FacebookTwitterLinkedIn
donderdag, 09 October 2014 09:57

Yezidi knielen alleen voor God, niet voor een mens

Yezidi knielen alleen voor God, niet voor een mens Tekst & Beeld: Max Andela

De yezidi leidden een vreedzaam bestaan in de bergen van Irak en Syrië maar zijn nu het slachtoffer van de terreurbeweging Islamitische Staat. “We hebben bijna geen vrienden, we hebben alleen elkaar”, zegt sjeik Ibrahim Sulaiman, geestelijk leider van de yezidische gemeenschap in Nederland.

Al minstens twaalf van mijn familieleden en murids zijn de afgelopen dagen in Noord-Irak vermoord door de Islamitische Staat en het gaat nog door.” Sjeik Ibrahim Sulaiman maakt een verslagen en wanhopige indruk. Hij is al twee keer met een groep yezidi’s naar Den Haag geweest om de Nederlandse politici wakker te schudden. Maar meer dan wat welgemeende woorden van sympathie en solidariteit heeft dat niet opgeleverd.
Door alle gebeurtenissen in Irak en Syrië staan de sjeik en zijn geloofsgemeenschap ineens midden in de publiciteit. Wanneer hij zegt zich zorgen te maken over zijn familie, doelt hij overigens niet alleen op zijn directe bloedverwanten maar ook op de grote groep gelovigen, de murids, die onder zijn verantwoordelijkheid valt. Dat zijn er al snel enkele honderden.
Ibrahim Sulaiman komt uit een oud geslacht van yezidische sjeiks. De sjeiks vormen binnen de geloofsgemeenschap een aparte kaste en mogen alleen trouwen met leden van andere sjeikfamilies. Bij de geboorte krijgt iedere yezid een sjeik toegewezen die hem als geestelijk leidsman dient en hem begeleidt tijdens alle belangrijke levensgebeurtenissen. Op een dag zal een van zijn zoons de taak overnemen. “De meest geschikte zoon, niet pe rse de oudste.”
De yezidi hier doen dan ook dagelijks via telefoon, e-mail en de sociale media een beroep op de sjeik. Ze zijn emotioneel en maken zich zorgen over familieleden in Irak, ze willen iets doen. Hij maant hen tot kalmte en geduld. “Rustig blijven, rustig blijven.” Vooral ook om de salafisten hier in Nederland geen excuus te bieden voor een door hen verhoopte mogelijkheid tot gewelddadige escalatie richting de yezidi.

Contacten in het buitenland
Tijdens ons gesprek laat zijn vrouw, Niam Samir Ibrahim, me de meest bloederige en schokkende beelden uit Syrië en Irak zien die geplaatst zijn op Facebook en Youtube. De tranen staan haar in de ogen. “Wie doet zoiets?” verzucht ze. Foto’s en filmpjes van de gruwelijkheden die de terreurbeweging IS (Islamitische Staat) pleegt, niet alleen tegen yezidi maar evenzeer tegen christenen. Die laatste groep heeft volgens de sjeik goede contacten met geloofsgenoten in het Westen. Daarom het is voor christenen gemakkelijker om een veilig heenkomen te zoeken naar Europa of de Verenigde Staten dan voor de yezidi. Bovendien genieten de christenen binnen de strenge salafistische leer van IS nog bepaalde voorrechten omdat ze gerekend worden tot de ‘volkeren van het boek’. Ze geloven in de juiste God en deels in de juiste boeken maar ze zijn bij de verkeerde profeet (Jezus van Nazareth) blijven steken. Vandaar dat de christenen van IS de keuze krijgen uit drie mogelijkheden: bekering tot de islam, betaling van een maandelijkse extra belasting van 450 dollar of vluchten met achterlating van alle bezittingen. Yezidi gelden in de ogen van de extreem-soennitische terreurbeweging echter als kafir, ongelovig, en daarmee zijn ze geheel vogelvrij.
De relaties tussen de christenen en de yezidi waren altijd goed en zijn dat nog steeds, benadrukt de sjeik. Zijn vrouw valt hem bij. Het dorp nabij Zhakko waar zij vandaan komt is voor de helft christelijk. Bij haar laatste bezoek, enkele jaren geleden, had ze nog een nieuw kruisbeeld meegenomen uit Nederland voor de kerk van een goede vriendin van haar. Maar de christenen kunnen de yezidi nu ook geen hulp bieden, zij hebben genoeg aan hun eigen problemen.

Login om meer te lezen
Log in om reacties te plaatsen

Doorzoek de website

 

 

Agenda