FacebookTwitterLinkedIn
  • VOLZIN 2019: NUMMER 1

    VOLZIN 2019: NUMMER 1

      Volzin organiseerde in samenwerking met Tilburg University een schrijfwedstrijd. Thema was: ‘Kunst
    02 januari 2019 - Lees meer
dinsdag, 05 August 2014 11:21

In de vroegte gebeurt het

Zin in de natuur 2: In de lucht Zin in de natuur 2: In de lucht Tekst: Bert van der Kruk Beeld: Frank Penders

In de lucht boven de polder hoort het in het voorjaar een vrolijke drukte te zijn, zeker vroeg op de dag. Steeds vaker is het er stil. “Als je door je kijker zo’n vogel staat te bewonderen, sta je oog in oog met een andere werkelijkheid.”
Het is net na vijven in de ochtend, Hemelvaartdag. De wereld wordt langzaam licht, niet erg uitbundig, want er hangt nog steeds regen in de lucht. In de buurt van Gouda is alles in diepe rust, maar niet in de Veerstalhoeve in Gouderak. Hier verzamelen zich de eerste mensen voor de jaarlijkse dauwtrapwandeling. Straks struinen ze door weilanden die normaal alleen voor koeien en paarden toegankelijk zijn en soppen ze op hun blote voeten door het hoogveen van een beschermd natuurgebiedje.
Maar eerst drinken ze koffie en betalen ze een tientje voor deelname. Dauwtrappen mag dan een eeuwenoude traditie zijn, tegenwoordig is het vooral een uitje georganiseerd door natuurclubs. Daar hoort entreegeld bij, en een ontbijt na afloop. In Gouderak is de traditie een kleine twintig jaar geleden van stal gehaald uit protest tegen de aanleg van de rondweg van Gouda, die dwars door een zeldzaam stukje natuur zou gaan. Het protest heeft een beetje geholpen: de rondweg ligt inmiddels op het minst schadelijke tracé. En de dauwtrapwandeling is gebleven.
We gaan het eerste weiland in, over een paadje van platgetrapt gras. De wereld is nog stil. Waar zijn de weidevogels? Tijdelijk verjaagd door de vroege wandelaars – er zullen er ongeveer 250 meedoen – of voorgoed verdreven door de boeren? De mensen praten op gedempte toon, alsof het vroege uur daar om vraagt. Er zijn veel ouders met kinderen, van wie sommigen wat uitjes betreft wel wat gewend zijn. Als we over een gammel bruggetje een sloot passeren, roept een moeder tegen haar zoon: “Deze is minder eng dan die in Oeganda, Jorn.”

Veenpluis en zonnedauw
Waarom de mensen zo vroeg uit hun bed komen voor een georganiseerde wandeling door de weilanden? “Gewoon de lol van het lopen”, zegt een grootvader die met twee kleindochters al eerder meeliep. Zoek er verder niks diepers achter, ook niet op deze vanouds religieuze dag. “Ik ben opgegroeid in de polder, en de polder moet zo blijven. Maar ja, kijk eens naar al die hoogspanningsmasten – dat is toch geen gezicht?”
Twee oudere vriendinnen lopen elk jaar mee. Verder zien ze elkaar weinig, maar deze dauwtrapwandeling is heilig. Ze genieten van het landschap, de vroegte, de stilte. Ze storen zich alleen wel aan het oprukkende asfalt op de oude Tiendweg en andere dijkjes die eeuwen achtereen alleen met gras bedekt waren. “Het is zo gekamd allemaal, aangeharkt.” Maar de blote-voetenervaring in het naderende hoogveengebiedje maakt alles goed. “We verklappen niks, ontdek het maar.”
Inderdaad is het een zinderende ervaring om even later via een wiebelende plank over een sloot het hoogveen te betreden, sponzig landschap waarin je een centimeter of tien wegzakt. Bij elke stap spuit een straaltje water tussen de tenen door. Lekker, het water is niet echt koud. De wandelaars die demonstratief de schoenen of laarzen aanhouden, missen heel wat. Kinderen houden wel van het gespetter.
Verderop krijgen we uitleg van terreinbeheerder Rolf van Beek over de plantjes in het natuurgebied. Er zijn veel minder soorten dan dertig jaar geleden. Door verzuring zijn bijvoorbeeld alle orchideeën verdwenen. Maar veenpluis en zonnedauw gedijen juist weer heel goed. Zijn uitleg over laatstgenoemde vleesetende plantje doet het goed bij de kinderen. “En kijk, hier heb je een wateraardbei.”
We kuieren terug langs de vliet. Vanuit het riet klinkt het geluid van karekieten en andere rietvogels. Zou de blauwborst hier zitten? “Zie je de purperreiger”, vraagt een passerende man. “Die komt hier geregeld voor.” Ja, ja, maar vandaag dus mooi niet. Op een paar uitzonderingen na houden de vogels zich gedeisd. Dat zou niet moeten mogen, zo vroeg in een Hollandse polder.

Login om meer te lezen
Log in om reacties te plaatsen

Doorzoek de website

 

 

Agenda