FacebookTwitterLinkedIn
  • VOLZIN 2019: NUMMER 1

    VOLZIN 2019: NUMMER 1

      Volzin organiseerde in samenwerking met Tilburg University een schrijfwedstrijd. Thema was: ‘Kunst
    02 januari 2019 - Lees meer
maandag, 22 December 2014 11:14

'Je ziet mensen hier echt opbloeien'

'Je ziet mensen hier echt opbloeien' tekst: José Vorstenbosch Beeld: Frank Penders

 

Al tien jaar staat Resto VanHarte voor een eenvoudig en succesvol concept: mensen samenbrengen bij een lekkere en betaalbare maaltijd. Bezoekers doen nieuwe contacten op en hoeven even niet zelf de keuken in. ‘Recept voor een betere buurt’ noemt Resto VanHarte zich.

Als je samen eet, zie je dat gesprekken makkelijker op gang komen. Maar eigenlijk is het eten bijzaak. Als je naar Resto VanHarte gaat, wil je vooral andere mensen ontmoeten. De insteek is nog steeds het bestrijden van eenzaamheid.” Ercan Ates (41) is sinds twee jaar manager van Resto VanHarte in Amersfoort. Deze avond schuiven er in het Vakcollege 52 mensen, inclusief zes vrijwilligers, aan voor een driegangendiner. “Als je er gemiddeld vijftig per avond hebt, doe je het als locatie goed.” Ates heeft bij verschillende Resto’s gewerkt en ook bij het landelijk bureau. “Een avond bij Resto VanHarte is elke keer een verrassing. Vaak wordt er een activiteit georganiseerd of komen medewerkers van een bedrijf meehelpen in de keuken of in de bediening.”
Stichting Van Harte is in 2004 opgericht door enkele grondleggers van Artsen zonder Grenzen en anderen die in hun omgeving sociaal isolement signaleerden. In 2005 opende de eerste Resto VanHarte in Den Haag zijn deuren. Tien jaar later zijn er dertig locaties waar een manager, horecacoördinator en een groep vrijwilligers één of enkele avonden in de week een gezond diner verzorgen, meestal in een school of buurthuis. Een maaltijd kost zeven euro, of vier euro voor wie dit niet kan opbrengen. De activiteiten van stichting VanHarte worden financieel mogelijk gemaakt door bijdragen van donateurs, bedrijven, overheden en fondsen

Verse producten
In de keuken van het Vakcollege is de kookploeg druk in de weer. Ook enkele medewerkers van een bedrijf, de hypothecaire dienstverlener Stater, hebben de Resto-schort aangetrokken en buigen zich over het toetje: een tarte tatin van perzik met karamelsaus. Rory Hogewoning (31) beantwoordt vragen en geeft aanwijzingen. Hij heeft jaren in de reguliere horeca gewerkt en is net begonnen als kok bij Resto VanHarte in Amersfoort. “Ik heb hier weloverwogen voor gekozen. De combinatie van lekker eten maken en iets kunnen bijdragen spreekt me aan. En je hoeft niet tot één uur ’s nachts te werken.” Ondertussen wordt de aardappel-preisoep bewerkt met een staafmixer, om vervolgens door de zeef te gaan. Hogewoning bedenkt het menu, maar staat ook open voor de inbreng van de vrijwilligers. “We koken altijd met verse producten en in principe halal. De boodschappen doen we zo veel mogelijk bij het kruideniertje in de wijk of de Turk om de hoek.” Verbindingen leggen met de buurt, in dit geval De Koppel, daar gaat het immers om. “Mensen zijn hier erg op zichzelf. Het is een buurt waar nog veel te halen valt.”

Luisterend oor
Zijn rechterhand in de keuken is vrijwilliger Harry Vanderzaken (54). “Een aantal jaren geleden heb ik een diepe snoekduik gemaakt. Ik had een eigen bedrijf, maar kreeg een zware burn-out en ben uiteindelijk afgekeurd.” Een jaar of vier geleden kwam hij bij Resto VanHarte terecht. Dat bleek een gouden greep. “We hebben allemaal een bagagerekje waar iets op zit. Het leuke van Resto VanHarte is dat daar helemaal niet naar gekeken wordt. Als het even tegenzit, is er een luisterend oor. Dit werk geeft structuur en regelmaat. Je krijgt ook waardering, waardoor je zelfvertrouwen groeit. Het is een leerzame periode geweest die heeft bijgedragen aan mijn herstel.”
Prettig vindt hij de relatief korte spanningsboog van het koken. “Voorbereiden, tsjak tsjak tsjak en dan alles in de pan. De kers op de taart zijn de lege borden aan het eind van de avond.” In het begin moest hij wel wennen aan het verschil in ervaring binnen het team. Zelf heeft hij zich allerlei technieken aangeleerd. “Ik heb twintig jaar een bedrijf in specialistische reiniging gehad, dat was altijd rampestampen. Hier kwam ik in een keuken waar iemand twee uur doet over het snijden van een kilo uien. Natuurlijk probeer je wel iets over te dragen, maar het is aan de ander wat hij daarmee doet. Zo lang we de deadline van zes uur maar halen.”
Intussen zijn de tafels in het restaurant gedekt en komen de eerste gasten binnen. Zij weten nog niet wat er in de pannen zit die op het vuur staan te pruttelen. Pieternel Nieuwdorp (53) gaat sinds een halfjaar elke week naar Resto VanHarte. “Ik kom voor de gezelligheid en voor het gezonde en lekkere eten. Ik woon alleen en heb koken nooit leuk gevonden. Meestal neem ik een kant-en-klare maaltijd. Dit is een prima alternatief. Ik heb hier ook al enkele mensen leren kennen.” Er klinkt een bel, Ercan Ates en zijn team heten de gasten van harte welkom en het menu wordt bekendgemaakt. Na een moment van stilte krijgt iedereen een voorafje: krakelingen met kruidenboter.

Verbindingsdienst
Na de soep wordt het hoofdgerecht geserveerd: kip pesto met pasta. Ook aan onze tafel is koken als alleenwonende het gespreksonderwerp. “Elke dag een maaltijd voor jezelf maken, doe je niet.” Veel roerbakken en koken voor een paar dagen, zijn zo wat praktische oplossingen. Al snel komt het onderliggende thema boven tafel: alleen zijn. “Ik ben het al zo lang gewend. Het heeft ook zijn voordelen, je kunt doen en laten wat je wilt. Maar je moet er wel altijd zelf op uit. Ik ben veel gaan bridgen.” “Ik voel me niet eenzaam, ik heb mijn parkiet.” “Ik ben vijftien jaar getrouwd geweest. Toen voelde ik me veel eenzamer dan nu.”

Login om meer te lezen
Log in om reacties te plaatsen

Doorzoek de website

 

 

Agenda