FacebookTwitterLinkedIn
dinsdag, 06 December 2016 13:03

'Kerk nog steeds instituut dat voor verbinding zorgt'

Tekst: Jonathan Bergmann Tekst: Jonathan Bergmann Beeld: Sandra Haverman

“Dat het geloof achter de voordeur moet blijven is een eenzijdig beeld.” René de Reuver, scriba van de Protestantse Kerk in Nederland (PKN), maakt de balans op van 2016. Tweede in een reeks gesprekken over het bijna voorbij jaar.

Waar bent u blij van geworden dit jaar?
“Ik mag volgend jaar opa worden. Mijn oudste dochter krijgt een kind en wij mogen voor het eerst opa en oma worden. Dat zijn de dingen die het leven mooi maken. We zijn niet alleen. Familie en het gezin zijn de dingen waar we het eerst op betrokken zijn.
Ik word ook blij van het vertrouwen dat in me gesteld is om als scriba gekozen te worden. Bij zo’n functie denk je wel: ‘Kan ik dit wel, lukt dit mij wel?’ Het vertrouwen dat mensen in mij gesteld hebben door mij voor te dragen, helpt mij om me over die drempels heen te zetten. Dat anderen mij dat vertrouwen geven, daarin zie ik ook de stem van God.
Men zegt dat je er een jaar over doet om in dit werk te groeien, maar ik krijg er nu al steeds meer plezier in. Het is een belangrijke post, en gelukkig sta ik daar nooit alleen in. Ik merk een grote betrokkenheid van mensen. Utrecht, het landelijk hoofdkantoor, kan ver weg staan van het geheel van de kerk. Maar ik ben erg blij met de mensen die daar werken. Ze werken niet alleen maar voor hun boterham, maar ervaren het als hun roeping. Je moet ze eerder in bescherming nemen dat ze niet teveel doen, dan dat je ziet dat ze tot vijf uur de tijd vol zitten te maken.”

Wat heeft u verrast dit jaar?
“Ik ben verrast door de gesprekken die ik deze periode mocht voeren met mensen die aan de rand van het kerkleven staan. Daar was grote openheid en betrokkenheid. Er was oog voor de betekenis van geloof in het leven van mensen en voor de verbindende rol die kerken in de samenleving spelen. Er heerst een beeld dat geloven alleen achter de voordeur er mag zijn. Maar uit de gesprekken die ik had, met bijvoorbeeld Mark Rutte en Ahmed Aboutaleb, bleek dat kerken nog steeds instituten zijn die voor verbinding zorgen.
Aboutaleb, zelf een moslim, zei het ontzettend belangrijk te vinden dat de kerken in Rotterdam er zijn. Hij weet dat mensen niet alleen een financiële motivatie of motivatie voor hun carrière hebben maar ook een sociale motivatie nodig hebben. Hij moest er niet aan denken dat er geen kerken in Rotterdam meer zouden zijn. Dat het geloof achter de voordeur moet blijven, is dus een eenzijdig beeld.”

Waar bent u bang voor geworden dit jaar?
“Er zijn zat dingen waar je je zorgen over maakt. Ontwikkelingen in de samenleving. De polarisatie, de lontjes die steeds korter worden. Dingen lijken ook onverzoenlijk, zoals bijvoorbeeld in de zwartepietdiscussie. Het vertrouwen in de ander ontbreekt. Ik maak me ook zorgen om het dat alles puur functioneel bekeken wordt. Bij de discussie over het voltooide leven speelt de vraag: ‘Wat als ik niets kan toevoegen?’
Je ziet de polarisatie ook in de kerk als het gaat om Israël en Palestina, of over homoseksualiteit. De vraag is of we bereid zijn naar elkaar te luisteren, of toetert iedereen zijn eigen gelijk?
Als je het breed trekt, zie je dat er veel cynisme is. Veel ongelijkheid en weinig vertrouwen in gezag. Ik hoop dat de kerk daarin als een plek van hoop kan functioneren. Ik was dit jaar in Athene, daar was een kleine protestantse kerk die een opvanghuis had voor vluchtelingen. Ze deelden voedsel uit en hadden een dagbesteding voor de vluchtelingen. Dat oogstte veel waardering, hoewel ze het niet daarvoor deden. Dat is wel een mooi voorbeeld van hoe de kerk een plek van hoop kan zijn in een uiterst sombere situatie.”

Welk gevoel overheerst voor u dit jaar?
“Een hoopvol gevoel. En daar bedoel ik geen naïef optimisme mee, maar een optimisme dat gegrond is in de traditie van het geloof. Dat is waarvoor we op de wereld zijn. Ik geloof dat de toekomst niet in onze eigen handen ligt maar in die van God. Het is prachtig om te zien hoe de kerk deze hoop handen en voeten geeft.”

Log in om reacties te plaatsen

Doorzoek de website

 

 

Agenda