FacebookTwitterLinkedIn
  • VOLZIN 2019: NUMMER 1

    VOLZIN 2019: NUMMER 1

      Volzin organiseerde in samenwerking met Tilburg University een schrijfwedstrijd. Thema was: ‘Kunst
    02 januari 2019 - Lees meer
maandag, 14 April 2014 10:11

'God geeft niks om religie. Ik ook niet'

Damien Jurado: "Ik geloof in God" Damien Jurado: "Ik geloof in God" Tekst: Tom Engelshoven, Beeld: Steve Gullick

De Amerikaanse zanger Damien Jurado is een unieke figuur binnen de wereld van de popmuziek. Deze religieuze fantast geniet binnen de alternatieve popgemeenschap groot respect. Wellicht omdat hij voorziet in een spiritueel vacuüm? Zelf noemt hij zich liever spiritueel dan religies. Regels of een kerk interesseren hem niet. "Ik heb het over een persoonlijke relatie met een levende God, je Schepper."

Steeds meer mensen ontdekken de psychedelische folk-pop van de eenenveertigjarige Amerikaanse singer-songwriter Damien Jurado. Een van zijn oudere nummers, Everything Trying, draagt een van de sleutelscènes van Paolo Sorrentino’s recente prachtfilm La Grande Bellezza, maar de grootste magneet voor de belangstelling voor zijn werk wordt gevormd door Jurado’s laatste twee albums, Maraqopa (2012) en Brothers And Sisters Of The Eternal Son (2014), een tweeluik over een verzonnen woestijnsekte, wachtend op The Second Coming Of Christ, die per UFO staat te geschieden.

Mythisch landschap
De liedjes van Damien Jurado klinken goudeerlijk, maar men mag hem gerust een fantast noemen. Echter wel – en dat maakt hem een unieke figuur binnen de huidige popwereld – een religieus bevlogen fantast. Damien Jurado is belijdend christen. Wanneer je hem in levenden lijve ontmoet, vraag je je af hoe deze wat bonkig ogende figuur uit Seattle zo’n levendige en creatieve verbeeldingskracht kan hebben. Met zijn van elke vorm van glamour gespeende no-nonsensehouding lijkt hij zo uit een film van de Coen Brothers weggelopen. Toch ontspon zich in zijn hoofd een wonderlijk scenario rond een paradijselijk oord in een Amerikaanse woestijn, dat de naam Maraqopa draagt.

De bewoners van dit Utopia – excusez le mot nu John De Mol het gedachtegoed van Thomas Moore op het hakblok van de kijkcijfers legde – houden ogenschijnlijk het midden tussen hippies en apostelen. Zij – de broeders en zusters van de Eeuwige Zoon dus – dragen namen als Donna, Malcolm, Katherine en Joy. Op deel twee, Brothers And Sisters Of The Eternal Son, zingt Damien Jurado over hen liedje na liedje. Hij voorziet hun namen daarbij steevast van het voorvoegsel ‘silver’. Wie zijn zij? Zijn zij moderne heiligen? Zijn zij ‘verlicht’? Zijn zij stoned? De luisteraar mag er naar raden. Ze leven in een mythisch landschap, vol symbolen, magische getallen en vreemde visioenen. De hen omringende woestijnhemel trakteert hen op o.a. regenbogen, Ufo’s, vallende sterren en een ‘metallic cloud’. Het wachten is op Jezus, de Space Messias. De luisteraar is ondertussen geraffineerd meegevoerd in een verhaal, dat elementen bevat van ET, Jesus Christ Superstar, Alice In Wonderland, de Bijbel en Erich von Dänikens Waren De Goden Kosmonauten?

Login om meer te lezen
Log in om reacties te plaatsen

Doorzoek de website

 

 

Agenda