FacebookTwitterLinkedIn
  • VOLZIN 2019: NUMMER 1

    VOLZIN 2019: NUMMER 1

      Volzin organiseerde in samenwerking met Tilburg University een schrijfwedstrijd. Thema was: ‘Kunst
    02 januari 2019 - Lees meer
maandag, 01 June 2015 11:33

Eduard Verhoef: De Koran

Het is veelzeggend dat theoloog Eduard Verhoef de omslag van zijn Koranvertaling siert met de titel De Koran. Heilig boek van de islam. Mij viel met name de ondertitel op. Blijkbaar had Verhoef de behoefte aan toekomstige lezers duidelijk te maken dat de Koran heilig is. Heiligheid associeer ik met nobele waarden, schoonheid en verhevenheid. Maar sla ik het heilige boek op, bijvoorbeeld Soera 9, Het Berouw, vers 29, dan lees ik daar dat opgeroepen wordt “degenen te bestrijden die niet in God en in de laatste dag geloven … en die niet de echte godsdienst aanhangen”. Algemeen wordt dit vers uitgelegd als zou het slaan op joden en christenen die niets van de boodschap van de profeet moesten hebben. Het Arabische woord voor ‘bestrijden’ is qatala dat ook vertaald kan worden als ‘doden’. Verhoef heeft duidelijk voor de milde variant van de betekenis van qatala gekozen en dat past natuurlijk helemaal in zijn opvatting van de heiligheid van de Koran.
De inleiding maakt verder duidelijk waar Verhoef staat. Hij komt uit een christelijke beweging die positief staat tegenover de islam, bruggen probeert te bouwen en daarom interesse toont in de Koran. “De islam”, zo stelt Verhoef in zijn voorwoord, “is een godsdienst die gericht is op het heil voor de mensen … of … een godsdienst die oproept om op weg te gaan naar het Koninkrijk van God”. Het zijn zinsneden die niet zouden misstaan in een protestantse preek. In dezelfde zin is Verhoefs vertaling van vers 2 van Soera De Koe evenzeer treffend. Verhoef vertaalt het Arabische woord al-kitaab dat algemeen vertaald wordt als ‘het boek’, met ‘de Schrift’ mét een hoofdletter. Wat ook opvallend is dat de Soera’s gedrukt staan met regelmatige witregels tussen wat ik dan maar alinea’s noem, zonder dat duidelijk wordt wat het criterium voor deze indeling is. Het doet me nogal denken aan de Bijbel.
Kortom: Verhoefs’ vertaling is een soort van protestantse weergave van de Koran. De vertaler is duidelijk onder de indruk van het boek, noemt het heilig, en heeft zijn uiterste beste gedaan de heiligheid van de tekst te respecteren.
Maar zoals dat het geval is met elk heilig boek, ik meldde het boven al, staan er in de Koran ook heel nare dingen. De Koran is een boek dat door moslims gebruikt wordt voor het propageren van nobele deugden als vergevingsgezindheid en barmhartigheid, maar diezelfde Koran is een vlijmscherp wapen in de handen van moslims die het paradijs op aarde alvast vorm willen geven en daarom al hun tegenstanders vermoorden.
Vandaar dat ik het toch jammer vindt dat Verhoef de Koran een bepaalde richting in wil sturen. Hij had er beter aan gedaan neutraal te blijven, de tekst op zijn eigen manier weer te geven en af te wachten hoe lezers erop reageren. 
En de vertaling zelf? Toen ik op Facebook aankondigde een recensie te schrijven van deze koranvertaling kwamen er veel reacties binnen van moslims die de vertaling ook hadden aangeschaft en met allerlei correcties kwamen. Maar dat is Verhoef niet aan te rekenen en hij weet dat ook, want in de eerste zin van zijn voorwoord verzucht hij: “Een vertaling is altijd een waagstuk.” Dat klopt, je doet het nooit goed, maar ik vind hem prachtig en daarom chapeau voor deze bijzondere prestatie. (Jan Jaap de Ruiter)

Eduard Verhoef (vertaling), De Koran. Heilig boek van de islam, Uitgeverij Verhoef, 319 blz., € 19,90 

Log in om reacties te plaatsen

Doorzoek de website

 

 

Agenda