De drie P’s

‹ Terug naar overzicht
Geplaatst op:

de drie P'sDe pastorie is nog lang niet klaar voor de energietransitie. Ik kook dus op gas. Sinds kort heb ik wel een airfryer waarin je van alles elektrisch gaar kunt maken. Met mijn jongste zit ik lekker patatjes uit dat apparaat te eten. “Weet je nog wat jullie vroeger altijd riepen als ik vroeg wat jullie wilden eten?” Hij lacht. “De drie P’s: patat, pizza en pannenkoeken.” Ik kauw nog wat patatjes weg, ze zijn wel een beetje droog geworden. “De drie P’s staan ook voor People, Planet, Profit”, zegt hij. We concluderen dat er te lang alleen maar naar de derde P is gekeken, alsof ‘profit’ het enige is dat belangrijk is.

Jongste doet een opleiding over duurzaamheid en weet hoe belangrijk het is dat bedrijven en overheden zorgen dat deze drie in balans zijn. Het lijkt nog maar zo kort geleden dat hij met zijn broer en zus kibbelde over patat, pizza of pannenkoeken. Daarna volgde de discussie over al dan niet vlees eten, waarbij mijn dochter als eerste vegetariër in ons gezin glorieus won. Sindsdien, meer dan tien jaar geleden, eet geen van ons meer vlees.

Net als andere twintigers kampen ze met studieschuld, prestatiedruk en krapte op de woningmarkt. En ik weet niet hoe ze hun kostje op de langere termijn bij elkaar moeten scharrelen op de huidige onzekere arbeidsmarkt. Zij maken deel uit van de generatie die terecht  aandacht vraagt voor de tweede P: de toekomst van onze planeet. Ze zijn op een totaal andere manier bezig met ‘huisje, boompje beestje’ dan ik in die tijd. Gelukkig maar, denk ik wel eens.

In gedachten ga ik terug naar het gesprek dat ik die ochtend had met een jonge vrouw uit de gemeente. Wat ouder dan mijn kinderen, zelf moeder van drie. Ze zit thuis met een forse burn-out omdat ze op de werkvloer steeds meer ballen in de lucht moet houden, met minder mensen in minder tijd. In haar ogen lees ik de vermoeidheid en de onmacht. De marktwerking in de zorg heeft een desastreuze uitwerking.

Misschien moet mijn generatie ook maar de straat op. Om aandacht te vragen voor de eerste P. Want de People worden volgens mij nog niet genoeg gezien. Al vraag ik me af of wij zullen worden gezien tussen de tractoren van de boze boeren en de jeugd die zoveel beter is in het bespelen van de media dan wij. We kunnen ook gewoon beter naar hen luisteren en daarnaar gaan handelen.

 

LEES OOK: ‘Alle talen’, over het verlangen om met iedereen te kunnen communiceren.