke weg gaan. Tijdens een meeleefweek hier voelde ik me meteen als een vis in het water. Al die verschillende mensen en prachtige ontmoetingen! Je vindt hier de hele wereld in één huis.”
Dat heeft ook lastige kanten, weet ze inmiddels. “Ik kwam hier met het idee iets van mijn idealen over duurzaam en sober leven te kunnen doorgeven, maar huisgenoten die soms alles wat zij bezaten hebben verloren, kijken daar heel anders tegenaan. Zij hebben niet voor deze manier van leven gekozen. Ik leer nu langzaam mijn eigen gelijk te relativeren en hun opvattingen te respecteren. Dat vind ik heel waardevol. Zelf geniet ik ervan om van afgedankte appels van de markt appelmoes te maken en die in gebruikte potjes te stoppen. Maar veel van onze tijdelijke bewoners vinden zelfgemaakte appelmoes vies. En zij kopen liever het goedkoopste schoonmaakmiddel in plaats van het milieuvriendelijkste. We eten één dag per week vegetarisch, en dan eten er standaard tien mensen niet mee. Maar het aantal vegetariërs groeit wel. Het leven is hier veel minder sober dan ik had verwacht. We krijgen zóveel, dat we overvloedig kunnen eten. Wat we overhouden, delen we uit aan daklozen aan de deur.”

Login om meer te lezen
Log in om reacties te plaatsen

Doorzoek de website

 

 

Agenda