FacebookTwitterLinkedIn
maandag, 01 September 2014 11:51

We leven in een wegkijkstaat

Ds. Dick Couvée, Pauluskerk, Rotterdam Ds. Dick Couvée, Pauluskerk, Rotterdam Tekst: Jurgen Tiekstra Beeld: Corbino

Het nieuwe gemeentebestuur van Rotterdam “heeft de gedachte dat mensen rechten hebben, verruild voor: sommigen hebben rechten en anderen niet”, meent Pauluskerk-dominee Eick Couvée. Hij weigert zich bij deze ontwikkeling neer te leggen.
Als een roestige diamant staat het markante, met koperplaten beslagen nieuwe gebouw van de Pauluskerk aan de Mauritsweg in Rotterdam. Ruim een jaar geleden werd het pand van het protestantse diaconale centrum door onder anderen burgemeester Aboutaleb geopend en stroomden de uitgeprocedeerde asielzoekers en dakloze Rotterdammers weer toe. In 2007 werd het vorige pand gesloopt: een eenvoudig vierkant, bakstenen gebouw dat op instorten stond en niet meer voldeed. De daklozen sliepen er op het balkon in de kerkzaal.
Dick Couvée, sinds zes jaar predikant van de Pauluskerk, wil voordat het gesprek begint een rondgang maken. Het is een vrijdagmiddag en de kerk barst van het leven. Mensen uit alle windstreken, van Ethiopiërs tot Afghanen, van Hongaren tot Letten, zitten beneden in het restaurant of op de vide op de eerste verdieping te schaken, koffie te drinken, achter het internet of achterover gezakt op een stoel hun gebrek aan slaap in te halen.
In een zaaltje zit een handvol mensen bij elkaar voor het Kerkcafé, om met de bijbel opengeslagen over de obstakels in hun leven te praten. Even verderop zijn de kamers van de hulpdiensten, waar de vaste spreekuren zijn: medische dienst, vluchtelingeninloopspreekuur, maatschappelijk werk en het diaconaal spreekuur elke dinsdag van Dick Couvée zelf.
In de verstilde, helwitte kerkzaal is een vergadering aan de gang. Door een rozet van driehoekige ramen valt een sacraal licht binnen. Even verderop voert een trappengalerij naar de nachtopvang, waar mensen kunnen blijven tot ze nieuwe huisvesting gevonden hebben. Belangrijk is dat in dit nieuwe, moderne gebouw ook ruimte is voor wat Couvée en co hebben gedoopt: Pauluskerk Nieuwe Grond. “Dat is een sociaal-cultureel podium dóór onze bezoekers", vertelt de dominee, nadat hij zijn werkkamer van het slot heeft gehaald en is gaan zitten achter zijn bureau. “Onze bezoekers maken kunst, film, literatuur, straatkunst ook. Wat wij proberen te doen met dat nieuwe podium: zinvolle dagbesteding, wáárdigheid. Voor mensen die hier komen is de hele dag leeg, al heb je wel eens een gesprek met de IND. Daarnaast is hun zelfgevoel, hun zelfvertrouwen, over het algemeen uitgesproken laag. De samenleving helpt daaraan mee, want die laat impliciet of expliciet wel voelen dat jij er niet toe doet. Tegelijkertijd proberen we met dat podium de andere kant van Rotterdam, laat ik maar zeggen: de kansrijke kant, in dit gebouw te halen en die twee werelden met elkaar in contact te brengen.”
De Pauluskerk werd landelijk bekend toen Couvées voorganger Hans Visser zich ontfermde over de heroïneverslaafden van de stad. Die tijd is nu echt voorbij. “Wij bewegen mee met Rotterdam. Vroeger waren de mensen in de marge vooral de verslaafden en dak- en thuislozen. Eigenlijk is dat hele probleem opgelost: ja, de helft is dood, en de andere helft zit in het methadonprogramma, woont begeleid of is afgekickt.”

Is de groep hulpbehoevenden in de Pauluskerk zó sterk veranderd? Vroeger waren er toch ook mensen zonder verblijfspapieren?
“Veel minder. Het Nederlandse vreemdelingenbeleid is veel en veel strenger geworden. Dus de kans dat je een verblijfsvergunning krijgt, is buitengewoon klein. Maar het terugkeerbeleid werkt niet. In een stad als Rotterdam gaat het om vijftien- tot twintigduizend mensen zonder verblijfspapieren. Zo’n tien procent van die groep, zo’n vijftienhonderd tot tweeduizend mensen, doet een beroep op de Pauluskerk. Er zijn nog steeds verslaafden, maar de jonge mensen van vandaag gebruiken drugs op een totaal andere manier. In de ogen van jonge mensen is heroïne voor losers. De drugs die ze wel gebruiken, kunnen beter worden ingepast in het dagelijks leven. Je kunt nog steeds functioneren in de bovenwereld.” 

Login om meer te lezen
Log in om reacties te plaatsen

Doorzoek de website

 

 

Agenda