FacebookTwitterLinkedIn
donderdag, 21 February 2019 12:38

Paul de Jager: Zenpioniers

Tot in de jaren zestig van de vorige eeuw was het Nederlandse landschap van godsdienst en zingeving strikt verzuild: je was katholiek, protestant of ‘niks’. Tot er pioniers opstonden die nieuwsgierig op zoek gingen in andere tradities dan de hunne. Journalist en religiewetenschapper Paul de Jager richt zijn aandacht op één groep binnen deze pioniers: christenen die het pad van het zenboeddhisme op gingen.
Zeven van hen worden in het boek Zenpioniers door De Jager geportretteerd. Het langste portret is dat van de dominicaan Chris Smoorenburg (1929-2015). Diens levensverhaal maakt duidelijk waarom met name kloosterlingen aangetrokken werden door het zenboeddhisme. De meditatie zoals die tot in de jaren zestig in kloosters werd beoefend, bestond in het geestelijk herkauwen van vrome teksten die allengs minder met het eigen leven en de eigen tijd in verband gebracht konden worden. Smoorenburg en zijn medebroeders namen afscheid van die meditatie. Door een toeval – een boek dat zijn pad kruiste – kwam Smoorenburg in contact met de oosterse wijze van contemplatie. Dat hij zo op het spoor van het zenboeddhisme kwam, betekende naar eigen zeggen de redding van zijn roeping als kloosterling.
Zen staat voor stilte. Minstens met dat inzicht zouden gelovigen in kerkdiensten hun voordeel kunnen doen, stelt De Jager. Ook stelt hij: “De rust die van een Boeddhabeeld uitgaat, spreekt onder de druk van de veeleisende consumptiemaatschappij meer aan dan het beeld van de lijdende Christus aan het kruis.” Of de zeven mensen die in De Jagers boek aan het woord komen, het daarmee eens zijn waag ik te betwijfelen. Ze zijn in ieder geval óók christen gebleven. (Jan van Hooydonk)

Paul de Jager: Zenpioniers (Asoka, 168 blz., € 14,95).

Log in om reacties te plaatsen

Doorzoek de website

 

 

Agenda