FacebookTwitterLinkedIn
  • VOLZIN 2019: NUMMER 1

    VOLZIN 2019: NUMMER 1

      Volzin organiseerde in samenwerking met Tilburg University een schrijfwedstrijd. Thema was: ‘Kunst
    02 januari 2019 - Lees meer
donderdag, 19 June 2014 10:09

'Het zal letters gaan regenen'

Christine van Reeuwijk, schrijfster en chronisch ziek Christine van Reeuwijk, schrijfster en chronisch ziek Tekst: Jeroen Fierens, Beeld: Corbino

“Ik ben Christine, ik denk dat dat het belangrijkste is, zeker omdat ik vaak vooral als een zieke gezien word. Christine, schrijfster en dan ziek, dat is denk ik de volgorde.” Christine van Reeuwijk (44) kijkt me aan met vrolijke, heldere ogen waar de levenslust vanaf spat. Alsof ze me willen overtuigen dat Christine inderdaad veel meer is dan het zieke lichaam dat hier voor mij ligt, dat ze – met haar eigen woorden – in de eerste plaats vooral Christine is.

Christine groeide op in Lexmond en verhuisde tijdens haar studie rechten naar Utrecht. Op haar tweeëntwintigste, halverwege de studie, werd ze plotseling ziek. “Zomaar ineens kon ik de knopen van mijn blouse niet meer dichtmaken. Bijna niet meer rechtop in de collegebanken zitten. Ik poetste zittend mijn tanden. Als ik een kop thee optilde, leek het alsof er balen stro aan mijn armen hingen.”

Ze ging voor een paar weken terug naar haar ouders om uit te zieken, maar het werd alleen maar erger, tot ze op een gegeven moment nauwelijks nog uit bed kon komen. Ruim twintig jaar later ligt ze nog altijd in bed. De hoop op beterschap die uit de titel van haar eerste boek sprak, Wie weet morgen (2003), is grotendeels vervangen door een vertrouwen dat het goed komt, hoe dan ook. Energie heeft ze nauwelijks meer, maar op vertrouwen en wilskracht hoopt ze haar doel te verwezenlijken: een roman schrijven. Vanuit haar huis, haar bed, haar ‘binnen’, kijkt ze met een nieuwsgierige blik naar de wereld om haar heen.

Login om meer te lezen
Log in om reacties te plaatsen

Doorzoek de website

 

 

Agenda