FacebookTwitterLinkedIn
dinsdag, 18 September 2018 10:00

Alles onder controle

Tekst: Wilma Hartogsveld Tekst: Wilma Hartogsveld Beeld: Christiaan Krouwels

Onlangs moest ik voor een kleine operatie een ruggenprik ondergaan. Het was de tweede keer in mijn leven en de de eerste keer was niet prettig. Van de prik zelf heb ik toen niets gevoeld. Integendeel. De anesthesist irriteerde zich zo aan mijn klapperende tanden, dat hij op afgemeten toon tegen de zuster zei: ‘Geef haar maar een roesje’. 
Deze keer had ik maar één doel: alles zo kalm en waardig mogelijk – en zeker zonder klappertanden – te ondergaan. Helaas ging het weer mis, al lag het deze keer niet aan mij. Met bijna bovenmenselijke inspanningen lukte het me nu om met behulp van ademhalingstechnieken rustig te blijven. Geholpen door een arts die wél van tevoren een kort gesprekje met me voerde. Helaas besloten mijn benen dit keer zelfstandig dat ze zich niet zomaar lieten uitschakelen en volgde alsnog een totale overgave: narcose.

Ik ben niet de enige die hier grote moeite mee heeft. In de herstelfase waarin ik met ‘een receptje netflixen’ op de bank lag dacht ik erover na. Ik heb geen Netflix, dus wat moest ik anders doen. Waarom is het zo moeilijk om de touwtjes uit handen te geven? Want dat is eerlijk gezegd het probleem. Niet de eventuele pijn, of angst voor prikken in het algemeen, maar de bijna onverdragelijke gedachte om de controle te verliezen, al is het maar over een deel van het lichaam.

Liggend op de bank las ik maar vast het theorieboekje voor het motorrijbewijs. Sinds een paar weken heb ik les. Fantastisch! Het is goed dat mijn helm een vizier heeft. De sensatie van het motor rijden veroorzaakt zo’n brede glimlach, dat deze vegetariër anders ongewild insecten zou eten. Een soortgelijke sensatie als wanneer ik staand in de stijgbeugels over het strand galoppeer of kajak op de rivier als die lekker stroomt. Hoezo controle? Ik geef daarvan vrijwillig een volgens sommigen onverstandig deel uit handen aan mijn paard, de rivier en medeweggebruikers.

Maar wel vrijwillig dus. In een wereld waarin er al zoveel voor mij wordt geregeld en besloten en waarin ik word geconfronteerd met onmacht en kwetsbaarheid, zoek ik naar manieren om af en toe het ultieme gevoel van vrijheid te hebben. Ik neem me voor hierin enerzijds meer acceptatie en vertrouwen en anderzijds meer voorzichtigheid te bewaren.
Waartoe een ‘receptje netflixen’ allemaal kan leiden.

Log in om reacties te plaatsen

Doorzoek de website

 

 

Agenda