FacebookTwitterLinkedIn
donderdag, 19 February 2015 09:15

'Ik sta open voor vele antwoorden'

'Ik sta open voor vele antwoorden' Tekst: Theo van de Kerkhof Beeld: Vincent van Gaalen

Als je Brenda Mathijssen (25) vraagt of ze gelooft, is haar antwoord: "Op sommige dagen wel, op sommige dagen niet." Geloof heeft voor haar meer te maken met handelen en rituelen dan met ideeën. Haar promotieonderzoek gaat over religie en ritueel rond de dood. "Een warm onderwerp", vindt ze. "De dood gaat over het leven." Deel 7 in de serie Jonge Denkers.

Vrolijk en levenslustig, vijfentwintig lentes jong en dan een proefschrift schrijven over de dood? “Ja, maar de dood is niet alleen naargeestig en droevig”, zegt Brenda Mathijssen. “De dood gaat over het leven. Natuurlijk, er hoort lijden en verdriet bij, maar dat is niet het enige. Mensen doen ook mooie ervaringen op in hun laatste levensfase of bij het overlijden van naasten. Nabestaanden hebben er vaak warme herinneringen aan. De dood is voor mij een warm onderwerp.”
Met name de rol van religie en rituelen rond de dood is onderwerp van haar onderzoek aan de Radboud Universiteit in Nijmegen. In dat kader verzamelt ze samen met collega Claudia Venhorst zogenaamde ‘doodquotes’, eigentijdse gedachten over sterven en dood. “Het houdt allemaal een keer op. Dat vind ik best wel bevrijdend”, (David, 26). “De dood brengt essentiële dingen naar boven. Het heeft mij en mijn vader weer samengebracht”, (Maaike, 19). “Ik vind de dood nog ingewikkelder dan de vraag of God bestaat”, (Kim, 23). De quote van Mathijssen zelf: “De dood vergroot het mens-zijn uit.”
Brenda Mathijssen groeide op in de buurt van Breda in een katholiek Brabants milieu. “Gedoopt, eerste communie, gevormd. Allemaal gedaan. Ik kom uit een redelijk traditioneel gezin. Als ik vriendinnen uit Amsterdam soms over hun hippie-ouders hoor praten, dan ken ik dat helemaal niet. Geloof is voor mij erg verbonden met een sfeer: het Weesgegroetje, kerkbezoek op zondagochtend bij mijn oma. De geloofssfeer van mijn jeugd is erg met mijn oma verbonden. Maar toen ze overleed, ik was een jaar of 11, was het daarmee afgelopen. Thuis waren we niet bij een parochie betrokken en in Arnhem, waar ik nu woon, ben ik dat ook niet. Ik zoek het ook niet. Ik heb natuurlijk wel mensen met wie ik overtuigingen deel, maar ik kom niet met hen als groep samen om die overtuigingen te delen of te vieren. Voor diepere dingen van het leven heb ik persoonlijk geen gemeenschap nodig waaraan ik me committeer. Als het over zingeving gaat, merk ik dat ik veel haal uit ‘gewone’ gesprekken met anderen: mijn partner, vrienden, collega’s.”

Login om meer te lezen
Log in om reacties te plaatsen

Doorzoek de website

 

 

Agenda