FacebookTwitterLinkedIn
  • VOLZIN 2019: NUMMER 1

    VOLZIN 2019: NUMMER 1

      Volzin organiseerde in samenwerking met Tilburg University een schrijfwedstrijd. Thema was: ‘Kunst
    02 januari 2019 - Lees meer
vrijdag, 21 November 2014 14:01

'Ik kies voor het mooiere verhaal'

'Ik kies voor het mooiere verhaal' Tekst: Tom Engelshoven Beeld: JP Schuurman

 

Elbert Smelt (30) is parttime-arts in de verslavingspsychiatrie, domineeszoon en zanger van Trinity, de grootste christelijke popact van Nederland. Trinity maakt opwindende, aanstekelijke wereldmuziek, voornamelijk gezongen in Spaans en Engels. De groep leerde de kerk ‘een feestje bouwen’ en wil nu graag doorstoten naar een groter publiek dan alleen het christelijke. Elbert is een gepassioneerde frontman met een eigenzinnige visie op muziek, kerk en samenleving.

Elbert, Johan en Niek Smelt zijn muzikale zonen van de zending. Johan speelt gitaar, Niek drums en percussie. Elbert zingt en bespeelt fluit en saxofoon. Samen met hun bassende vriend Bert Bos vormen ze de groep Trinity. Die naam heeft betrekking op hun christelijke achtergrond (de drie-eenheid van God, Jezus en Heilige Geest), maar ook op de drie culturen die ze op aanstekelijke wijze in hun muziek verenigen: de Keltische, de Afrikaans en de Zuid-Amerikaanse, ook wel Latino genoemd. De liedjes van Trinity klinken warmbloedig en dansbaar, hoewel de heren in hun teksten sociale en levensbeschouwelijke visies bepaald niet schuwen. Met Mundo, hun zesde album, bereikten ze afgelopen zomer nummer zeventien van de Nederlandse album Top 100. 

“Ik ben als enige van de drie broers geboren in Peru”, vertelt zanger Elbert. “Mijn ouders waren daar zendelingen, voor de Gereformeerde Zendingsbond. Mijn vader als dominee en mijn moeder als tropenarts, beiden net afgestudeerd. Met een zoontje van een zijn ze naar de hoofd- en miljoenenstad Lima gegaan. In de tijd van terreurorganisatie Lichtend Pad en grote urbanisatie. Daar ben ik geboren. We woonden in een volkswijk bij het vliegveld. Ze kozen bewust niet voor een villawijk in het rijke deel van Lima. Ik ben daar later terug geweest, toen dacht ik: Man, dat jullie hier drie kinderen hebben opgevoed! Slechte huizen, veel alcoholisme, veel ellende.”

Wilden je ouders ook mensen bekeren?
“Hun standpunt was: we kunnen mensen moeilijk over Jezus gaan vertellen als ze geen eten hebben. Je kunt niet zeggen: God houdt van je en hij heeft een plan met je leven en voor de rest: stik maar in je misère. Jezus houdt van je, doei! Als je Jezus echt volgt, dan zorg je er eerst voor dat het onrecht uit de wereld gaat. Ze zijn vooral bezig geweest met het verbeteren van leefomstandigheden. Mijn moeder deed als arts gezondheidsprojecten voor vrouwen in de buurt, met betrekking tot zwangerschap, opvoeding, kinderen enzovoorts. Mijn vader hield zich vooral bezig met het oprichten van scholen. Eigenlijk was hij een soort projectmanager, die samenwerkte met de Peruanen. Daarnaast was er dan ook de kerk. Op zondag preekte hij.”

Nederland heeft een heleboel beroemde zonen van dominees. Jij bent er een van.
“Klopt, het doet blijkbaar iets met je. Toen ik acht was kwamen we terug in Nederland. Toen was ik dus ‘gewoon’ domineeszoon in Nederland. Domineeszoon zijn maakt je al gelijk meer een podiummens. Van jongs af aan leef je een beetje in een glazen huis. Als je ergens nieuw komt als domineeskind, kent gelijk de hele gemeente je. Je staat meteen in de picture.”

Als muzikant is het eigenlijk ook zo.
“Mijn vader heeft een preekstoel, ik heb een podium. Wij trekken ook rond, investeren in mensen, bereiken snel een diep level van contact. Vervolgens zeggen we: veel geluk hier, wij gaan weer verder. Dat is ook de charme van optreden. Daar houd ik erg van, het is eigenlijk mijn tweede natuur geworden.”

Zou jij ook zendeling kunnen zijn?
“Volgens mij werkt dat in deze tijd niet meer. Ik zie dat in ieder geval niet als mijn ding. Toen ik jong was wel. Ik droomde dat ik een soort Albert Schweitzer zou worden (befaamd Duitse lutherse theoloog en medisch zendeling, 1875-1965, TE). Niet zo groots als hij natuurlijk, maar toch. Ik las boekjes over zijn leven. Die vond ik echt cool. Hij was naast tropenarts ook musicus en theoloog. Voor dat laatste had ik niet zoveel roeping. Maar ik ben inmiddels zelf wel dokter. Mijn keuze voor geneeskunde werd heel erg gestuurd door de wil om nuttig te zijn in deze wereld. Niet zozeer door wat ik goed kon of leuk vond.”

Login om meer te lezen
Log in om reacties te plaatsen

Doorzoek de website

 

 

Agenda