FacebookTwitterLinkedIn
maandag, 27 October 2014 10:18

Dienend leiderschap

Column Annemiek Schrijver Column Annemiek Schrijver

Wat zijn ervaring in leidinggeven is. Nihil, heeft hij geantwoord. Wel is hij buitengewoon onderlegd geraakt in leiding nemen, voegde hij eraan toe. Zijn laatste chef beschikte over vijf leidinggevende mantra’s: ’Mag niet, kan niet, hebben we al geprobeerd, ben ik huiverig voor, is te duur.’ Hij lacht aanstekelijk. Nu wordt hij zakelijk leider van een orkest. Thuis mag hij geen enkele financiële transactie verrichten, omdat hij geen euro van de oorbel van z’n vrouw kan onderscheiden. Zakelijk inzicht is hem vreemd, leiding geven nieuw. Maar niets zal zijn ontfermend oog ontgaan. De eenzaamheid van de dirigent, het verschil tussen opgewonden blazers en introverte strijkers, de meesmuilende harpiste en de percussionist die gehoord wil worden. Hij zal ze allen in het licht zetten. Terwijl hij zich verheugt op dit dienend leiderschap, was ik zijn voeten. Dat is mijn nieuwe taakje. Op tv nog wel. Als ik mijn twitterende brievenbusje mag geloven, moeten sommige kijkers daar erg aan wennen. Een presentatrice die knielt bij een gast om diens voeten ter hand te nemen: grotesk, weerzinwekkend.
Terwijl ik me daar m’n halve leven al op verheug. Geen idee waarom trouwens. Maar gingen Jezus en paus Franciscus me niet al voor?
Zelf verlang ik enorm naar zo’n sacrament van aanwezigheid, van aandacht. Opdat we ons gezien voelen en ferm durven zeggen: ‘Ik laat je niet gaan, tenzij je me zegent.’ Is dat al te gek? Te ouderwets? Te dienstbaar? Volgens de joodse kabbala is de kroon op onze levensweg het koningschap, dat zich onderaan de levensboom bevindt. Onze boom groeit niet omhoog, maar richting aarde. De koning is niet trots, maar deemoedig. We worden pas heel als we neergroeien. 
Dus droog ik de voeten van de kersverse zakelijk leider. Hij zegt dat hij zo’n zin heeft om te keten tijdens dat zogenaamde leidinggeven. Hij vertelt hoe filosoof Alan Watts zijn kinderen uitlegde wie God is. God verveelde zich en wilde graag verstoppertje spelen. Daarom maakte Hij de schepping om zich in te verstoppen. Dat deed Hij zo goed, dat Hij al miljarden jaren zoek is. Hij moet gezocht worden en langzaam vindt Hij zichzelf terug in jou en in mij. Keten geblazen dus. 
Voetwassertje spelen. Ineens begrijp ik die levenslange aandrang. 
Laten we spelen en dienen. Iemand moet het doen.

Login om meer te lezen
Log in om reacties te plaatsen

Doorzoek de website

 

 

Agenda