FacebookTwitterLinkedIn
  • VOLZIN 2019: NUMMER 1

    VOLZIN 2019: NUMMER 1

      Volzin organiseerde in samenwerking met Tilburg University een schrijfwedstrijd. Thema was: ‘Kunst
    02 januari 2019 - Lees meer
woensdag, 18 June 2014 08:10

Stones belichamen wat God verbiedt

De band verpersoonlijkte hemeltergend obscene a-moraliteit De band verpersoonlijkte hemeltergend obscene a-moraliteit Tekst: Tom Engelshoven, Beeld: ANP Foto

De Rolling Stones, zeventigers inmiddels, stonden onlangs op het hoofdpodium van Pinkpop. Enkele decennia geleden waren zij de meest beruchte herauten van de drie-eenheid sex, drugs & rock ‘n’ Roll. Onder aanvoering van Mick Jagger (zang) en Keith Richards (gitaar) deden de Stones in de sixties en seventies zo ongeveer alles wat God verbiedt. Geen band flirtte destijds zo compromisloos en decadent met Het Kwaad en schopte zoveel heilige huisjes omver. Sympathy For The Devil was daarbij het devies.

Begin jaren zeventig beeldt de Belgische popart-kunstenaar Guy Peelleart, die ‘fotorealistische tekeningen’ maakt van rockiconen uit die tijd, de Stones af in SS-uniformen te midden van hele jonge naakte meisjes. De band geldt op dat moment als de verpersoonlijking van een hemeltergend obscene a-moraliteit. De Stones, in 1962 opgericht in Londen, staan voor alles wat God verboden heeft. Dat imago is zorgvuldig gecreëerd door hun manager Andrew Oldham, die er alles aan doet om zijn pupillen af te zetten tegen hun eeuwige rivalen, de brave Beatles. Het moet gezegd: de Stones verlustigen zichzelf met een sardonische grijns in hun Bad Boy-reputatie. Hun haar is het langst, hun uiterlijk zo vies en onverzorgd mogelijk en hun muziek klinkt ruiger, gemener en harder dan vrijwel elke andere Britse band uit die tijd. Ook doen ze zich maar al te goed aan drank en drugs en plukken naar hartenlust de vruchten van de ontluikende seksuele revolutie. ‘Moeder, houd je dochters binnen’, schrijft de Britse pers. 

Die dochters blijven echter niet meer braaf bij moeders pappot zitten. In de Engelse dorpen waar de Stones in het weekend op feestavonden spelen, werpen tienermeisjes zich in de jaren zestig massaal op de bandleden. De heren neuken, om het maar oneerbiedig te zeggen, er lustig op los. In gradaties, dat wel. Toenmalige bassist Bill Wyman houdt een heuse boekhouding bij. “Op een avond in 1965 kwamen we samen in het hotel tot de conclusie dat ik tweehonderdachtenzeventig meisjes had gehad, gitarist Brian Jones honderddertig, Mick ongeveer dertig, Keith zes en drummer Charlie Watts geen een.” Charlie, de enige echte nette huisvader van de Stones, staat dan ook niet als SS’er afgebeeld op Peellaerts schilderij.

Login om meer te lezen
Log in om reacties te plaatsen

Doorzoek de website

 

 

Agenda