FacebookTwitterLinkedIn
  • VOLZIN 2019: NUMMER 1

    VOLZIN 2019: NUMMER 1

      Volzin organiseerde in samenwerking met Tilburg University een schrijfwedstrijd. Thema was: ‘Kunst
    02 januari 2019 - Lees meer
donderdag, 27 February 2014 10:03

Gij zult genieten

Yolo: levensbeschouwing van een generatie Yolo: levensbeschouwing van een generatie

Als we dan toch niet weten waar we mee bezig zijn, laten we er dan op z’n minst een feestje van maken. Dat is volgens Jeroen Fierens (24) in het kort de levensbeschouwing van een groot deel van zijn generatie.  Dit idee wordt uitgedrukt met de kreet ‘Yolo!’, wat staat voor ‘you only live once’. Genieten als hoogste gebod, je leeft immers maar één keer.

‘Geloof het of niet, iedereen in deze kamer zal ooit stoppen met ademhalen, koud worden en doodgaan.” Deze op het eerste gezicht weinig vrolijke zin is een van de eerste die meneer Keating tegen zijn klas zegt in de film Dead poets society. Hij laat de jongens klassenfoto’s zien van tientallen jaren geleden en vervolgt: “Zij zijn nu voedsel voor de narcissen. Maar als je heel goed luistert, kun je ze horen fluisteren, hun nalatenschap aan jullie. Kom op, dichterbij!” Dan fluistert hij, eerst zachtjes, maar steeds harder: “Carpe... carpe diem! Pluk de dag!” In het strenge klimaat van het topinternaat waarop de jongens zitten is de vrijheid die Keating predikt iets nieuws en onbekends. De studenten worden voorbereid op een succesvolle carrière en voor ‘pluk de dag’ is in het leven dat ze wacht weinig ruimte. De sympathieke Keating weigert echter te wijken voor de tirannie van de prestatiecultuur en zijn levenslust slaat al snel over op de leerlingen. 

Het idee dat het goed is je bewust te zijn van de eindigheid van het leven is niets nieuws. Carpe Diem en zijn broertje Memento Mori zijn al ruim tweeduizend jaar een inspiratiebron voor waardevol leven. ‘Yolo’ lijkt in eerste instantie niet veel meer dan een hippe vertaling van deze oude wijsheid: ‘je leeft maar één keer’ verschilt weinig van ‘pluk de dag, ga er niet vanuit dat er een morgen zal zijn’. Beide herinneren je eraan dat je niet moet wachten het leven te leiden dat je wilt leiden, je krijgt immers geen tweede kans.

Yolo

Yolo is echter niet langer slechts een afkorting van een levenswijsheid, het is een symbool geworden, het symbool van mijn generatie. Ik zag pas een kunstwerk: een aantrekkelijk gemaakt pakje sigaretten. De effen rode vlakken waren vervangen door bloemetjes en de waarschuwingstekst las: “You’re gonna die anyway.” Als je op #yolo zoekt op Facebook of Twitter, vind je een chaos waarin nauwelijks orde aan te brengen is. Een groot deel van de berichten gaat over drinken, roken en feesten. Een andere belangrijke categorie lijkt het doen van ‘rare’ dingen: een tattoo laten zetten, je haar roze verven, kreeft voor je ontbijt eten of boerenkool met worst in de trein. Berucht is het verhaal van @ink2flashyy die overleed in een auto-ongeluk, enkele minuten nadat hij had getweet dat hij dronken op de snelweg reed. #Yolo. Daarnaast lijkt de hashtag vooral gekaapt te zijn door vijftienjarige meisjes die selfies plaatsen. Dat laatste laat zien dat het woord al lang niet meer zo cool is als het ooit was. Dit blijkt tevens uit de enorme hoeveelheid parodieën (“Yoko Ono Loves Origami”) die ik tegen kwam. Dit alles neemt echter niet weg dat het nog altijd een symbool is voor de maatschappij die het woord voortbracht en haar levensvisie.

Naar de klote

Een prachtige illustratie van deze levensvisie is te vinden in een aflevering van de Britse serie Misfits waarin een geheimzinnige club jongeren hersenspoelt om ze braaf te maken. Rachel, het brein achter de organisatie, wordt gegijzeld door Nathan en mee het dak opgenomen. Met een pistool tegen haar hoofd houdt hij zijn beroemde speech tegenover de gehersenspoelde menigte: “We zijn jong. We hóren te veel te drinken. We zijn ontworpen om te feesten. This is it. Oké, een paar van ons nemen een overdosis of draaien door. Maar Charles Darwin zei: ‘je kunt geen omelet maken zonder een paar eieren te breken.’ Dat is waar het om gaat: eieren breken! En met eieren bedoel ik naar de klote gaan. Als jullie jezelf eens konden zien! Het doet pijn in m’n hart. You’re wearing cardigans!” In deze ingekorte versie van Nathans speech vallen drie dingen op. Ten eerste het “This is it.” Met punt. Dit is alles, er is geen doel in dit leven en ook geen leven na de dood, je zult het moeten doen met wat je hebt. Ten tweede is er het verplichtende karakter van yolo: blijkbaar is het een belediging voor het leven om braaf te zijn en aan je toekomst te werken, je hóórt te veel te drinken. Typerend is ten slotte ook het naar de klote gaan. Genieten yolo-stijl doe je niet met mate. Alcohol slecht voor je? Yolo! Drugs gevaarlijk? Yolo! Seks zonder condoom? Yolo!

Login om meer te lezen
Log in om reacties te plaatsen

Doorzoek de website

 

 

Agenda