FacebookTwitterLinkedIn
woensdag, 09 April 2014 14:05

Werken aan de wij-samenleving

Ruileconomie vervangt de wegwerpcultuur Ruileconomie vervangt de wegwerpcultuur Tekst: Mirre Bots, Beeld: Maarten Boersema

Waarom nieuwe spullen kopen, wanneer je die ook kunt lenen of ruilen? Initiatieven om goederen of diensten met elkaar te ruilen schieten als paddenstoelen uit de grond. Niet alleen de kostenbesparing, maar vooral ook het sociale gebeuren er omheen is belangrijk, zo blijkt uit een rondgang langs enkele initiatieven in Nijmegen.

Stel: de ijskast begeeft het. Een nieuwe kopen zit er voorlopig niet in, de broekriem nóg strakker aanhalen gaat echt niet meer. Wat nu? Eerst maar eens aan die handige buurman vragen of hij even naar het apparaat kan kijken – misschien valt het nog wel te repareren. En anders? Misschien hebben familie of vrienden nog een oude, werkende ijskast die je tijdelijk kunt gebruiken? 

In economisch barre tijden blijken mensen enorm vindingrijk in het oplossen van dit soort materiële problemen. Waarom zou je ook afwachten tot de economie aantrekt of de overheid te hulp schiet? Je kunt beter zelf het heft in handen nemen, zo redeneren steeds meer mensen. En in onze tijd bieden sociale media daar allerlei goede mogelijkheden toe. Delen, geven en ruilen raken daardoor steeds meer in zwang. In plaats van alles te kopen of zelf te bezitten, zoeken mensen elkaar via allerlei netwerken op om hun spullen, diensten, vaardigheden en talenten gratis of in ruil voor een andere dienst aan te bieden. Dat levert vaak nog leuke contacten op ook, en bevordert zo de sociale cohesie van een buurt. Velen zien deze nieuwe manier van delen bovendien als een noodzakelijke verandering om tot een duurzamere en kleinschaligere economie te komen.

Het zijn vaak kleine en lokale initiatieven die het geven, ruilen of delen tot een nieuwe manier van leven verheffen, maar ze breiden zich langzamerhand wel als een olievlek uit. Al die verschillende initiatieven samen zijn dan ook niet als een tijdelijke trend te zien, maar zullen uiteindelijk tot een verschuiving van de productieprocessen leiden, zo is de overtuiging van Jan Jonker, hoogleraar duurzaam ondernemen aan de Radboud Universiteit Nijmegen. “Bezit van productiemiddelen is dan niet langer de norm. Wat telt, is de toegang ertoe. In de toekomst zal er steeds meer betaald worden voor het gebruik van zaken en spullen en niet voor het bezit ervan. Zo kun je tegenwoordig ook een spijkerbroek huren of een ijskast leasen. Geld zal bovendien niet langer als het enige ruilmiddel worden gezien. Tijd, energie, werkkracht, denkkracht of zorg kunnen eveneens worden uitgewisseld.”

Keukentafel
Zo besloot een groep bewoners in een vrij jonge wijk in Nijmegen-Noord onlangs om zelf meer de zorg in de buurt te gaan organiseren en mantelzorg te geven, zij het in samenwerking met de gemeente en zorginstellingen. Fenno Meijer, een van de drijvende krachten hierachter: “Er verandert op het moment veel in de zorg. Wij besloten om niet af te wachten tot dit over ons heen dendert, maar om zelf het heft in handen te nemen en op dit gebied iets in onze wijk te gaan organiseren. Eerst hebben we gesprekken aan de keukentafel gevoerd om te inventariseren wat de verschillende mensen nodig hebben. Vervolgens hebben we meerdere wijkavonden georganiseerd om te kijken hoe het een en ander handen en voeten kan krijgen en wat ieder kan doen. Daar kwamen zo’n honderdtwintig mensen op af. Dus het leeft.”

Login om meer te lezen
Log in om reacties te plaatsen

Doorzoek de website

 

 

Agenda